Read more...
Κυριακή 21 Μαρτίου 2010
Υπέρ της βοήθειας προς την Ελλάδα ο Μπερλουσκόνι
Η Ιταλία είναι «απολύτως υπέρ» της βοήθειας από την Ευρωπαϊκή Ένωση στην Ελλάδα, δήλωσε σήμερα (Κυριακή) στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Ρόιτερς ο Ιταλός πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι, μία ακόμα ένδειξη τού πόσο διχασμένες είναι οι χώρες της ευρωζώνης ως προς το τι πρέπει να πράξουν για την ελληνική οικονομική κρίση.«Είμαστε απολύτως υπέρ», είπε ο Μπερλουσκόνι, ερωτηθείς για το αν η Ιταλία θεωρεί ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να βοηθήσει την Ελλάδα.
Μιλώντας στο περιθώριο προεκλογικής συγκέντρωσης στην Μπολόνια, ο Ιταλός πρωθυπουργός είπε ότι ακόμα είναι πολύ νωρίς για να πούμε αν η ελληνική οικονομική κρίση θα βρεθεί στο επίκεντρο της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε την Πέμπτη, στις Βρυξέλλες. «Δεν το έχουμε ακόμα συζητήσει αυτό», είπε ο Μπερλουσκόνι.
Read more...
Ο Ερυθρός Σταυρός της διαπλοκής «Ντυνάν» - «Ερυθρός» το μεγάλο ριφιφί
ΣΕ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΑΠΟΜΥΖΗΣΗΣ των ασφαλιστικών ταμείων και του Δημοσίου, με πρόσχημα την παροχή πανάκριβων -κυρίως ξενοδοχειακών και όχι αμιγώς ιατρικών- υπηρεσιών, εξελίσσεται η υπόθεση με την ιδιότυπη και πρωτάκουστη σύμβαση του ιδιωτικού θεραπευτηρίου «Ερρίκος Ντυνάν» με το Κοργιαλένειο - Μπενάκειο Νοσοκομείο του «Ερυθρού Σταυρού».
Η αποκάλυψη της περασμένης Κυριακής από το «ΘΕΜΑ» ότι το «Ερρίκος Ντυνάν» διεκδικεί από το Κοργιαλένειο Νοσοκομείο 24 εκατ. ευρώ, μια υποχρέωση την οποία
αποδέχτηκε η διοίκηση του δεύτερου, επίθητείας της κυρίας Τότας Χατζοπούλου, η
οποία στη συνέχεια έγινε σύμβουλος στο ιδιωτικό θεραπευτήριο με παχυλό μισθό, φέρνει στο προσκήνιο μια επιχείρηση με τεράστια οικονομικά συμφέροντα, αλλά και πολιτικές προεκτάσεις.
Το «Πρώτο Θέμα» αποκαλύπτει σήμερα δικόγραφο-φωτιά του Κοργιαλένειου Νοσοκομείου, σύμφωνα με το οποίο η απαίτηση των 24 εκατ. στερείται νομικής
βάσης και δεν συνοδεύεται από τα απαραίτητα παραστατικά. Η απαίτηση έγινε
αποδεκτή από τη διοίκηση του δημόσιου ιδρύματος, αν και δεν συνοδευόταν από
τα απαραίτητα παραστατικά πιθανώς λόγω της επιρροής που ασκεί ο πρόεδρος
του «Ερρίκος Ντυνάν» κ. Ανδρέας Μαρτίνης σε όλους τους παράγοντες του ευρύτερου συστήματος, αφού είναι ταυτόχρονα και πρόεδρος του «Ερυθρού Σταυρού», στον οποίο ανήκει το «Κοργιαλένειο», αλλά και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του τελευταίου.
Η πρωτοφανής σύμβαση του «Ερρίκος Ντυνάν» με το Κοργιαλένειο Νοσοκομείο
υπεγράφη το 2005 με υπουργό Υγείας τον κ. Νικήτα Κακλαμάνη και τις ευχές ισχυρών πολιτικών παραγόντων και από τα δύο μεγάλα κόμματα, φαίνεται όμως πως λειτούργησε ως κερκόπορτα για την άλωση του δημόσιου ιδρύματος. Ουσιαστικά το «Ερρίκος Ντυνάν» εξυπηρετεί ασθενείς που φτάνουν σε αυτό μέσω του Κοργιαλένειου Νοσοκομείου και στη συνέχεια χρεώνει σε αυτό υπέρμετρο κόστος, παρά το γεγονός ότι οι γιατροί, τα φάρμακα και τα υλικά προ-
έρχονται από το δημόσιο ίδρυμα. Γι’ αυτό και οι νομικές υπηρεσίες του «Κοργιαλένειου» επισημαίνουν ότι δεν υπάρχει νομική βάση για τις χρεώσεις αυτές - εξου και δεν βρίσκονται τα
αντίστοιχα παραστατικά.
