«Γραφικό επικοινωνιακό πόλεμο» καταγγέλλει το Μαξίμου...

Τους εκνευρίζει το γεγονός ότι η κυβέρνηση καταφέρνει να υλοποιήσει, μέσα σε λίγους μήνες, έργα που χρόνιζαν για δεκαετίες και που είχαν βαλτώσει εξ αιτίας της...
ολιγωρίας, της κατασπατάλησης ή της εξυπηρέτησης κάποιων ιδιωτικών συμφερόντων, αναφέρουν κυβερνητικές πηγές.
Όπως αναφέρουν κυβερνητικές πηγές:

Τα πρόσφατα εγκαίνια του Νοσοκομείου της Σαντορίνης, καθώς και του αεροδρομίου της Πάρου, έχουν προκαλέσει αρκετό εκνευρισμό σε κάποιους. Και είναι κατανοητό.

Τους εκνευρίζει το γεγονός ότι η κυβέρνηση καταφέρνει να υλοποιήσει, μέσα σε λίγους μήνες, έργα που χρόνιζαν για δεκαετίες και που είχαν βαλτώσει εξ αιτίας της ολιγωρίας, της κατασπατάλησης ή της εξυπηρέτησης κάποιων ιδιωτικών συμφερόντων. Ακόμα περισσότερο τους εκνευρίζει, το ότι, μέσα σε συνθήκες σκληρών δημοσιονομικών περιορισμών- τα έργα αυτά ολοκληρώνονται και παραδίδονται με απόλυτη κατοχύρωση του δημοσίου συμφέροντος και, προπαντός, του συμφέροντος των τοπικών κοινωνιών.

Έτσι, τις τελευταίες ημέρες, με αφορμή τα γεγονότα αυτά, διεξάγεται ένας επικοινωνιακός πόλεμος που εξαντλεί τα όρια της γραφικότητας: Διαμαρτυρίες για το γεγονός ότι τα έργα ήταν έτοιμα και η κυβέρνηση απλώς «κόβει κορδέλες» (ξέρουν και στις δυο περιπτώσεις την αλήθεια οι τοπικές κοινωνίες), κατασκευασμένες ιστορίες και ψεύτικα ρεπορτάζ ότι το νοσοκομείο στην Σαντορίνη δεν λειτουργεί (λέγε λέγε κάτι θα μείνει), τα επικά ψευδοεγκαίνια – οπερέτα της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην Πάρο, λίγες μέρες πριν από την επίσημη εκδήλωση και, φυσικά, το «μεγάλο αφήγημα» της εξόρμησης 54 κυβερνητικών στελεχών για χλιδάτες διακοπές στο νησί.

Θα χρειαστούν όμως και νέες «ιστορίες με φίδια- γιατί και άλλα βαλτωμένα έργα πρόκειται να παραδοθούν άμεσα. Όπως, για παράδειγμα, μεγάλοι οδικοί άξονες, έργα (κάποια από τα οποία έχουν μείνει στην ιστορία για την κατάσταση στην οποία αφέθηκαν) που ξεκόλλησαν και ολοκληρώνονται, μετά από επαναδιαπραγμάτευση των συμβάσεων και με ουσιαστική κατοχύρωση του δημοσίου συμφέροντος.

Όσο λοιπόν η κυβέρνηση προωθεί άμεσες και ουσιαστικές λύσεις σε χρόνια προβλήματα τέτοιου είδους, ας προετοιμάζονται, παραλλήλως, οι σεναριογράφοι, οι μονταζιέρες και διάφορα θηρία της κίτρινης δημοσιογραφίας και της (λέμε τώρα..) πολιτικής επικοινωνίας για τις αντίστοιχες επιχειρήσεις λάσπης. Ξέρουμε ότι αν προσπαθήσουν, μπορούν να γίνουν ακόμα πιο ευφάνταστοι και διασκεδαστικοί.

left.gr

Read more...

Το «καλό» πολιτικό σενάριο του Μαξίμου...

«Εάν ο κάβος του Μαΐου περάσει, το κοντέρ του πολιτικού χρόνου μετρά ξανά από την αρχή...»: Μπορεί να είναι και η προβολή της, πολιτικής, επιθυμίας στην πραγματικότητα - είναι, όμως, η εκτίμηση...
υψηλόβαθμου κυβερνητικού στελέχους που σε, γενικές γραμμές, αποτυπώνει και τον βασικό σχεδιασμό του Μαξίμου στην τρέχουσα δύσκολη φάση της διαπραγμάτευσης.

Παρά τα ανοιχτά, θερμά μέτωπα με τους δανειστές το πρωθυπουργικό επιτελείο ποντάρει στο κλείσιμο, είτε λίγο αργότερα, είτε λίγο νωρίτερα, της αξιολόγησης, δεν συζητά - παρά τις τακτικές διαπραγματευτικές κινήσεις - οποιαδήποτε εκδοχή επανάληψης του περσινού εθνικού θρίλερ και σε καμία περίπτωση δεν βλέπει, και κυρίως δεν θέλει εκλογές.

Αντιθέτως, βλέπει την επικείμενη - έστω και υψηλού τιμήματος - συμφωνία με τους δανειστές ως τον κόμβο της υπέρβασης και της «επανεκκίνησης» του πολιτικού χρόνου, με συγκεκριμένο οδικό χάρτη και ορίζοντα εξάντλησης της τετραετίας.

Ο ανασχηματισμός και η «διεύρυνση»

Αυτός ο οδικός χάρτης προβλέπει ανασχηματισμό, παράλληλη και «διακριτική» πολιτική διεύρυνση της κυβέρνησης και κινήσεις, σε θεσμικό και κοινωνικό μέτωπο, με αριστερό πρόσημο που θα στοχεύουν στην αντιστάθμιση του πολιτικού κόστους από τα επώδυνα μέτρα σε ασφαλιστικό και φορολογικό.

«Εάν κλείσει η αξιολόγηση θα έχει περάσει και το 70% με 80% των μέτρων του Μνημονίου», επαναλαμβάνουν σταθερά οι κυβερνητικοί επιτελείς, θεωρώντας ότι μετά τον Ιούνιο έχουν μπροστά τους «καθαρό δρόμο» για την ανάκαμψη της οικονομίας αλλά και για την πολιτική ανάνηψη.

Σ’ αυτή την ανάνηψη η κλιμάκωση της μάχης με τη διαπλοκή παραμένει το πρώτο θεσμικό όπλο, με το τέλος Ιουλίου να υποδεικνύεται ως το ορόσημο του τελικού «ξεκαθαρίσματος» του τοπίου στην τηλεοπτική αρένα και στην αναμέτρηση με τους καναλάρχες. Έως τότε αναμένεται – με βάση τουλάχιστον τον ισχύοντα κυβερνητικό σχεδιασμό – να έχουν κατακυρωθεί οι νέες τηλεοπτικές άδειες και να έχουν οριοθετηθεί οι κανόνες του παιχνιδιού προς όλες τις πλευρές.

Η συζήτηση για το χρέος 

Η ταχύτερη δυνατή έναρξη της συζήτησης για το χρέος είναι το έτερο, βασικό όπλο του κυβερνητικού σχεδιασμού όχι μόνον για να δοθεί η αναγκαία ανάσα μιας πολιτικής νίκης μετά από ενάμισι χρόνο άνισης μάχης με τους δανειστές, αλλά κυρίως για να αρχίσει η πραγματική αναστροφή του κλίματος στην οικονομία.

Το οικονομικό και πρωθυπουργικό επιτελείο είναι πεπεισμένο ότι μια – ήπια έστω, αλλά ουσιαστική – ελάφρυνση του χρέους θα είναι η αφετηρία της ανάκτησης της εμπιστοσύνης των αγορών, της αναστροφής του επενδυτικού κλίματος και, σε μεσοπρόθεσμο χρόνο, των πρώτων θετικών μηνυμάτων στο μέτωπο της απασχόλησης.

Σ’ αυτόν τον σχεδιασμό, τη δική τους ιδιαίτερη θέση έχουν δύο ακόμη παράγοντες: Οι εξελίξεις που εκτιμάται ότι θα δρομολογηθούν στην Ευρώπη αμέσως μετά τις 23 Ιουνίου και το δημοψήφισμα για το Brexit, αλλά και το γεγονός ότι οι μήνες μετά τον Ιούλιο είναι σχετικά ήπιοι σε ό,τι αφορά τις υποχρεώσεις αποπληρωμών ελληνικού χρέους και, εκ των πραγμάτων, χαλαρώνουν τον κλοιό των πιέσεων από την πλευρά των δανειστών.

«Η επόμενη ισχυρή ταμειακή πίεση δεν θα προκύψει πριν από το πρώτο τρίμηνο του 2017», λέει παράγοντας κοντά στη διαπραγμάτευση, με την επισήμανση ότι έως τότε τα δεδομένα σε Ελλάδα αλλά και Ευρώπη μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικά από τα σημερινά.

Το βρετανικό δημοψήφισμα

Όπως σημειώνουν, δε, κυβερνητικοί παράγοντες, το δημοψήφισμα στη Βρετανία, είτε οδηγήσει στην παραμονή της χώρας στην Ε.Ε., είτε στην έξοδό της, γίνεται καταλύτης για την πορεία της Ευρώπης το επόμενο διάστημα. Και τούτο διότι, ακόμη και στην περίπτωση της παραμονής, η άνοδος του ευρωσκεπτικισμού και οι τριγμοί που προκαλεί ενεργοποιούν ήδη ζυμώσεις και συζητήσεις για τον πολιτικό μετασχηματισμό της Ευρώπης – έναν μετασχηματισμό, στον οποίο η θέση της Ελλάδας δεν μπορεί να θεωρηθεί εκ προοιμίου αδύναμη.

Πρόκειται, βεβαίως, για την ανάγνωση των δεδομένων και των επικείμενων εξελίξεων με βάση το «καλό σενάριο». Είναι, ωστόσο, το σενάριο με το οποίο έχει επιλέξει να κινηθεί η κυβέρνηση σ’ αυτή τη φάση και ο ρεαλισμός του θα κριθεί και από το περιεχόμενο της τελικής συμφωνίας με τους δανειστές...


tvxs.gr

Read more...

"Θετική εξέλιξη η εκλογή Μητσοτάκη"...

...για την Αννα Διαμαντοπούλου...
Στην ανάγκη να ενωθούν οι διάσπαρτες δυνάμεις του ευρωπαϊκού μεταρρυθμιστικού χώρου μέσω ενός ιδρυτικού συνεδρίου από μηδενική βάση αναφέρεται η Αννα Διαμαντοπούλου, θέτοντας ως διαχωριστική γραμμή στην πολιτική αντιπαράθεση τις...
μεταρρυθμίσεις έναντι του λαϊκισμού.

Σε συνέντευξή της στην «Εφημερίδα των Συντακτών», κρίνει θετικά την εκλογή Μητσοτάκη στη Ν.Δ. και εκτιμά ότι μια συνεπής πορεία του προς το Κέντρο θα επηρεάσει όλα τα κόμματα. Για το ασφαλιστικό, τάσσεται υπέρ της συναίνεσης μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης σε ένα σχέδιο προς όφελος της νέας γενιάς. Σχολιάζοντας, τέλος, τον εθνικό διάλογο για την παιδεία, σημειώνει με αιχμηρό τρόπο ότι «εξελίσσεται σε πρόσκληση για τσάι στα κομματικά γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ». 

Ποια είναι η άποψή σας για το ενδεχόμενο συγκρότησης οικουμενικής κυβέρνησης; Θα θεωρούσατε προτιμητέα εξέλιξη έναν κυβερνητικό συνασπισμό των λεγόμενων δυνάμεων του προοδευτικού-κεντρώου χώρου (Δημοκρατική Συμπαράταξη, Ποτάμι) ή και η παρουσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι απαραίτητη;
Εάν υπήρχε μια διευρυμένη συμφωνία πέρα από το Μνημόνιο, που θα οδηγούσε σε ένα εθνικό σχέδιο τριετίας με στόχο την επαναφορά της χώρας στην κανονικότητα και στην ανάπτυξη, επεξεργασμένο από κοινού από τα κομματικά επιτελεία, σε μια λογική «υπέρ πάντων η πατρίς», θα είχε νόημα. Κάτι τέτοιο όμως, που απαιτεί τόλμη, δουλειά, πολιτικό κόστος και θυσίες, δεν φαίνεται στον ορίζοντα από κανέναν. Συγκυβέρνηση απλώς για μοίρασμα υπουργείων και αξιωμάτων δεν αφορά τον ελληνικό λαό και ούτε προσφέρει τίποτα.

Στον χώρο της Κεντροαριστεράς, της Κεντροδεξιάς, αλλά και της Αριστεράς εκτυλίσσονται διάφορες πολιτικές διεργασίες. Εκτιμάτε ότι βρισκόμαστε ενόψει διαμόρφωσης ενός νέου πολιτικού χάρτη στη χώρα ή «όλα τριγύρω αλλάζουνε» και οι νοοτροπίες ίδιες μένουν;
Θεωρώ ότι μετά τη διακυβέρνηση και από τον ΣΥΡΙΖΑ και την τραγική επιδείνωση της οικονομίας αλλά και της ζωής των πολιτών, έρχεται το τέλος της μεταπολίτευσης και των μύθων της. Η διαχωριστική γραμμή πλέον στην πολιτική βρίσκεται ανάμεσα, από τη μια μεριά, στις μεταρρυθμίσεις που οργανώνουν το κράτος, την οικονομία, την παραγωγή και το κράτος δικαίου και, από την άλλη, στον λαϊκισμό, τον κομματισμό και την αναξιοκρατία. Θεωρώ ότι κόμματα και πολιτικοί, παλιοί και νέοι, θα πρέπει να επιλέξουν με βάση αυτή τη διαχωριστική γραμμή και όχι με τους ξεπερασμένους από την κρίση πολιτικούς ορισμούς του παρελθόντος.

Ειδικά για τις ζυμώσεις στην Κεντροαριστερά, συμμετέχετε ενεργά, τις παρακολουθείτε από απόσταση; Κρατάτε σταθερή τη θέση για έναν νέο πολιτικό σχηματισμό, όπως εσχάτως έχουν υποστηρίξει δημοσίως ο Κώστας Σημίτης, ο Ευάγγελος Βενιζέλος κ.ά.;
Σε συνέχεια των παραπάνω, επιμένω σε ό,τι εδώ και τρία χρόνια διατύπωσα: στην ανάγκη ιδρυτικού συνεδρίου από μηδενική βάση ενός χώρου ευρωπαϊκού, μεταρρυθμιστικού, που θα απαντά στα μεγάλα ζητήματα της δημοκρατίας και της παραγωγής και θα ενώνει τις διάσπαρτες σημερινές δυνάμεις.

Τι σηματοδοτεί κατά τη γνώμη σας η ανάληψη της ηγεσίας της Ν.Δ. από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και πώς εκτιμάτε ότι θα επηρεάσει την κυβερνητική πολιτική και τον ΣΥΡΙΖΑ και, από την άλλη, κόμματα του Κέντρου, όπως το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ;
Η εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι μια θετική εξέλιξη. Το μεγάλο στοίχημα για τον ίδιο είναι να τραβήξει το κόμμα του προς το «όνειρό του» και να μη γίνει το αντίθετο. Μια συνεπής πορεία του προς το Κέντρο, με μεταρρυθμίσεις και ευρωπαϊκό προσανατολισμό, είναι βέβαιο ότι θα επηρεάσει όλα τα κόμματα, μη εξαιρουμένων και των κομμάτων της κυβέρνησης. Ειδικά αν καταφέρει να επιτύχει και την αναγκαία κοινωνική κινητοποίηση γύρω από το μείζον ζητούμενο της εποχής μας, που είναι οι αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές. Ολα αυτά δεν είναι καθόλου εύκολα στο συγκεκριμένο κόμμα και ιδιαίτερα στη σημερινή του κατάσταση. Εχει πολλά να κάνει και πολύ περισσότερα να αποδείξει για να τα καταφέρει.

Read more...

Τι Σαμαράς, τι Τσίπρας...

Δημήτρης Κανελλόπουλος

Ας ξεχάσουμε τα οικονομικά, την τρόικα, τα μνημόνια, τις 17 ώρες διαπραγμάτευσης, τη... στενοχώρια της κυβέρνησης για τα μέτρα που (μας) παίρνει και όλα τα άλλα. Ας ξεχάσουμε τα κόκκινα δάνεια, τα προαπαιτούμενα, τα κατεπείγοντα νομοσχέδια (σαν αυτό που φέρνει σήμερα στη Βουλή) και όλα τα άλλα. 

Και να δεχτώ -αν και δεν το πιστεύω- πως...
ο Αλέξης Τσίπρας βρέθηκε εγκλωβισμένος (από τους προηγούμενους, τους... μνημονιακούς) και δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά. Υπόθεση εργασίας για να προχωρήσουμε παρακάτω.

Ας δούμε λοιπόν σήμερα, που είναι η επέτειος του Πολυτεχνείου, τι πράττει αυτή η κυβέρνηση που ακόμα δηλώνει, χωρίς αιδώ, αριστερή. 

1) Καταθέτει στεφάνι στο Πολυτεχνείο συνοδεία αστυνομίας, εν μέσω αποδοκιμασιών.
2) Κατεβάζει στην Αθήνα επτά χιλιάδες αστυνομικούς.
3) Κλείνει τους σταθμούς του Μετρό.

Ελάτε τώρα και απαντήστε μου: τι διαφορετικό έκανε ο Αντώνης Σαμαράς πέρυσι, τέτοια ημέρα; Πείτε μου ένα μόνο. 

Και όμως υπάρχει (ένα). Ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε νωρίτερα στη Βουλή για την επέτειο. Να κάτι στο οποίο διαφέρει (ακόμα;) από τον Σαμαρά. 

Ούτε σε αυτά λοιπόν, τα απλά, τα «δικά» της, δεν μπορεί να δείξει ένα αριστερό πρόσωπο. Ο αυτοεξευτελισμός της κυβέρνησης, όπως λέει και ο (μέγας) σκηνοθέτης Βασίλης Παπαβασιλείου, είναι παροιμιώδης. Μοναδικός.

efsyn.gr

Read more...

O Πάνoς Καμμένος συμμετέχει στην εκλογή προέδρου της ΝΔ...

...μέσω Twitter...
Την τεράστια γνώση και πείρα του από το κόμμα της ΝΔ χρησιμοποίησε ο Πάνος Καμμένος και ανήρτησε ένα τουίτ που θα εκπλήξει πολλούς στο...
κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Δείτε τι ανέβασε ο υπουργός Εθνικής Αμυνας στο twitter:

Με το σχόλιό του ο κ. Καμμένος απευθύνεται προφανώς στον Βαγγέλη Μεϊμαράκη και αποκαλύπτει ένα παρασκήνιο από την προεκλογική περίοδο το οποίο πιθανόν να κάνει πολλούς να ...χάσουν τον ύπνο τους.

Παραμένει αδιευκρίνιστο ποιός είναι ο «Παπαμιχαήλ» στη ΝΔ...

Read more...

Ο Αλέξης, το σκάνδαλο της VW ...

...και ο αμερικανικός τρόπος ζωής...
Η άλλη μισή αλήθεια που δεν αποκαλύπτει η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ...
Η Ουάσιγκτον «εκπαίδευσε» τον Τσίπρα για να αντιμετωπίσει τη γερμανική ηγεμονία στην Ευρώπη: Για τους μυημένους, είναι το άλλο μισό της αλήθειας που αποκαλύπτει σήμερα στο πρωτοσέλιδό της η εφημερίδα «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»! 
Η αποκάλυψη βόμβα – για να μιλήσουμε με δημοσιογραφικούς όρους, του ρεπορτάζ που...
υπογράφει ο Σωτήρης Σιδέρης με τίτλο, «Πώς η Ουάσιγκτον καθοδήγησε τον Τσίπρα έναντι των Γερμανών» και που εστιάζει στη στρατηγική απόφαση των ΗΠΑ να εξασφαλίσουν την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη… Επαναλαμβάνουμε ότι για τους μυημένους και για αυτούς που διαμορφώνουν, αλλά και κινούν τα νήματα παγκοσμίως, δημιουργώντας νέες ισορροπίες και ηγεσίες… Είναι το άλλο κομμάτι του παζλ που είναι απαραίτητο για να έχει κανείς ολόκληρη την εικόνα!