Τι συμβαίνει, όμως, με απλά λόγια; Ενας ασθενής φτάνει στο «Κοργιαλένειο» και οι ανάγκες του αφορούν σε υπηρεσίες που περιλαμβάνονται στη σύμβαση με το «Ερρίκος Ντυνάν». Τότε
ο επιβλέπων γιατρός μπορεί να αποφασίσει τη μεταφορά του ασθενούς στο ιδιωτικό θεραπευτήριο. Η με-ταφορά γίνεται μέσω υπόγειας σήραγγας που συνδέει τα δύο ιδρύματα, στη μέση της οποίας τον ασθενή παραλαμβάνουν από τους συναδέλφους τους οι νοσηλευτές του «Ερρίκος Ντυ νάν».
Ο ασθενής όμως παρακολουθείται από τον γιατρό του «Κοργαλένειου», ενώ του παρέχονται όλα τα φάρμακα και τα αναλώσιμα που χρειάζεται από το δημόσιο ίδρυμα - και μάλιστα αφειδώς, αφού δεν γίνεται κανένας έλεγχος, όπως λέγεται. Στην πραγματικότητα το μόνο που παρέχει το «Ερρίκος Ντυνάν» είναι η ξενοδοχειακή υποδομή - ίσως και γκλαμουριά. Δικαίως λοιπόν τίθεται το ερώτημα γιατί να
προσφύγει ένα δημόσιο νοσοκομείο σε αυτή την υπη-
ρεσία και να μη διατεθούν τα όποια χρήματα μπορεί να ζητήσει ένας ιδιώτης, όπως το «Ερρίκος Ντυνάν», για τη βελτίωση των δικών του υποδομών;
Συμβαίνει ωστόσο και το άλλο, όπως λένε καλά πληροφορημένες πηγές: ας υποτεθεί ότι ένας ασθενής έχει γιατρό κάποιον του «Ερρίκος Ντυνάν» και χρειάζεται νοσηλεία ή άλλη υποστήριξη.
Επειδή όμως όλο αυτό μπορεί να κοστίσει μια πε ριουσία, πώς θα νοσηλευτεί
κάποιος στο «Ερρίκος Ντυνάν» και ο λογαριασμός θα φτάσει στο ΕΣΥ; Η πρακτική που ακολουθείται είναι η εξής: ο ασθενής καταφεύγει στο «Κοργιαλένειο», απ’ όπου, ύστερα από σχετική συνεννόηση, παίρνει εισιτήριο για το «Ερρίκος Ντυνάν», όπου έχει τον δικό του γιατρό -κατά παράβαση της σύμβασης- και φάρμακα και υλικά από τις αποθήκες του «Κοργιαλένειου».
Παρότι ο ασθενής είναι του ΕΣΥ, διαμορφώνεται ένα χρεωστικό του ασθενούς, που όμως δεν μπορεί να συνοδευτεί από τα αναγκαία παραστατικά γιατί τα barcode των υλικών και των φαρμάκων,για παράδειγμα, είναι από το «Κοργιαλένειο»!
Ετσι, η διοίκηση του «Ερρίκος Ντυνάν» έφτιαξε τη δική της κατάσταση, με όσα θεωρεί ότι της χρωστάει το «Κοργιαλένειο», και χωρίς να διαθέτει τα αντίστοιχα δικαιολογητικά τα έστειλε στο σχεδόν εξ ολοκλήρου ελεγχόμενο διοικητικό συμβούλιο του δημόσιου νοσοκομείου για να εγκριθούν χωρίς πολλά-πολλά και στη συνέχεια να διεκδικήσει την αποπληρωμή του χρέους, έστω και με αμφιλεγόμενες δικαστικές αποφάσεις.
Στον αέρα η διεκδίκηση των 24 εκατ. ευρώ
Συγκλονιστικά στοιχεία περιέχει η ανακοπή που κατέθεσε το Κοργιαλένειο Νοσοκομείο κατά της Διαταγής Πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών για ποσό 24.135.531 ευρώ που
ζητάει το «Ερρίκος Ντυνάν» από το δημόσιο ίδρυμα. Η υπόθεση έφτασε στο δικαστήριο εξαιτίας του γεγονότος ότι η διοίκηση του «Κορ γιαλένειου» αποδέχτηκε μεν ότι οφείλει 24.135.531 ευρώ
προς το «Ερρίκος Ντυνάν», ωστόσο ούτε η Διοικητική Υγειονομική Περιφέρεια του
υπουργείου Υγείας ούτε και οι πάσης φύσεως υπηρεσίες του δημόσιου νοσοκομείου
αναγνώρισαν την οφειλή, καθώς δεν υπήρχαν τα αναγκαία δικαιολογητικά και τα απαιτούμενα παραστατικά.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στις 13 σελίδες της ανακοπής που κατέθεσε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, στις 21 Ιανουαρίου του 2010, το Κοργιαλένειο Νοσοκομείο περιγράφονται πράγματα και
θαύματα για το σαθρό του αιτήματος από το «Ερρίκος Ντυνάν».