Κέντρα… που παράγουν πολιτικές, που διαμορφώνουν την παγκόσμια κοινή γνώμη… και κυρίως διαχειρίζονται τον πλούτο του πλανήτη… Είναι (στο περίπου) χωρισμένα σε δυο στρατόπεδα… Και συγκρούονται ανελέητα, σε έναν αδυσώπητο πόλεμο – αόρατο στα μάτια της παγκόσμιας κοινής γνώμης – για το ποιος θα επικρατήσει τα επόμενα χρόνια και θα έχει το πάνω χέρι!

Μπορεί εκ πρώτης όψεως όλα αυτά να ακούγονται λίγο αλλόκοτα… Για λόγους «ταχύτητας» όμως, (οι εξελίξεις «τρέχουν» γρηγορότερα από όσο υπολογίζαμε, παρά το γεγονός ότι οι πηγές μας, μάς είχαν ενημερώσει για τα χρονοδιαγράμματα…), θα το παραβλέψουμε… Προκειμένου να σας μεταφέρουμε το δικό μας «ταπεινό», πλην αποκαλυπτικό ρεπορτάζ… Στο οποίο η Ελλάδα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο, όπως και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και ο Eλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος λογίζεται στους πρωταγωνιστές!Αμερικανικό direct στο μαλακό υπογάστριο της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας

Φυσικά η υπόθεση του σκανδάλου της VW, είναι μέρος του συγκεκριμένου «πολέμου»… Αφού ακόμη και για έναν αδαή, είναι σαφές πια ότι κάτι τρέχει!

Επίσης, τα δυο στρατόπεδα έχουν σημαία (και δεν την κρύβουν)… Στο ένα κυματίζει η αστερόεσσα και στο άλλο η τρίχρωμη της γερμανικής ομοσπονδίας.

Ως εκ τούτου το σκάνδαλο της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας, δεν είναι τυχαίο που αποκαλύφθηκε στις ΗΠΑ… Και στόχος του, δεν είναι μόνο να πληγεί οικονομικά ο αντίπαλος, αλλά να πληγεί συνολικά το κύρος και η εικόνα της συγκεκριμένης χώρας στην παγκόσμια κοινή γνώμη… Όπου ένα τεράστιο ποσοστό της αγοράζει γερμανικά προϊόντα και η καθημερινότητά του εξαρτάται από αυτά!

Για ορισμένους λοιπόν, το συγκεκριμένο σκάνδαλο είναι ΜΟΝΟ η αρχή… Διότι όπως εννοήθηκε και παραπάνω… Στόχος είναι ο ίδιος ο «κωδικός» αυτού του πολέμου, δηλαδή, το «Τέλος της Γερμανικής ηγεμονίας» στην Ευρώπη, άλλα και όπου αλλού έχει αρχίσει να «απλώνεται».

Οι Γερμανοί με την προτεσταντική τους λογική απέτυχαν να βάλουν τέλος στην ευρωπαϊκή κρίση… Πρόταξαν τις εθνικές τους προτεραιότητες (που ήταν μόνο κερδοσκοπικές) εις βάρος εκατομμυρίων ευρωπαίων πολιτών… Και προτίμησαν να επιβάλλουν στα κράτη που επλήγησαν περισσότερο από την κρίση – όπως η Ελλάδα και άλλες χώρες του Νότου, τη συνταγή της εσωτερικής υποτίμησης και της ακραίας φτώχειας μεγάλων ομάδων του πληθυσμού… Για να αυξήσουν τα κέρδη τους! Δεν πρότειναν ποτέ τίποτα άλλο και επέμειναν προσκολλημένοι σε αυτό… Μάλιστα, στο όνομα της αποτυχημένης συνταγής τους – όταν όλοι μιλούσαν για ανάπτυξη ως τη μόνη λύση στην κρίση χρέους… Οι Γερμανοί συκοφάντησαν λαούς (όπως της Ελλάδας και άλλους), καταπάτησαν εθνικές αξιοπρέπειες, υποδούλωσαν (οικονομικά) έθνη…

STOP στη Γερμανική Ευρώπη

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο από το enimerosi24.gr,ΕΔΩ...

Read more...

Ρεβανσιστές...

Δημοσιολόγοι και συστημικά κόμματα είτε διαχειρίστηκαν την εξουσία είτε όχι, προσπαθούν να στριμώξουν σαράντα χρόνια σε επτά μήνες. Μας λένε δηλαδή ότι...
η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. πρέπει να τιμωρηθεί παραδειγματικά στις κάλπες γιατί αθέτησε τις υποσχέσεις της και υπέγραψε μνημόνιο. Μάλιστα. Δύο ερωτήσεις με βάση την κοινή λογική, χωρίς φυσικά να περιμένουμε απαντήσεις:

-Αν δεν μας απατά η μνήμη μας, όλοι-καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης, κόμματα και γνωστοί αναλυτές- πίεζαν ασφυκτικά τον Αλέξη Τσίπρα να αφήσει τις μαγκιές με τους Ευρωπαίους, να υποστείλει τη σημαία της αντίστασης, να διώξει κλωτσηδόν τον Βαρουφάκη γιατί εκνευρίζει τον Σόιμπλε και τον Ντάισελμπλουμ, να εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια για τη δημιουργία ρωγμών στην αρχιτεκτονική της ευρωζώνης και να δεχτεί αδιαμαρτύρητα ό,τι του δώσουν οι δανειστές. Σε καμία φάση δεν του έβαλαν όρους για το περιεχόμενο της συμφωνίας. «Υπόγραψε να τελειώνουμε και να σωθεί η χώρα» κραύγαζαν. Είναι βέβαιο ότι θα συναινούσαν και στην πιο επονείδιστη συμφωνία. Αν ο Τσίπρας επέμενε στις απόψεις του, αν η συνέπεια αυτής της τακτικής του ήταν η μετωπική σύγκρουση με τους ευρωκράτες θα τον αποθέωναν επειδή θα είχε μείνει πιστός σε όσα είχε δεσμευτεί προεκλογικά; Όχι βεβαίως. Θα τον εγκαλούσαν για έγκλημα κατά της πατρίδας και θα απαιτούσαν να οδηγηθεί στο Ειδικό Δικαστήριο προκειμένου να δικαστεί για εσχάτη προδοσία. Ο κομπογιαννιτισμός σε πλήρη ανάπτυξη...


-Είναι τουλάχιστον εξοργιστικό να κατηγορείται μια κυβέρνηση γιατί δε διόρθωσε μέσα σε επτά μήνες όσα κακά έχουν προκαλέσει Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ σε σαράντα χρόνια. Έχουν την άποψη οι κατήγοροι ότι θα μπορούσε μια μονοθεματική κυβέρνηση (ασχολήθηκε αναγκαστικά κυρίως με τις διαπραγματεύσεις), η οποία κινήθηκε μέσα σ' ένα κατάφωρα εχθρικό περιβάλλον, με τους μνημονιακούς μηχανισμούς ανεξέλεγκτους και με πρόσωπα που έπαιρναν εντολές από το εξωτερικό σε θέσεις- κλειδιά στο κράτος, στους θεσμούς και στις τράπεζες, να θεραπεύσει τις πληγές-κακοφορμισμένες από καιρό-που έχουν προκαλέσει στο σώμα της κοινωνίας , της δημόσιας διοίκησης και του πολιτικού συστήματος οι εκπρόσωποι του φαυλεπίφαυλου συναινετικού δικομματισμού;

Οι αριστοτέχνες της μνησικακίας δεν έχουν χωνέψει την ήττα τους στις εκλογές στις 25 Γενάρη του 2015. Αντί να προχωρήσουν σε μια ουσιαστική και αυτοκριτική ανάλυση για τα πεπραγμένα τους, υποδύονται για ακόμη μια φορά τους τιμητές και εμφανίζονται ως σωτήρες. Αυτό που θέλουν είναι να πάρουν τη ρεβάνς, να περιθωριοποιήσουν την Αριστερά και να συνεχίσουν από κει που σταμάτησαν για να ολοκληρώσουν το θεάρεστο έργο τους.

Τάσος Παππάς

Read more...

Ε, Φώφη!..

Μην τον ακούς. Αυτός είναι που δεν θέλει την σύμπραξη με τον Γιώργο. Του χαλάει τα σχέδια. Ποια σχέδια; Να…
ξαναπάρει την καρέκλα του προέδρου.

Είναι τόσο απλό. Και φανερό. Μια σύμπραξη με το κόμμα Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ στην Τρίτη θέση του ρυθμιστή, είναι ο εφιάλτης του.

Φώφη, γνώριζα τον πατέρα σου, τον αείμνηστο Γιώργο και πράγματι σε συμπαθώ. Το να λες όμως, ότι συνεργάζεσαι με την ΔΗΜΑΡ, που σήμερα εκπροσωπεί το τίποτα και να αφήνεις απ’ έξω τον Παπανδρέου, είναι μέγα πολιτικό λάθος.

Ε, Φώφη!..

Γιώργος. Γ (παλαιοπασόκος, αναγνώστης του Nonews)

Read more...

Αγαπητή Ασπα...

...μου λες ότι "τα στερνά τιμούν τα πρώτα", αλήθεια, όταν τα πρώτα αριθμούν 75 χρόνια συνεχούς παρουσίας, πότε ακριβώς αρχίζουν τα στερνά;

Απάντηση του Μανώλη Γλέζου στην Άσπα Παπαθανασίου...

Το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς, Μανώλης Γλέζος, απαντά στην επιστολή της ηθοποιού, Ασπασίας Παπαθανασίου.

Αγαπητή Άσπα

 Χαίρομαι που ύστερα από πολύ καιρό, μαθαίνω νέα σου, και ακόμα περισσότερο που διαπιστώνω ότι είσαι...
πολιτικά ενεργή.

 Διάβασα με προσοχή την επιστολή σου, η οποία όπως λες είναι προϊόν "φήμης" που κυκλοφορεί.

 Μόνο που όταν σχολιάζονται οι φήμες και όχι οι αποφάσεις, τότε τα σχόλια μοιάζουν να είναι περισσότερο προειδοποιήσεις και λιγότερο κριτική.

H κριτική σου σε εμένα, είναι δεκτή, αλλά πολλοί που διάβασαν τη δήλωσή σου, μου λένε, γιατί δεν έκανες παρόμοια παρέμβαση όταν δυο φορές με ψέκασαν στο σύνταγμα;

 Στα τόσα χρόνια και στις τόσες παρεμβάσεις μου, ποτέ άλλοτε δεν αισθάνθηκες την ίδια ανάγκη; Γιατί τώρα;

 Λες αγαπητή συναγωνίστρια ότι "τα στερνά τιμούν τα πρώτα", αλήθεια, όταν τα πρώτα αριθμούν 75 χρόνια συνεχούς παρουσίας, πότε ακριβώς αρχίζουν τα στερνά;

 Βλέπεις αυτή την φράση, την έχω ακούσει πάρα πολλές φορές τα τελευταία χρόνια, πότε με θετικό πρόσημο, πότε με αρνητικό.

 Από τους ίδιους ανθρώπους που συνήθιζαν να προσαρμόζουν την ρήση ανάλογα με το αν τους άρεσε η παρέμβασή μου στα κοινά ή όχι.

 Όμως εσύ με ξέρεις καλά και ξέρεις ότι σε όλες αυτές τις δεκαετίες, ποτέ δεν προσάρμοσα τις απόψεις μου για να γίνω αρεστός, αλλά μιλούσα και έπαιρνα αποφάσεις με γνώμονα τα συμφέροντα του λαού και της πατρίδας κατά την άποψή μου.

 Και αυτή ακριβώς η στάση μου, δημιούργησε αυτά τα "πρώτα" στα οποία αναφέρεσαι.

 Και αυτήν την στάση σκοπεύω να συνεχίσω να τηρώ.

 Λες να μην επαναλάβω το ίδιο λάθος με αυτό που έκανα πριν πολλά χρόνια, τότε που συνεργάστηκα με το ΠΑΣΟΚ.

 Χαίρομαι, που  θυμάσαι ότι τότε δεν συνεργάστηκα σαν άτομο, αλλά η ΕΔΑ στην οποία ανήκα συνεργάστηκε με το ΠΑΣΟΚ, με βάση μια συμφωνία αρχών.

 Μια συμφωνία που δεν τήρησε ο Ανδρέας Παπανδρέου και αυτό μας ανάγκασε να σταματήσουμε την συνεργασία και εγώ να αποχωρήσω από την βουλή.

 Όμως, το πως ακριβώς συνδέεις τον Ανδρέα Παπανδρέου με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη, ειλικρινά, αδυνατώ να το κατανοήσω στην δήλωσή σου.

 Πως συνδέεται εκείνη η εποχή, η Εθνική Αντίσταση και η υποταγή στα μνημόνια και τους δανειστές;  

 Και πως όλα αυτά, μαζί με τις "φήμες",  σε υποχρέωσαν να ασχοληθείς μετά από πολλά χρόνια με δημόσια δήλωσή σου μαζί μου;

 Επικαλείσαι την κοινή ιδιότητά μας σαν μέλη της Εθνικής Αντίστασης.

 Με την εμπειρία εκείνων των χρόνων, εγώ σου λέω ότι, άλλο Λίβανο εγώ δεν αντέχω. Εσύ;

 Δεν θα ήθελα να σχολιάσω την αναφορά σου, στο θέμα των ευρωεκλογών και στους σταυρούς που μου έδωσε ο Ελληνικός Λαός, τιμώντας και τον ΣΥΡΙΖΑ και την επιλογή του αλλά και την όποια προσφορά μου.

 Να σε ενημερώσω όμως ότι, και τότε υπήρξε μια ευρεία προτροπή από σημερινούς επικριτές της σημερινής μου στάσης.

 "Ο Γλέζος δεν χρειάζεται σταυρούς .. ". 

 Ίσως να το είχες ακούσει και εσύ.

 Θα ήθελα κλείνοντας να σου τονίσω, ότι ο χρονικός προσδιορισμός των "ύστερων" και των "πρώτων", δεν είναι αναγκαίο να απλώνεται στις πολλές δεκαετίες, της περίπτωσης μου, μπορείς να τον αναζητήσεις και σε πολύ πιο στενά χρονικά περιθώρια και μάλιστα πολύ πιο κοντά σου.

 Με συντροφικούς χαιρετισμούς

 Απεράθου Νάξου, 28 Αυγούστου

 Μανώλης Γλέζος

  Ανοιχτή επιστολή της Ασπασίας Παπαθανασίου στον Μ. Γλέζο

Read more...

Σπάει στα δύο ο ΣΥΡΙΖΑ...

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου  
Διχασμένη, και μάλιστα σε επίπεδο κορυφής, εμφανίζεται η κυβερνητική ομάδα, με τους μισούς υπουργούς να ζητούν άμεσα εκλογές, θεωρώντας ότι, κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο κ. Τσίπρας θα...
μπορέσει να μετατοπιστεί προς το πολιτικό Κέντρο και να διαπραγματευτεί καλύτερα τα προαπαιτούμενα του νέου Μνημονίου, και τους άλλους μισούς να χαρακτηρίζουν «πολύ επικίνδυνα τα παιχνίδια με τις κάλπες».
Ο ίδιος ο πρωθυπουργός επισημαίνει διαρκώς ότι «στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα» και πως, παρά τις όποιες τρικλοποδιές, η συμφωνία θα προχωρήσει, αφήνοντας, έτσι, ανοιχτό το ενδεχόμενο ανανέωσης της λαϊκής εντολής. Υπέρμαχοι αυτής της θέσης είναι, μεταξύ άλλων, οι υπουργοί Επικρατείας, Αλέκος Φλαμπουράρης και Νίκος Παππάς, ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Πάνος Σκουρλέτης, ο υπουργός Εσωτερικών, Νίκος Βούτσης, και η κυβερνητική εκπρόσωπος, Ολγα Γεροβασίλη. Απαντες πιστεύουν ότι ο κ. Τσίπρας έχει μοναδική ευκαιρία να ξεκαθαρίσει τους παλαιούς λογαριασμούς στο κόμμα του και να αποκτήσει νέα πολιτικά ερείσματα προς τη «δεξαμενή» της σοσιαλδημοκρατίας αλλά και μεγάλης μερίδας ψηφοφόρων που κατά το παρελθόν είχαν ψηφίσει Ν.Δ. ή άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης χωρίς να ανήκουν σε αυτά. Από τις μετρήσεις και το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου προκύπτει ότι ο πρωθυπουργός διαθέτει ισχυρό προσωπικό πλεονέκτημα έναντι των πολιτικών του αντιπάλων, καθώς ηγήθηκε του «Οχι» και κέρδισε με πολύ μεγαλύτερη διαφορά από εκείνη των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου.
Επίσης, η σταθερά αυξανόμενη πρωτοκαθεδρία του έχει προκαλέσει σοβαρά προβλήματα συνοχής στην αντιπολίτευση, εξοβελίζοντας τους προηγούμενους αρχηγούς της, και δη τους Αντώνη Σαμαρά και Ευάγγελο Βενιζέλο. Οι υποστηρικτές της πρόωρης κάλπης δεν παραγνωρίζουν το γεγονός ότι το νέο Μνημόνιο απαιτεί ευρεία συναίνεση, άρα και επιμερισμό των ευθυνών, για να εφαρμοστεί. Ως εκ τούτου, κατά την άποψή τους, αυτή είναι η καταλληλότερη περίοδος για να ηγηθεί ο πρωθυπουργός μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας με τη συμμετοχή προσώπων και από άλλα κόμματα. «Να πάμε σε εκλογές πριν από την καταβολή της πρώτης δόσης του ΕΝΦΙΑ και την υλοποίηση των άλλων φορολογικών μέτρων», φέρεται ότι είναι η εισήγηση του κ. Φλαμπουράρη, ο οποίος βλέπει ότι, αν το υφιστάμενο υπουργικό σχήμα κληθεί να εφαρμόσει τόσο σκληρά μέτρα, τότε σύντομα θα βρεθεί αντιμέτωπο με την οριστική απαξίωση και την κοινωνική μήνιν.
ΤΟ «ΟΧΙ». Στον αντίποδα, οι υπουργοί που προΐσταντο των διαπραγματεύσεων για τη συμφωνία εκφράζουν ζωηρές αμφιβολίες απέναντι σε οποιαδήποτε σκέψη εκλογών. Οπως λένε οι Ευκλείδης Τσακαλώτος και Γιώργος Σταθάκης, «η παρατεταμένη πολιτική αβεβαιότητα καθηλώνει την πραγματική οικονομία, διογκώνει την κοινωνική ανασφάλεια και εκτινάσσει στα ύψη τις αμφιβολίες των δανειστών για την εκτέλεση του προγράμματος». Στο ίδιο μήκος κύματος και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Γιάννης Δραγασάκης, ο οποίος τον τελευταίο καιρό έχει αποστασιοποιηθεί πλήρως από τις επιλογές του Μαξίμου σε αυτό το επίπεδο. Αντιστοίχως, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Γιάννης Πανούσης, βλέπει πως ελλοχεύει κίνδυνος περαιτέρω διασάλευσης της δημόσιας τάξης από τις συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις σε συνάρτηση με τα κοινωνικά προβλήματα και τις τεράστιες μεταναστευτικές ροές. «Ο τόπος χρειάζεται σταθερότητα και αποκατάσταση της ομαλότητας», συνηθίζει να επαναλαμβάνει. Στο ίδιο πλαίσιο κινείται και ο αντιπρόεδρος της Βουλής, Αλέξης Μητρόπουλος, που με τη στάση του στα πολύ δύσκολα μνημονιακά νομοσχέδια του τελευταίου διαστήματος έχει αποδείξει πως με μετριοπάθεια και σύνεση μπορεί να επιτευχθεί διακομματική συνεννόηση χωρίς κάλπες.