Στην ανακοπή του το «Κοργιαλένειο» αναφέρει ρητά ότι το επίδικο ποσό των 24.135.531,47 ευρώ είναι αποτέλεσμα εσφαλμένων και μη προβλεπόμενων στον νόμο περιπτώσεων. Κάνει δε φύλλο και φτερό την εισήγηση του αντιπροέδρου του «Ερρίκος Ντυνάν», κ. Χάρη Λαμπρόπουλου, στην οποία
βασίστηκε η απαίτηση του ιδιωτικού θεραπευτηρίου και στη συνέχεια η Διαταγή Πληρωμής.
Συγκεκριμένα αναφέρει ότι ποσό 658.688,18 ευρώ, που αναφέρονται ως διοικητική υποστήριξη, καθορίστηκε χωρίς πρόβλεψη στον νόμο και συνεπώς δεν οφεί λεται. Ποσό 5.229.97,65 ευρώ, που αναφέρεται ως έμμεσες δαπάνες, δεν προβλέπεται στον νόμο και κακώς υπολογίστηκε ως δαπάνη
της συνεργασίας. Οργανικά έξοδα ύψους 11.667.364,56 ευρώ, που εμφανίζονται από τον κ. Λαμπρόπουλο ως αμοιβές προσωπικού και λοιπές δαπάνες, «οι μεν λοιπές δαπάνες
δεν προκύπτουν από πουθενά και είναι αόριστες, οι δε αμοιβές προσωπικού δεν προβλέπονται στον νόμο και είναι μη νόμιμες». Επίσης τονίζεται ότι «ο πίνακας με το κόστος των εξετάσεων που
αναβιβάζονται σε 6.623.114,02 ευρώ είναι αόριστος και εσφαλμένα υπολογίστηκε» ενώ, τέλος, «το κόστος του υγειονομικού υλικού, τα ειδικά υλικά, φάρμακα και τα λοιπά υλικά, πέραν της αοριστίας,
έχουν όλα δοθεί από το ‘‘Κοργιαλένειο – Μπενάκειο’’, όπως προέβλεπε ο νόμος».
Οσον αφορά στον δικαστή που εξέδωσε την απόφαση, το Κοργιαλένειο Νοσοκομείο επισημαίνει ορισμένα πολύ απλά πράγματα και συγκεκριμένα ότι «έλαβε υπόψη του έγγραφα τα οποία δεν προσκομίστηκαν, ενώ αναφέρονται στη διαταγή πληρωμής έγγραφα μη υπαρκτά»! Δηλαδή
στην ουσία στην ανακοπή αναφέρεται ότι ο δικαστής έσφαλε όταν λάμβανε την
απόφαση.
Ακόμη πιο συγκεκριμένα, το «Κοργιαλένειο» επισημαίνει ότι ο δικαστής επικαλείται έγγραφο του διοι-
κητικού συμβουλίου του της 19/12/2008, το οποίο όμως αναφέρει ότι η οφειλή προς το «Ερρίκος Ντυνάν» είναι 10.068.485 ευρώ και το οποίο δεν προσκομίστηκε καν στο δικαστήριο!
Το ποσό όμως των 24.135.531,47 ευρώ αναγνωρίστηκε ως οφειλή με απόφαση του Δ.Σ. του Κοργιαλένειου Νοσοκομείου στις 9/4/2009, το οποίο και προσκομίστηκε στη δικογραφία, αλλά δεν αναφέρεταιστη δικαστική απόφαση!
Επίσης στην ανακοπή επισημαίνεται ότι ο νόμος που αφορά στη συνεργασία του Κοργιαλένειου Νοσοκομείου με το «Ερρίκος Ντυνάν» προβλέπει ρητά ότι ορίζεται ένας υπεύθυνος για να παρακολουθεί την εξέλιξη της σύμβασης αυτής και να συντάσσει τους σχετικούς πίνακες με τους οποίους θα γίνονται οι πληρωμές. «Ο κατά νόμο όμως ορισθείς υπεύθυνος ποτέ δεν ενεργοποιήθηκε και ποτέ δεν συνέταξε τους σχετικούς πίνακες. Η έλλειψη αυτή δεν μπορεί να αναπληρωθεί από
κανένα άλλο όργανο, αφού ρόκειται για θεσμοθετημένο από τον νόμο όργανο», εκαθαρίζεται στην ανακοπή.protothema.gr/
Read more...