Ηθικά διλήμματα και φόβος
Οι διαφοροποιήσεις είναι πολύ μεγάλες και στους κόλπους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, που μετρά ήδη 40 απώλειες, με την «Αριστερή Πλατφόρμα» του Παναγιώτη Λαφαζάνη. Η πλειονότητα των βουλευτών στηρίζει τις κυβερνητικές επιλογές, γνωρίζοντας ότι, αν γίνουν τώρα εκλογές με λίστα, δεν θα καταφέρουν να επανεκλεγούν, αναγνωρίζοντας στις κατ’ ιδίαν συνομιλίες τους ότι τα ποσοστά του κυβερνώντος κόμματος θα περιοριστούν, ενώ θα προκύψει ανακατανομή των εδρών από την είσοδο στη Βουλή νέων μικρότερων σχηματισμών. Από την άλλη, όμως, αρκετοί, περίπου 20, αντιμετωπίζουν ηθικά διλήμματα, καθώς η ψήφος τους σε εφαρμοστικούς του Μνημονίου νόμους συνεπάγεται την προσωπική τους αποδυνάμωση στις εκλογικές τους περιφέρειες. Πρόκειται κυρίως για βουλευτές της επαρχίας, που αρχίζουν να αντιμετωπίζουν δυσκολία επικοινωνίας με το ακροατήριό τους, λόγω των επαχθών φορολογικών μέτρων και των επικείμενων επιβαρύνσεων των αγροτών και των ευπαθών ομάδων του πληθυσμού . «Καλύτερα εκλογές για να επαναπροσδιοριστούμε, παρά να συνεχίζεται αυτή η κατάσταση», αναφέρουν. Οσο, δε, για την «Αριστερή Πλατφόρμα» του κ. Λαφαζάνη, τόσο ο ίδιος όσο και οι βουλευτές του θα προτιμούσαν να παραμείνει η παρούσα κυβέρνηση και να ξεκινήσει την εφαρμογή του τρίτου Μνημονίου, ώστε σε λίγο διάστημα να καταρρεύσει υπό το βάρος της επώδυνης κατάστασης...

Εφημερίδα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ

Read more...

"...θα χεστούμε στο τάλιρο, κύριε Λαφαζάνη"...

Μερικές ερωτησούλες -κοφτερές- έχει η Έλενα Ακρίτα, για τον Παναγιώτη Λαφαζάνη, αλλά και τους...
υπόλοιπους βουλευτές της Αριστερής Πλατφόρμας.

Ολόκληρο το άρθρο της κυρίας Ακρίτα, από tanea.gr:

«Κύριε Λαφαζάνη κι οι υπόλοιποι της Αριστερής πλατφόρμας,

Κατ' αρχάς να σας ευχαριστήσουμε από καρδιάς για τις άοκνες προσπάθειες σας να βρείτε εναλλακτικές λύσεις για να επιβιώσει αυτή η χρεοκοπημένη χώρα.

Δεύτερον, να σας εκφράσουμε την βαθιά ευγνωμοσύνη μας για τις σούπερ εναλλακτικές που βρήκατε.
Προφανώς.
Προφανέστατα.
Έτσι μας είπατε τουλάχιστον:
«Εναλλακτικές υπάρχουν.»
(Όπως: Λεφτά υπάρχουν.)

Άρα το λύσαμε το θεματάκι. Το 'χουμε εμείς αυτό τώρα. Στο τσεπάκι μας. Δεν έχουμε ανάγκη κανέναν κερατά: Κάποια κρυφή και μυστηριώδης χρηματοδοτική πηγή έχει ήδη δεσμευτεί ότι, οσονούπω θα κολυμπάμε στο χρήμα.

Εν ολίγοις, θα χεστούμε στο τάλιρο, κύριε Λαφαζάνη. Ασχέτως που δεν μας λέτε ακόμα λεπτομέρειες... Έτσι για να κορυφωθεί το σασπένς, πριν κάνουμε μπρέικ για διαφημίσεις.
Δεν θέλω να σας πιέσω, πάρτε τον χρόνο σας, δε μας κυνηγάει κανείς. Οκ, μπορεί οι τράπεζες να είναι κλειστές αλλά καλή καρδιά μωρέ. Όλο και κάποιο χρυσό δόντι μας περισσεύει ν' ακουμπήσουμε στα ενεχυροδανειστήρια του Ριχάρδου.

Χαλαρά δε λέω, κύριε Λαφαζάνη μου - αλλά στο περίπου για πότε το υπολογίζετε; Πότε λέτε να μας 'ξεφανερώσετε' αυτή τη γαμάτη εναλλακτική που θα μας βγάλει απ' το οικονομικό αδιέξοδο;
ΠΟτε;
ΠοτΕ;

Κι επειδή επικαλείστε το ΟΧΙ...
Σας έχω νέα, κύριε Λαφαζάνη.
Το ΟΧΙ δεν το φέρατε προίκα απ' το σπίτι σας. Δεν το κέντησε πανωσέντονο με τα αρχικά σας η μανούλα σας. Το ΟΧΙ δικό μας είναι και δεν το εκποιούμε. Ούτε σε σας, ούτε σε κανέναν.

Αν χάθηκε η μάχη;
Ναι, χάθηκε η μάχη.
Αλλά τουλάχιστον δόθηκε η μάχη.
Κάποιος την έδωσε την μάχη αυτή.
Κι αυτός ο 'κάποιος' δεν ήσασταν ούτε εσείς, ούτε ο Στρατούλης, ούτε οι αριστερές πλατφόρμες, κύριε Λαφαζάνη.
Ο Τσιπρας την έδωσε. Κι ο Τσίπρας σηκώνει την ευθύνη στους ώμους του.
Εσείς απλώς παρακολουθούσατε αμέτοχος.
Ή όχι;
Ή δουλεύατε ακούραστα για την εναλλακτική λύση;
Την οποία και βρήκατε, απ' ό,τι μας είπατε.
Συγχαρητήρια βρε. Θερμά.

Μια ερωτησούλα μόνο, αν δεν σας κάνει κόπο.
Έξη μήνες τώρα το επτασφράγιστο σας μυστικό, καλή μου κοντέσα Βαλέραινα, γιατί δεν το μοιράζεστε μαζί μας - να φύγει κι ένα βάρος από πάνω σας;
Όλο αυτό τον καιρό που έλιωνε η διαπραγματευτική ομάδα γιατί δεν τους λέγατε «μπάστα, παίδες, εδώ χρήμα ζεστό και τραγανό απ' το φούρνο»;

Γιατί - δεν μπορεί - το είπατε στον Πρωθυπουργό;
Προφανώς και το είπατε στον Πρωθυπουργό.
Ως οφείλατε, άλλωστε!

Τότε όμως, βοηθήστε μας να καταλάβουμε:

Γιατί, κύριε Λαφαζάνη μου, ξεροστάλιαζε ο άνθρωπος στις Βρυξέλλες στου τραπεζιού τη γωνίτσα σαν τον λεπρό;
Αφού ο Τσιπρας ήξερε την εναλλακτική με τον πακτωλό χρημάτων, γιατί τσάκισε και τον τσάκισαν 17 ώρες ασταμάτητα;
Γιατί έβγαλε έρπη;
Γιατί έφαγε στη μάπα όλη την σκατίλα της κεφαλαιοκρατικής ολιγαρχίας;
Γιατί υπέστη τα μαρτύρια του Ταντάλου;

Γιατί, κύριε Λαφαζάνη, δεν τους τράβαγε μια μούντζα ξεγυρισμένη να παν στον διάολο κι ακόμα παραπέρα;

Αφού σίγουρα ήξερε την εναλλακτική σας, γιατί δεν τα βρόνταγε να πάρει την αξιοπρέπεια του - και την δική μας - και να φύγει;

Ακόμα και τώρα, ακόμα και σήμερα, ακόμα κι αυτή τη στιγμή:

Ποια είναι η εναλλακτική, κύριε Λαφαζάνη;
Τι περιμένετε για να μας την πείτε, κύριε Λαφαζάνη;
Γιατί φτάσαμε εδώ που φτάσαμε χωρίς να ανοίξετε το στοματάκι σας, κύριε Λαφαζάνη;

Ποιο ήταν το plan B σας, κύριε Λαφαζάνη;
Μήπως το plan B σας ήταν ότι δεν είχατε plan B;

Πέσαν οι μάσκες, κύριοι της αριστερής πλατφόρμας.
Κι αποδείχτηκε περίτρανα αυτό που δεν θέλαμε να πιστέψουμε:
Πως οι δικοί σας τζάμπα μάγκες δεν διαφέρουν σε τίποτα με αυτούς του ΚΚΕ.
Σε τίποτα απολύτως.

Πέσαν οι μάσκες, πέσαν τα προσωπεία...
Μείνανε τα πρόσωπα.
Πρόσωπα που ζητούν συγγραφέα.
Αλλά δεν θα τον βρουν. Ποτέ.
Γιατί κανένας συγγραφέας δεν εμπνέεται από μια 'εκ του ασφαλούς' υστεροφημία.

Πέσαν οι μάσκες, πέσαν τα προσωπεία…
Μείνανε τα πρόσωπα.
Πρόσωπα που ζητούν συγγραφέα…
Αλλά δεν θα τον βρουν ποτέ».

Read more...

ΒΑΦΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΑΓΓΟΥΡΙΑ ΜΠΑΜΙΕΣ...