Μπλεγμένος και στο σκάνδαλο της Siemens ο Αλογοσκούφης - σιγά μη δεν ήτανε...
Διαβεβαίωνε τον Μ. Χριστοφοράκο ότι είχε «εξασφαλίσει την πολιτική ελευθερία κινήσεων εντός της κυβέρνησης» για να προχωρήσει τις δουλειές της η Siemens! Νέες αποκαλύψεις - φωτιά...
Από τον Άγγελο Παπαδομιχελάκη
Μπλεγμένος και στο σκάνδαλο της Siemens αποδεικνύεται ο Γ. Αλογοσκούφης...
Το "Εθνος της Κυριακής" αποκαλύπτει εμπιστευτικό σημείωμα του Μιχάλη Χριστοφοράκου προς τα κεντρικά της Siemens στη Γερμανία, το οποίο πρώτη φορά βάζει στο «κάδρο» τον πρώην υπουργό Οικονομίας. Μπορεί ο πρώην «τσάρος» να είχε φροντίσει επιμελώς να κρατήσει το όνομά του μακριά από κάθε καυτή υπόθεση της «γαλάζιας» διακυβέρνησης, οι νεες αποκαλύψεις όμως αναδεικνύουν και τον δικό του πρωταγωνιστικό ρόλο στην υπόθεση Siemens. Κορυφαίος υπουργός τότε, φαίνεται μάλιστα πως και στη συγκεκριμένη υπόθεση είχε κρατήσει ρόλο συντονιστή...
Στο «εμπιστευτικό» του ο Μ. Χριστοφοράκος αναφέρει, κατά το ρεπορτάζ, συγκεκριμένα πρόσωπα από τα κεντρικά της Siemens που είχαν, μαζί με τον ίδιο, συναντήσεις με τον πρώην υπουργό Οικονομίας και τον Μ. Λιάπη και εμφανίζει τους δύο υπουργούς να συστήνουν στη Siemens να...
συνεχίσει μόνη της έργο του ΟΣΕ, επειδή η Κοινοπραξία που το είχε αναλάβει, και στην οποία συμμετείχε και η Siemens, καθυστερούσε την υλοποίησή του.
Μάλιστα είναι τόσο μεγάλο το ενδιαφέρον των δύο υπουργών, σύμφωνα με το εμπιστευτικό υπόμνημα Χριστοφοράκου, που δεν δίστασαν να διαβεβαιώσουν τα κορυφαία στελέχη της Siemens ότι «είχαν εξασφαλίσει την πολιτική ελευθερία κινήσεων εντός της κυβέρνησης»!
Κι ενώ την περίοδο εκείνη το περιβόητο C4I βρισκόταν στον αέρα, οι δύο υπουργοί εμφανίζονται να εκφράζουν την «αμέριστη εμπιστοσύνη τους στη Siemens». Δύσκολα γίνεται κατανοητό τι είδους διαπραγματεύσεις είναι αυτές με τη μια πλευρά -την κυβερνητική- να πληροφορεί τα κορυφαία στελέχη της Siemens ότι έχουν εξασφαλίσει την ελευθερία να κινηθούν κατά πώς εξυπηρετεί την εταιρεία!
Το «Εσωτερικό υπόμνημα», όπως το ονομάζει με την ένδειξη «Εμπιστευτικό», φέρει ημερομηνία 30 Αυγούστου 2004 και αποτελεί το... επιστέγασμα των επαφών που είχαν προηγηθεί με τους υπουργούς και τα θετικά για την εταιρεία αποτελέσματα.
Ο Mr Siemens τοποθετεί χρονικά τις συναντήσεις αυτές μια εβδομάδα πριν από το τέλος Αυγούστου του 2004, ενώ με άλλα υπομνήματα αναφέρεται:
Σε μια συνάντηση που είχε με τον Μ. Λιάπη, τον τότε Γεν. Γραμματέα του υπουργείου Μεταφορών και ένα μέλος του Δ.Σ του ΟΣΕ τον Ιούλιο του 2004 με αντικείμενο το ίδιο έργο του ΟΣΕ.
Σε μια επίσκεψη που έκανε στον υπουργό Μεταφορών Μ. Λιάπη στις 2 Αυγούστου του 2005.
Σε ένα «ραντεβού», όπως το ονομάζει, στο υπουργείο Μεταφορών δύο ημέρες αργότερα (4 Αυγούστου 2005) με υπηρεσιακούς παράγοντες.
Εντύπωση προκαλεί -σύμφωνα πάντα με τα υπομνήματα Χριστοφοράκου- ότι αυτός που ενδιαφέρεται να πάρει όλη τη δουλειά η Siemens κι όχι η Κοινοπραξία που είχε συσταθεί και στην οποία μετείχε η εταιρεία, ήταν ο Μ. Λιάπης, επειδή καθυστερούσαν τα έργα. Από το ίδιο σημείωμα, το οποίο εκτός από τον Μ. Χριστοφοράκο συνυπογράφει και ο γενικός διευθυντής Συγκoινωνιών και Ηλεκτροτεχνικών Εργων της Siemens Δ. Παναγιωτίδης, αποκαλύπτεται προσπάθεια να αποκλειστούν οι «πιθανοί Ελληνες εταίροι και υπεργολάβοι» στους οποίους η Siemens θα μπορούσε να απευθυνθεί αν το έκρινε απαραίτητο.
Στο διαβαθμισμένο ως «εμπιστευτικό» υπόμνημά του ο Μ. Χριστοφοράκος σημείωνε: «Σε σχέση με τις συμφωνίες τροχαίου υλικού με τον ΟΣΕ, τα Ελληνικά Ναυπηγεία και τη Siemens, οι οποίες έχουν καθυστερήσει, συζητήθηκε η ακόλουθη, ιδιαίτερα θετική, για τη Siemens εξέλιξη:
Και οι δύο υπουργοί εξέφρασαν την αμέριστη εμπιστοσύνη τους στη Siemens ως αξιόπιστου και σημαντικότερου εταίρου, τόσο σε επίπεδο διαλόγου όσο και σε επιχειρηματικό επίπεδο. Ο υπουργός Μεταφορών ζήτησε από τη Siemens να λάβει άμεσα την πρωτοβουλία της διερεύνησης υπό ποιες συνθήκες θα ήταν δυνατό για τη Siemens να αναλάβει την αποκλειστική διαχείριση για την ολοκλήρωση των προβληματικών συμβάσεων, εφόσον είναι απαραίτητο μαζί με τους πιθανούς Ελληνες εταίρους και υπεργολάβους, με ή χωρίς τη συμμετοχή των Ελληνικών Ναυπηγείων π.χ. ως υπεργολάβου.
Οι υπουργοί ανέφεραν ότι είχαν εξασφαλίσει την πολιτική ελευθερία κινήσεων εντός της κυβέρνησης για την επίλυση των προβλημάτων με τις συμφωνίες τροχαίου υλικού, παράλληλα με τις εξελίξεις και τις αποφάσεις του υπουργού Οικονομίας σε σχέση με τις υποχρεώσεις-απαιτήσεις της HDW αναφορικά με τα Ελληνικά Ναυπηγεία. Επιπρόσθετα, ο υπουργός Μεταφορών υπογράμμισε ότι η άμεση ολοκλήρωση και ο εκσυγχρονισμός των σιδηροδρομικών μεταφορών στον κύριο άξονα Πάτρας-Αθήνας- Θεσσαλονίκης αποτελούσε την απόλυτη προτεραιότητά του».
Στο «εμπιστευτικό» του ο Μ. Χριστοφοράκος αναφέρει, κατά το ρεπορτάζ, συγκεκριμένα πρόσωπα από τα κεντρικά της Siemens που είχαν, μαζί με τον ίδιο, συναντήσεις με τον πρώην υπουργό Οικονομίας και τον Μ. Λιάπη και εμφανίζει τους δύο υπουργούς να συστήνουν στη Siemens να...
συνεχίσει μόνη της έργο του ΟΣΕ, επειδή η Κοινοπραξία που το είχε αναλάβει, και στην οποία συμμετείχε και η Siemens, καθυστερούσε την υλοποίησή του.
Μάλιστα είναι τόσο μεγάλο το ενδιαφέρον των δύο υπουργών, σύμφωνα με το εμπιστευτικό υπόμνημα Χριστοφοράκου, που δεν δίστασαν να διαβεβαιώσουν τα κορυφαία στελέχη της Siemens ότι «είχαν εξασφαλίσει την πολιτική ελευθερία κινήσεων εντός της κυβέρνησης»!
Κι ενώ την περίοδο εκείνη το περιβόητο C4I βρισκόταν στον αέρα, οι δύο υπουργοί εμφανίζονται να εκφράζουν την «αμέριστη εμπιστοσύνη τους στη Siemens». Δύσκολα γίνεται κατανοητό τι είδους διαπραγματεύσεις είναι αυτές με τη μια πλευρά -την κυβερνητική- να πληροφορεί τα κορυφαία στελέχη της Siemens ότι έχουν εξασφαλίσει την ελευθερία να κινηθούν κατά πώς εξυπηρετεί την εταιρεία!