Φελνίκος

Μάλλον βιάζονται όσοι σπεύδουν να προαναγγείλουν την επίτευξη συμφωνίας κυβερνήσεως - δανειστών. Η απόσταση που πρέπει να διανυθεί είναι ακόμη μεγάλη. Μπορεί να υπήρξε γενική συμφωνία επί του πλαισίου όμως ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες. Και είναι αρκετά αυτά που πρέπει να διευκρινιστούν.

Ας περιμένουμε λοιπόν να δούμε τι φασούλια ακόμη θα μας προκύψουν. Με οδηγό την εμπειρία του τελευταίου πενταμήνου και ιδιαίτερα των τελευταίων ημερών θα πρέπει να θεωρήσουμε ότι η ελληνική πρόταση πριν γίνει, αν γίνει, τελικά δεκτή ενδέχεται να είναι ακόμη χειρότερη κι από αυτή που ακούσαμε χθες βράδυ.

Ακόμη κι αν τα τεχνικά κλιμάκια καταφέρουν να γεφυρώσουν τις διαφορές, που συνεχίζουν να υφίστανται, και το Γιούρογκρουπ δώσει την συγκατάθεσή του ώστε οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, στην Σύνοδο Κορυφής την Πέμπτη, να "ευλογήσουν" τη συμφωνία είναι αμφίβολο αν μπορεί να επιτευχθεί ο όρος που έθεσε η καγκελάριος Μέρκελ: Να εγκριθεί πρώτα από το ελληνικό κοινοβούλιο.

Με κατάρρευση των κόκκινων γραμμών της κυβέρνησης και χωρίς διακανονισμό του χρέους και αναπτυξιακό πακέτο ειναι εξαιρετικά δύσκολο να ψηφίσουν όλοι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ τα νέα (περιοριστικά, φορομπηχτικά και εν πολλοίς υφεσιακά) μέτρα καθώς και τα προαπαιτούμενα της αξιολόγησης του υφιστάμενου προγράμματος.

Σίγουρα θα βρεθούν πρόθυμοι από τα κόμματα της αντιπολίτευσης για να αναπληρώσουν τις ψήφους αυτών που από την κυβερνητική πλειοψηφία θα αρνηθούν ψήφο στο ουσιαστικά τρίτο μνημόνιο. Όμως αυτό δεν λύνει το πρόβλημα της δεδηλωμένης που θα ανακύψει. Ο πρωθυπουργός -και προκειμένου να αποφύγει τις κάλπες- θα πρέπει να αναζητήσει νέους κυβερνητικούς εταίρους. Εκτός κι αν Τσίπρας και Καμμένος καταφέρουν να πείσουν τους βουλευτές των κομμάτων τους. Δύσκολο αλλά και δεν θα πρέπει να αποκλειστεί.

Τα πάντα θα εξαρτηθούν από τα αποτελέσματα της επικοινωνιακής καταιγίδας, την οποίαν, από σήμερα κιόλας, θα εξαπολύσει το Μαξίμου προκειμένου τα αγγούρια να εμφανιστούν ως μπάμιες. Το μόνο βέβαιο είναι αφενός ότι το μάρμαρο για μια ακόμη φορά θα την πληρώσουν οι πολίτες και αφετέρου η χώρα θα συνεχίσει για έκτο χρόνο να βαδίζει σε τούνελ, βυθισμένη στην ύφεση, εκτός αγορών και υπό διεθνή επιτροπεία και έλεγχο.

Τουλάχιστον, διασφαλίζεται -εκτός δραματικού απροόπτου- η παραμονή της χώρας στο ευρώ και η κυβέρνηση μπορεί να ελπίζει στο μέλλον για καλύτερες μέρες. Αν και πολύ αμφιβάλλω. Από αύριο και άγνωστο για πόσο το κοινωνικοπολιτικό θερμόμετρο αναμένεται να είναι καρφωμένο στο κόκκινο. Και σ' ένα καύσωνα διαρκείας δύσκολα αντέχει κάποιος, τη σήμερον ημέρα, χωρίς ...κλιματιστικά.

http://www.matrix24.gr/

Read more...

Γραφείο τελετών: Παρέλαβε το πτώμα από τον Βενιζέλο για την ταφή

Ως νέα επικεφαλής του γρφείου τελετών που θα ενταφιάσει οριστικά το πτώμα του ΠΑΣΟΚ, εμφνίστηκε στη Χριλάου Τρικούπη, η νικήτρια των χθεσισινών εσωκομματικών εκλογών Φώφη Γεννηματά.
Για συνάντηση με τον απερχόμενο πρόεδρο (παραλαβή-παράδοση) Ευάγγελο Βενιζέλο αλλά και τους αντιπάλους στις κάλπες Ανδρέα Λοβέδο και Οδυσσέα Κωνστντινόπουλο.
«Ευχαριστώ τους χιλιάδες πολίτες που με τη συμμετοχή τους σήμερα έδωσαν καθαρή εντολή για μια νέα αρχή. Θέλω να ζητήσω παράλληλα συγγνώμη από όλους όσοι ήρθαν να ψηφίσουν αλλά αυτό δεν έγινε δυνατό», είπε η κ. Γεννηματά μετά τα αποτελέσματα της Κυριακής.
Ευχαρίστησε και τον απερχόμενο πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ «για την προσφορά του», όπως είπε, «στη χώρα και την παράταξη», αλλά και τους συνυποψήφιούς της.

http://lykavitos.gr/

Read more...

La Tribune: Μάθημα στρατηγικής για τους Ευρωπαίους...

...η σθεναρή αντίσταση Τσίπρα...
Στην στρατηγική του Αλέξη Τσίπρα να παραμείνει σταθερός στις "κόκκινες γραμμές" και να αντιστέκεται στην "παράλογη...
στρατηγική της θηλιάς" των πιστωτών, δείχνοντας έτσι το παράδειγμα στους Ευρωπαίους, αναφέρεται ο αρχισυντάκτης της οικονομικής «Λα Τριμπύν», Ρομαρίκ Γκοντέν.

Αναλύοντας τις θέσεις του Έλληνα πρωθυπουργού, όπως ξεκάθαρα διατυπώνονται με το άρθρο του στην εφημερίδα «Le Monde», ο Ρ. Γκοντέν καταλήγει:

Πραγματικά ο Αλέξης Τσίπρας, μόλις έδωσε ένα ωραίο μάθημα στρατηγικής σε όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, ότι: είναι δυνατό να αντισταθεί κανείς στην Άγγελα Μέρκελ. Για ορισμένους, όπως για τον Φρανσουά Ολάντ, το μάθημα είναι σίγουρα σκληρό...».

Το δημοσίευμα έχει τίτλο: «Ο Αλέξης Τσίπρας υπογράφει την αποτυχία της θηλιάς», με αναφορά στη «στρατηγική της θηλιάς», όπως ο ίδιος ο πρωθυπουργός είχε χαρακτηρίσει τον Μάρτιο σε συνέντευξή του στο γερμανικό περιοδικό Spiegel, τη στρατηγική των θεσμών απέναντι στην Ελλάδα.

Οι πιστωτές ήλπιζαν, λέει ο συντάκτης, ότι «ότι όσο θα έσφιγγε η θηλιά και θα μεγάλωνε η οικονομική ασφυξία, τόσο η ελληνική αντίσταση θα μειωνόταν. Να όμως που συνέβη το αντίθετο.

Με το άρθρο του ο Αλέξης Τσίπρας δείχνει αποφασιστικός: Ξεκινάει καταγγέλλοντας το αδιέξοδο των πολιτικών των προηγούμενων κυβερνήσεων που επιβλήθηκαν από την τρόικα, αναφέρει τις υποχωρήσεις που αποδέχθηκε να κάνει η κυβέρνησή του και καταλήγει λέγοντας ξεκάθαρα, ότι διατηρεί τις "κόκκινες γραμμές"».

Με τη στάση του αυτή ο Αλέξης Τσίπρας «έχει εντελώς ανατρέψει την κατάσταση» εκτιμά ο Ρ. Γκοντέν. «Δεν είναι η Ελλάδα που θα πρέπει «να ζητιανέψει» μια συμφωνία (...) αλλά θα πρέπει αυτοί (οι πιστωτές) να συνειδητοποιήσουν την πραγματικότητα των ελληνικών υποχωρήσεων και την πραγματικότητα μιας οικονομίας που «έχει ματώσει από το δικό τους μπλοκάρισμα».

(...) Αυτή η κίνηση τακτικής του Αλέξη Τσίπρα είναι ιδιαίτερα έξυπνη. Από εδώ και στο εξής, είναι αυτός που βάζει τους κανόνες του παιγνιδιού και δείχνει αποφασισμένος να παραμείνει σταθερά στις θέσεις του όπως και εάν έχουν τα πράγματα. Ο χρόνος τώρα λειτουργεί κατά των πιστωτών που υποχρεούνται να επιλέξουν και που έτσι κι αλλιώς έχουν χάσει: Μια υποχώρηση μπρος στην Αθήνα θα είναι μια πολιτική ήττα και αυτό παρά τις ελληνικές υποχωρήσεις, μια ώθηση προς ένα Grexit θα είναι καταστροφή».

Ο συντάκτης τεκμηριώνει τη θέση του αυτή θεωρώντας ότι τα συστήματα προστασίας της ευρωζώνης είναι «αδοκίμαστα» και δύσκολα οι Ευρωπαίοι θα ρισκάρουν θέτοντας σε κίνδυνο «τη μη αναστρεψιμότητα» του ευρώ».

Για τον αρχισυντάκτη της «Λα Τριμπύν», το άρθρο του Αλέξη Τσίπρα είναι ένα κατευθείαν κάλεσμα προς την Άγγελα Μέρκελ:

«Η κριτική για την αδιαλλαξία των πιστωτών είναι στην πραγματικότητα μια κριτική κατά του υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος δεν έκρυψε ποτέ την προτίμησή του για Grexit», λέει ο συντάκτης και προσθέτει:

Το μήνυμα του Αλέξη Τσίπρα προς το Βερολίνο είναι: «Ο Β. Σόιμπλε μπορεί να κερδίσει, μπορεί να πετύχει τους στόχους του εάν δεν τον σταματήσει η καγκελάριος, διότι η Ελλάδα δεν θα υποχωρήσει στον εκβιασμό. Δεν μπορεί επομένως να χρησιμοποιηθεί (ο Σόιμπλε) ως μια απλή απειλή προς εκφοβισμό. Εξ ου και το αίτημα του Αλέξη Τσίπρα να δοθεί λύση στο ελληνικό πρόβλημα σε επίπεδο αρχηγών κυβερνήσεων.

Εάν η Άγγελα Μέρκελ δεν αναλάβει το θέμα, εάν αφήσει τον Σόιμπλε να αποφασίσει, τότε θα θέσει σε κίνδυνο το ευρωπαϊκό σχέδιο (όραμα), πράγμα που ο Έλληνας πρωθυπουργός γνωρίζει ότι η καγκελάριος δεν θέλει» καταλήγει το δημοσίευμα...
enikos.gr

Read more...

Τσίπρας και Μέρκελ βγάζουν… αρχηγό στη ΝΔ...

Ο Καραμανλής επιμένει να σιωπά, οι δελφίνοι εξακολουθούν να αδυνατούν και η επόμενη μέρα στη Νέα Δημοκρατία μοιάζει καταδικασμένη να περάσει μέσα από τις… επιλογές Τσίπρα.

Με το σύνδρομο «προσωπικής δικαίωσης» του Αντώνη Σαμαρά να καθηλώνει κάθε...
προοπτική, πολιτικής και δημοσκοπικής ανάκαμψης στη Νέα Δημοκρατία και με το γαλάζιο στράτευμα διχασμένο επί της αντιπολιτευτικής τακτικής, η ενδεχόμενη συμφωνία της κυβέρνησης με τους πιστωτές γίνεται πλέον θρυαλλίδα των εξελίξεων και της επόμενης μέρας στην κεντροδεξιά.

Η υπερψήφισης ή μη από τη ΝΔ της, πιθανής πια, συμφωνίας μεταξύ κυβέρνησης και πιστωτών θεωρείται δεδομένο ότι θα αποτελέσει και το σύνθημα για την τελική αναμέτρηση μεταξύ του «μπλοκ Σαμαρά» και των, ετερόκλητων, ομάδων αμφισβήτησής του.

Μια ενδεχόμενη απόφαση Σαμαρά να μην ψηφιστεί η συμφωνία, όπως δείχνουν όλα τα μηνύματα, μπορεί να γίνει ο καταλύτης για αποφάσεις ρήξης με δρομολόγηση των διαδικασιών συνεδρίου και, συντεταγμένη πλέον, αμφισβήτηση της ηγεσίας.

Ήδη, βαρόνοι, δελφίνοι και κορυφαία στελέχη ζητούν σύγκλιση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας για να αποτιμηθούν εκεί οι εξελίξεις στην Ευρώπη, το «θερμό επεισόδιο» Ντόρας Μπακογιάννη και Δημήτρη Σταμάτη στη Βουλή είναι αποκαλυπτικό του κλίματος, ενώ στη γραμμή της έναρξης των διαδικασιών προς το συνέδριο συντάσσονται, πλην της κυρίας Μπακογιάννη, και οι Νίκος Δένδιας, Ευριπίδης Στυλιανίδης, Βασίλης Κικίλιας, Όλγα Κεφαλογιάννη και Κυριάκος Μητσοτάκης.

«Μια συμφωνία της κυβέρνησης αυτονοήτως σηματοδοτεί συνέδριο και εξελίξεις στον χώρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης»… «Χρειάζεται επειγόντως όχι απλό επικοινωνιακό λίφτινγκ αλλά πολιτική ανακυτάρωση», ήταν η χαρακτηριστική δήλωση του Ευριπίδη Στυλιανίδη το Σαββατοκύριακο στην εφημερίδα «Αγορά», ενώ και η Ντόρα Μπακογιάννη μίλησε ξανά, στην «Εφημερίδα των Συντακτών» για «ανοιχτό συνέδριο που θα καθορίσει την πορεία της παράταξης στο μέλλον.

Σ’ αυτό το κλίμα, το ενδιαφέρον πολλών στελεχών της ΝΔ κεντρίζει και η επαναδραστηριοποίηση του «Συνδέσμου 74», μια κίνηση «βετεράνων» της γαλάζιας παράταξης, με μακρά θητεία και πορεία στο κόμμα – μια πορεία που για πολλούς εξ αυτών μετρά ήδη έως και 40 χρόνια.

Τα στελέχη του «Συνδέσμου 74» κινούνται έντονα και ανακοίνωσαν ήδη ότι πραγματοποιούν εκδήλωση τη Δευτέρα 18 Μαΐου, στο Θέατρο Χατζηχρήστου, ώστε να ξεκινήσει η συζήτηση για την επόμενη μέρα στον χώρο της κεντροδεξιάς:

«Τώρα που η αγωνία για την τύχη της πατρίδας μας κορυφώνεται, δεν επιτρέπεται όλοι εμείς που από το 1974 και μετά δώσαμε πολλούς και δύσκολους αγώνες να μείνουμε σιωπηλοί και άπραγοι. Πρέπει να ξαναβρεθούμε τώρα στα δύσκολα, να διατυπώσουμε τις προτάσεις μας, και να κάνουμε δημόσια γνωστές τις αποφάσεις μας», τονίζουν στην ανακοίνωση που εξέδωσαν.

Δεν θεωρείται τυχαίο, δε, ότι την ανακοίνωση αυτή ανέβασε στο Facebook στηρίζοντας την κίνηση και ο – καραμανλικός μεν, εξωκοινοβουλευτικός δε -  Ευάγγελος Αντώναρος.

Ο ίδιος ο Κώστας Καραμανλής, πάντως, επιμένει στην γραμμή της… σιωπής και της ουδετερότητας αποκρούοντας κάθε αίτημα να παρέμβει δίνοντας το σύνθημα για αλλαγή ηγεσίας.

Η εν λόγω σιωπή, κατά βουλευτές της ΝΔ, ενθαρρύνει τον Αντώνη Σαμαρά να επιμένει στην στρατηγική της «δικαίωσης» και να ακούει θετικά εισηγήσεις για ακόμη πιο σκληρή αντιπολίτευση κατά του ΣΥΡΙΖΑ.

Κατά τις εισηγήσεις αυτές η σκληρή αντιπολίτευση θα αναδείξει τις παλινδρομήσεις της κυβέρνησης, θα την φθείρει δημοσκοπικά και θα ανοίξει τον δρόμο για την πολιτική και προσωπική δικαίωση Σαμαρά. Από την εν λόγω λογική προκύπτει και η έως τώρα, αρκούντως αντιφατική, πολιτική στάση του αρχηγού της ΝΔ, που αφ’ ενός καλεί την κυβέρνηση να «τα βρει με την Ευρώπη» και αφ’ ετέρου καταγγέλλει ότι έρχεται «τρίτο Μνημόνιο με μέτρα 14 φορές χειρότερα από το e-mail Χαρδούβελη». Όσο για το εάν η ΝΔ θα στηρίξει ή όχι εν τέλει την πιθανή συμφωνία με τους πιστωτές, ο Αντώνης Σαμαράς επιφυλάσσεται «να δει τα τελικά κείμενα».

Εάν οι επιφυλάξεις του, πάντως, δεν αρθούν, οι εξελίξεις στον χώρο της κεντροδεξιάς διαγράφονται ταχύτατες. «Όσοι κάνουν τέτοιου τύπου αναλύσεις στη Συγγρού διαβάζουν ανάποδα τις δημοσκοπήσεις. Για ποια φθορά της κυβέρνησης μιλάμε με τη ΝΔ καθηλωμένη στο 20% και τον ΣΥΡΙΖΑ να προηγείται με τουλάχιστον 15 μονάδες;», λέει χαρακτηριστικά γαλάζιος βουλευτής. Και προσθέτει με νόημα ότι «η πόρτα της εξόδου είναι ανοιχτή. Εάν επιμείνει ο Σαμαράς να μην τη διαβαίνει, μπορεί να την διαβούν άλλοι…»

tvxs.gr

Read more...

Γιατί η βόμβα της χρεοκοπίας θα σκάσει στα χέρια του Τσίπρα

Του Γιάννη Βούλγαρη

Στο άρθρο αυτό δεν θα βρείτε καμία «έκκληση» στον κ. Τσίπρα «να παρέμβει επιτέλους», «να αποφασίσει επιτέλους» ποιον δρόμο κρίνει ότι η χώρα πρέπει να τραβήξει. Οσο αυξάνει η βουβή απόγνωση για την αβεβαιότητα και την προϊούσα οικονομική καταστροφή της χώρας τόσο αυξάνουν και οι «εκκλήσεις».

Η εξέλιξη δείχνει ότι ο κ. Τσίπρας ούτε μπορεί ούτε θέλει ούτε ξέρει να λύσει τα θανάσιμα προβλήματα που συσσωρεύονται. Η εικόνα ότι υπάρχει ο κακός ΣΥΡΙΖΑ του κ. Λαφαζάνη που εμποδίζει τον καλό ΣΥΡΙΖΑ του «πραγματιστή» κ. Τσίπρα είναι ψευδής.

Η κυβερνητική πορεία δείχνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένας ανομοιογενής φορέας που η εξουσία τον αποδιαρθρώνει περαιτέρω αντί να τον ενοποιεί. Και η αποδιάρθρωση του κυβερνητικού κόμματος αποδιαρθρώνει την Ελλάδα, οδηγώντας τη σε μια τροχιά ιστορικής παρακμής και φτωχοποίησης.

Η εικόνα της κυβέρνησης αποτυπώνει τη συγκεχυμένη φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ. Ενα κόμμα της μετακομμουνιστικής Αριστεράς του 4% εκμεταλλεύτηκε επιτυχώς τη χρεοκοπία και την κρίση, πραγματοποιώντας μια εθνικολαϊκιστική μετάλλαξη που το έφερε στο 36%. Η ίδια μετάλλαξη προετοίμασε την κυβερνητική συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με την εθνικολαϊκιστική Ακροδεξιά των ΑΝΕΛ.