Το «Εσωτερικό υπόμνημα», όπως το ονομάζει με την ένδειξη «Εμπιστευτικό», φέρει ημερομηνία 30 Αυγούστου 2004 και αποτελεί το... επιστέγασμα των επαφών που είχαν προηγηθεί με τους υπουργούς και τα θετικά για την εταιρεία αποτελέσματα.
Ο Mr Siemens τοποθετεί χρονικά τις συναντήσεις αυτές μια εβδομάδα πριν από το τέλος Αυγούστου του 2004, ενώ με άλλα υπομνήματα αναφέρεται:
Σε μια συνάντηση που είχε με τον Μ. Λιάπη, τον τότε Γεν. Γραμματέα του υπουργείου Μεταφορών και ένα μέλος του Δ.Σ του ΟΣΕ τον Ιούλιο του 2004 με αντικείμενο το ίδιο έργο του ΟΣΕ.
Σε μια επίσκεψη που έκανε στον υπουργό Μεταφορών Μ. Λιάπη στις 2 Αυγούστου του 2005.
Σε ένα «ραντεβού», όπως το ονομάζει, στο υπουργείο Μεταφορών δύο ημέρες αργότερα (4 Αυγούστου 2005) με υπηρεσιακούς παράγοντες.
Εντύπωση προκαλεί -σύμφωνα πάντα με τα υπομνήματα Χριστοφοράκου- ότι αυτός που ενδιαφέρεται να πάρει όλη τη δουλειά η Siemens κι όχι η Κοινοπραξία που είχε συσταθεί και στην οποία μετείχε η εταιρεία, ήταν ο Μ. Λιάπης, επειδή καθυστερούσαν τα έργα. Από το ίδιο σημείωμα, το οποίο εκτός από τον Μ. Χριστοφοράκο συνυπογράφει και ο γενικός διευθυντής Συγκoινωνιών και Ηλεκτροτεχνικών Εργων της Siemens Δ. Παναγιωτίδης, αποκαλύπτεται προσπάθεια να αποκλειστούν οι «πιθανοί Ελληνες εταίροι και υπεργολάβοι» στους οποίους η Siemens θα μπορούσε να απευθυνθεί αν το έκρινε απαραίτητο.
Στο διαβαθμισμένο ως «εμπιστευτικό» υπόμνημά του ο Μ. Χριστοφοράκος σημείωνε: «Σε σχέση με τις συμφωνίες τροχαίου υλικού με τον ΟΣΕ, τα Ελληνικά Ναυπηγεία και τη Siemens, οι οποίες έχουν καθυστερήσει, συζητήθηκε η ακόλουθη, ιδιαίτερα θετική, για τη Siemens εξέλιξη:
Και οι δύο υπουργοί εξέφρασαν την αμέριστη εμπιστοσύνη τους στη Siemens ως αξιόπιστου και σημαντικότερου εταίρου, τόσο σε επίπεδο διαλόγου όσο και σε επιχειρηματικό επίπεδο. Ο υπουργός Μεταφορών ζήτησε από τη Siemens να λάβει άμεσα την πρωτοβουλία της διερεύνησης υπό ποιες συνθήκες θα ήταν δυνατό για τη Siemens να αναλάβει την αποκλειστική διαχείριση για την ολοκλήρωση των προβληματικών συμβάσεων, εφόσον είναι απαραίτητο μαζί με τους πιθανούς Ελληνες εταίρους και υπεργολάβους, με ή χωρίς τη συμμετοχή των Ελληνικών Ναυπηγείων π.χ. ως υπεργολάβου.
Οι υπουργοί ανέφεραν ότι είχαν εξασφαλίσει την πολιτική ελευθερία κινήσεων εντός της κυβέρνησης για την επίλυση των προβλημάτων με τις συμφωνίες τροχαίου υλικού, παράλληλα με τις εξελίξεις και τις αποφάσεις του υπουργού Οικονομίας σε σχέση με τις υποχρεώσεις-απαιτήσεις της HDW αναφορικά με τα Ελληνικά Ναυπηγεία. Επιπρόσθετα, ο υπουργός Μεταφορών υπογράμμισε ότι η άμεση ολοκλήρωση και ο εκσυγχρονισμός των σιδηροδρομικών μεταφορών στον κύριο άξονα Πάτρας-Αθήνας- Θεσσαλονίκης αποτελούσε την απόλυτη προτεραιότητά του».
Read more...
100η επέτειος από την εξέγερση του Κιλελέρ
Η 100η επέτειος από την εξέγερση του Κιλελέρ τιμήθηκε στην Λάρισα, παρουσία του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Μιχάλη Καρχιμάκη και της πολιτικής ηγεσίας του νομού και λίγων αγροτών, στον χώρο του ομώνυμου μνημείου.