Συνεργασία που δεν περιορίζεται στο επίπεδο της κορυφής, αλλά προϋποθέτει την εθνικολαϊκιστική και συνωμοσιολογική μετάλλαξη ενός μέρους της αριστερόστροφης κοινωνικής βάσης. Κοινός παρονομαστής του όλου εγχειρήματος ήταν η ακραία αντιπολιτευτική πόλωση και ο βαθύς κοινωνικός – συντεχνιακός συντηρητισμός τού «να μην αλλάξει τίποτα – φταίνε οι ξένοι».

Σήμερα βλέπουμε τα κομμάτια αυτού του μορφώματος να κινούνται ασυνάρτητα. Το μικρό μετακομμουνιστικό κόμμα που έψαχνε την ταυτότητά του στην «εναλλακτική παγκοσμιοποίηση», στην αλληλεγγύη με τους μετανάστες και κυρίως στο σταθερό φλερτ με τον νεοαναρχικό χώρο και την τρομοκρατία δημιούργησε ήδη ένα πρόβλημα δημόσιας ασφάλειας, μελλοντικής αυθεντικής ανθρωπιστικής κρίσης με θύματα τους μετανάστες και μια νέα υποβάθμιση του κέντρου των μεγάλων πόλεων, από την οποία, όπως συνέβη στο πρόσφατο παρελθόν, θα ενισχυθεί η Ακροδεξιά.

Το ίδιο κομμάτι, το οποίο είχε μηδαμινή επαφή με τα εργατικά στρώματα εκτός Δημοσίου, καταφεύγει σε γκεμπελικού τύπου συκοφαντίες κατά των μεταλλωρύχων στις Σκουριές, της μόνης αυθεντικά βιομηχανικής εργατικής ομάδας που κινητοποιείται απεγνωσμένα για να υπερασπίσει τη δουλειά της.

Αλλο κομμάτι με πρωταγωνιστή τον κ. Καμμένο γελοιοποίησε την κυβερνητική προτεραιότητα περί «ανθρωπιστικής κρίσης» μοιράζοντας εκατομμύρια στη Λόκχιντ, ενώ εξαπατά συστηματικά την κοινή γνώμη με ψεύτικες ελπίδες για βοήθεια που θα έρθει από το «ξανθό γένος».

Παραδίπλα, η Πρόεδρος της Βουλής, με ένα αδιευκρίνιστο κομμάτι της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, κινείται μεταξύ της κωμωδίας της Επιτροπής για το «επαχθές χρέος» και των φιλικών χειρονομιών προς τη Χρυσή Αυγή. Το χειρότερο από όλα όμως είναι ότι η κυβέρνηση δεν στέκεται ενιαία ούτε καν στη «διαπραγμάτευση», όπως μαθαίνουμε από τον Τύπο. Από τη μια, η ομάδα Βαρουφάκη, Θεοχαράκη, Παναρίτη, από την άλλη η (σοβαρότερη) ομάδα Δραγασάκη, Χουλιαράκη, την οποία εμπιστεύεται περισσότερο ο κ. Τσίπρας.

Ολα αυτά είναι κομμάτια μιας σουρεαλιστικής τραγωδίας όπου οι λέξεις αντιστρέφουν τη σημασία τους.

Αντί για το τέλος της λιτότητας που επαγγέλθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ, ζούμε την οικονομική ασφυξία.

Αντί για την υπεράσπιση των μισθών, αυξάνονται οι απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα και οι εργαζόμενοι σε αυτόν πληρώνονται όλο και αραιότερα. Αντί για τη διάσωση των συντάξεων, εξανεμίζονται τα αποθεματικά των Ταμείων και οι μελλοντικές συντάξεις.

Αντί της καταδίκης του παλαιού «πελατειακού κράτους», ξαναζούμε την έφοδο του κόμματος στο κράτος. Αντί για το νέο φορολογικό σύστημα, ζούμε το «δώστε και σώστε» που θα φέρει ένα αυθόρμητο κίνημα «Δεν πληρώνω» των φορολογουμένων ώσπου να ξεκαθαρίσει η κατάσταση. Αντί της νέας εθνικής αυτογνωσίας, η κοινοβουλευτική πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ θα «δικάσει» τους πολιτικούς της αντιπάλους στη δήθεν Εξεταστική για το Μνημόνιο, την ώρα που η κυβέρνησή της θα οδηγεί τη χώρα σε νέα χρεοκοπία.

Γιατί ο κίνδυνος επικρέμαται. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ φαινομενικά μόνο διαπραγματεύεται.Στην ουσία, απειλεί ότι θα αυτοκτονήσει πιστεύοντας ότι τελικά οι δανειστές θα διστάσουν και θα «συμβιβαστούν». Ζει άλλη μια αυταπάτη; Οπως στην αρχή, όταν νόμιζε ότι θα ηγηθεί μιας ευρύτερης αλλαγής στην Ευρώπη για να διαπιστώσει γρήγορα ότι έγινε παράδειγμα προς αποφυγή; Το πιθανότερο σενάριο σε περίπτωση Grexit το διατύπωσε ο επικεφαλής μελετών του ΔΝΤ Ολιβιέ Μπλανσάρ: η ευρωζώνη είναι οικονομικά προετοιμασμένη, οι αγορές το έχουν προκαταλάβει και οι πολιτικές επιπτώσεις θα αντιμετωπιστούν με πολιτικά μέσα, δηλαδή με την επιτάχυνση της πολιτικής και δημοσιονομικής ενοποίησης των υπόλοιπων κρατών – μελών. Πρόσθεσε βεβαίως το προφανές. Οτι το Grexit θα είναι εξαιρετικά επώδυνο για την Ελλάδα.

Και όμως, η Ελλάδα μοιάζει ανίκανη να αντιδράσει. Ψυχολογικά είναι διχασμένη. Πολιτικά είναι παγιδευμένη μεταξύ μιας κυβέρνησης που ετοιμάζεται να «στουκάρει» τη χώρα είτε από ανικανότητα είτε από πρόθεση για να ανοίξει τον δρόμο στη δραχμή και μιας αντιπολίτευσης που ακόμα δεν ακούγεται από τους πολίτες.

Κοινωνικά είναι εγκλωβισμένη από έναν κρατικιστικό – συντεχνιακό πολιτικοκοινωνικό συνασπισμό ο οποίος είναι αδύναμος να μετασχηματιστεί ώστε η χώρα να βγει από την κρίση, αλλά αρκετά δυνατός ώστε να τη βουλιάξει. Το σίγουρο είναι ότι η Ελλάδα έχει παγιδευτεί σε μια τροχιά εθνικής παρακμής και κινδυνεύει να την οδηγήσει πλησιέστερα στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Προσεχώς κινδυνεύει να υποστεί μια οικονομική καταστροφή χρεοκοπώντας είτε μέσα είτε έξω από το ευρώ. Μεσοπρόθεσμα θα ζήσει μια σκληρή ύφεση με περαιτέρω φτωχοποίηση, ακόμα και αν βρει το θάρρος ενός «έντιμου συμβιβασμού» γιατί ο χρόνος έχει σχεδόν εκμηδενίσει τις δυνατότητες ανάκαμψης.

Η βόμβα θα σκάσει στα χέρια του ΣΥΡΙΖΑ.

Προσωπικά, δεν πιστεύω ότι η σημερινή συναίνεση προς την κυβέρνηση είναι διατηρήσιμη δεδομένης της αναποτελεσματικότητάς της και ενόψει της ραγδαίας οικονομικής επιδείνωσης. Το σημερινό σχήμα του ΣΥΡΙΖΑ πιθανότατα θα αποδειχτεί μεταβατικό στο πλαίσιο ενός κομματικού συστήματος που είναι και αυτό μεταβατικό. Η μόνη επιλογή που θα έδινε ειρμό στο μεγαλύτερο μέρος της εκλογικής βάσης του ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν ο «έντιμος συμβιβασμός». Αν την επιλέξει, θα πρέπει παράλληλα «να επανιδρυθεί» ώστε ένας διαφορετικός ΣΥΡΙΖΑ να προσπαθήσει να διαχειριστεί μια περίοδο νέου Μνημονίου.

Οι άλλες επιλογές, δηλαδή εκείνες της χρεοκοπίας είτε εντός του ευρώ είτε – ακόμα χειρότερα – εκτός, με απόπειρα μετάβασης στη δραχμή, θα προκαλέσουν τεκτονικές πολιτικοκοινωνικές αλλαγές που θα συμπαρασύρουν (και αυτή είναι η ελαφρύτερη λέξη) την κυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ.

Οι πολιτικές δυνάμεις της φιλοευρωπαϊκής Ελλάδας υφίστανται ακόμα τις επιπτώσεις της εκλογικής ήττας και μοιάζουν αποθαρρημένες. Αλλά οι δραματικές εξελίξεις τις «τραβούν από το μανίκι». Οι δηλώσεις διαθεσιμότητας για εναλλακτικές κυβερνητικές συμμαχίες δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις αυτής της συγκυρίας.

Τώρα προέχει η συστηματική κριτική του έργου της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ώστε να περιοριστεί η σημερινή συγκεχυμένη «αποδοχή» της, που την κάνει αλαζονική και τυχοδιωκτική.

Είναι προϋπόθεση προκειμένου ο ΣΥΡΙΖΑ να κάνει την επιλογή του «έντιμου συμβιβασμού». Επιπλέον, χρειάζονται πολιτικές πρωτοβουλίες κορυφής και βάσης ώστε να ανασυνταχθεί η φιλοευρωπαϊκή Ελλάδα. Σε αυτό το πλαίσιο, εναπόκειται στις φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ να βρουν τους συνομιλητές πέρα από τους θιασώτες της δραχμής ή της χρεοκοπίας.

Πηγή – TA NEA

*Ο Γιάννης Βούλγαρης είναι καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας  του Παντείου Πανεπιστημίου

http://lykavitos.gr/

Read more...