Ο κ. Καρχιμάκης έστειλε μήνυμα αγώνα ενάντια «σε κάθε είδους «τσιφλικάδες» που απομυζούν τον ιδρώτα των πραγματικών εργατών γης αλλά και σε θύτες κάθε μορφής που θέλουν να εγκλωβίσουν τον αγρότη με αδιέξοδα μικροπολιτικά παιχνίδια».
Αρνούμενος, όπως είπε, να ωραιοποιήσει τη σκληρή πραγματικότητα, αναφέρθηκε στους νεκρούς του Κιλελέρ τους οποίους ζήτησε να τιμήσει παραθέτοντας «όχι πολιτικές ρητορείες αλλά έργο που υλοποιείται», όπως: το αγροτικό κτηματολόγιο που για πρώτη φορά διαθέτει η χώρα, την επανάκτηση της αξιοπιστίας και της συνέπειάς μας απέναντι στους εταίρους μας και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τη σύνταξη εθνικού συνταγολογίου για τα αγροτικά εφόδια οι τιμές των οποίων θα είναι ο μέσος όρος των τριών χαμηλότερων της ΕΕ, στην εφαρμογή με όρους διαφάνειας της διανομής του εθνικού αποθέματος και των ποιοτικών παρακρατημάτων, την αύξηση της επιστροφής του ΦΠΑ στους αγρότες από το 7% στο 11% και την ένταξη των αγροτών στο νομοσχέδιο για τη ρευστότητα της οικονομίας και το ΤΕΜΠΜΕ.
Αναφέρθηκε στην αναμόρφωση του κανονισμού ασφάλισης της φυτικής παραγωγής, εντάσσοντας νέα ζημιογόνα αίτια λόγω των κλιματικών αλλαγών, με ταχύτερη και δικαιότερη κατανομή των αποζημιώσεων.
Επίσης, στάθηκε στο νομοσχέδιο (βρίσκεται στο στάδιο της κοινωνικής διαβούλευσης) για την αναμόρφωση του συνδικαλιστικού κινήματος, αλλά και -στη συνέχεια- κατάθεσης νομοσχεδίου για Ενιαίο Μητρώο Αγροτών και επεξεργασίας ρυθμίσεων για την εξυγίανση του Συνεταιριστικού Κινήματος.
Ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων εξήγγειλε την ανασυγκρότηση των φορέων ελέγχου της ποιότητας των τροφίμων και τη δημιουργία ενός «διατροφικού Τειρεσία» για όσες επιχειρήσεις παραβιάζουν τη διατροφική νομοθεσία ή αισχροκερδούν, καθώς και τη δημιουργία μητρώου εμπόρων αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων για να αποτραπούν τα φαινόμενα των «ελληνοποιήσεων» και άλλων αθέμιτων τρόπων ανταγωνισμού.
Ο πρόεδρος της ΕΑΣ Λάρισας Αθαν. Κοκκινούλης είπε ότι οι αγρότες είναι σε διαρκή εξέγερση για να παραμείνουν στα χωράφια τους, στέλνοντας το μήνυμα: «ό,τι δεν μπορούμε να πάρουμε με το καλό θα το παίρνουμε με το ΄΄άγριο΄΄ στο δρόμο».
Ακόμη, κάλεσε τον υφυπουργό και την κυβέρνηση να ασκήσουν πολιτικές που θα μετατρέπουν σε πλεονέκτημα τον μικρό αγροτικό κλήρο, να αποφασίσουν αν θέλουν ζωντανά τα χωριά με τους νέους να ασχολούνται με τη γεωργία, να δημιουργηθεί παρατηρητήριο τιμών αγροτικών προϊόντων καθώς και να γίνουν προσπάθειες ανάπτυξης εθνικής καταναλωτικής συνείδησης. Τέλος, διαβεβαίωσε τον κ. Καρχιμάκη ότι η ΕΑΣ θα είναι αρωγός στην σύσταση νέου συνεταιριστικού κινήματος.
Ο κ. Καρχιμάκης απέφυγε να αναφερθεί στο θέμα του Αχελώου, διαβεβαιώνοντας ότι «ως κυβέρνηση δε θα αφήσουμε να ερημοποιηθεί η Θεσσαλία, υλοποιώντας και τα μικρά και τα μεγάλα έργα που απαιτούνται».
Ο νομάρχης Λάρισας Λουκάς Κατσαρός και ο κ. Κοκκινούλης κάλεσαν την κυβέρνηση να τοποθετηθεί ξεκάθαρα στο θέμα, ενώ ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Αστερ. Ροντούλης σχολίασε πολύ «μπλα, μπλα, αλλά χωρίς λέξη για τον Αχελώο».
Για «αποκαλυπτήρια της κυβέρνησης», έκανε λόγο σε δήλωσή του ο βουλευτής της ΝΔ Μάξιμος Χαρακόπουλος.
Χαιρετισμούς απηύθυναν επίσης η β΄ αντιπρόεδρος της Βουλής Ροδούλα Ζήση, ο πρόεδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ Γρ. Αλεξιάδης και οι εκπρόσωποι της ΣΥΔΑΣΕ και της πανελλήνιας Ένωσης Νέων Αγροτών Αν. Χατζηγιάννης και Λεων. Πολυμενάκης.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με καταθέσεις στεφάνων και τήρηση ενός λεπτού σιγής στην μνήμη των νεκρών του Κιλελέρ.
Ο κ. Καρχιμάκης έστειλε μήνυμα αγώνα ενάντια «σε κάθε είδους «τσιφλικάδες» που απομυζούν τον ιδρώτα των πραγματικών εργατών γης αλλά και σε θύτες κάθε μορφής που θέλουν να εγκλωβίσουν τον αγρότη με αδιέξοδα μικροπολιτικά παιχνίδια».
Αρνούμενος, όπως είπε, να ωραιοποιήσει τη σκληρή πραγματικότητα, αναφέρθηκε στους νεκρούς του Κιλελέρ τους οποίους ζήτησε να τιμήσει παραθέτοντας «όχι πολιτικές ρητορείες αλλά έργο που υλοποιείται», όπως: το αγροτικό κτηματολόγιο που για πρώτη φορά διαθέτει η χώρα, την επανάκτηση της αξιοπιστίας και της συνέπειάς μας απέναντι στους εταίρους μας και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τη σύνταξη εθνικού συνταγολογίου για τα αγροτικά εφόδια οι τιμές των οποίων θα είναι ο μέσος όρος των τριών χαμηλότερων της ΕΕ, στην εφαρμογή με όρους διαφάνειας της διανομής του εθνικού αποθέματος και των ποιοτικών παρακρατημάτων, την αύξηση της επιστροφής του ΦΠΑ στους αγρότες από το 7% στο 11% και την ένταξη των αγροτών στο νομοσχέδιο για τη ρευστότητα της οικονομίας και το ΤΕΜΠΜΕ.
Αναφέρθηκε στην αναμόρφωση του κανονισμού ασφάλισης της φυτικής παραγωγής, εντάσσοντας νέα ζημιογόνα αίτια λόγω των κλιματικών αλλαγών, με ταχύτερη και δικαιότερη κατανομή των αποζημιώσεων.
Επίσης, στάθηκε στο νομοσχέδιο (βρίσκεται στο στάδιο της κοινωνικής διαβούλευσης) για την αναμόρφωση του συνδικαλιστικού κινήματος, αλλά και -στη συνέχεια- κατάθεσης νομοσχεδίου για Ενιαίο Μητρώο Αγροτών και επεξεργασίας ρυθμίσεων για την εξυγίανση του Συνεταιριστικού Κινήματος.
Ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων εξήγγειλε την ανασυγκρότηση των φορέων ελέγχου της ποιότητας των τροφίμων και τη δημιουργία ενός «διατροφικού Τειρεσία» για όσες επιχειρήσεις παραβιάζουν τη διατροφική νομοθεσία ή αισχροκερδούν, καθώς και τη δημιουργία μητρώου εμπόρων αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων για να αποτραπούν τα φαινόμενα των «ελληνοποιήσεων» και άλλων αθέμιτων τρόπων ανταγωνισμού.
Ο πρόεδρος της ΕΑΣ Λάρισας Αθαν. Κοκκινούλης είπε ότι οι αγρότες είναι σε διαρκή εξέγερση για να παραμείνουν στα χωράφια τους, στέλνοντας το μήνυμα: «ό,τι δεν μπορούμε να πάρουμε με το καλό θα το παίρνουμε με το ΄΄άγριο΄΄ στο δρόμο».
Ακόμη, κάλεσε τον υφυπουργό και την κυβέρνηση να ασκήσουν πολιτικές που θα μετατρέπουν σε πλεονέκτημα τον μικρό αγροτικό κλήρο, να αποφασίσουν αν θέλουν ζωντανά τα χωριά με τους νέους να ασχολούνται με τη γεωργία, να δημιουργηθεί παρατηρητήριο τιμών αγροτικών προϊόντων καθώς και να γίνουν προσπάθειες ανάπτυξης εθνικής καταναλωτικής συνείδησης. Τέλος, διαβεβαίωσε τον κ. Καρχιμάκη ότι η ΕΑΣ θα είναι αρωγός στην σύσταση νέου συνεταιριστικού κινήματος.
Ο κ. Καρχιμάκης απέφυγε να αναφερθεί στο θέμα του Αχελώου, διαβεβαιώνοντας ότι «ως κυβέρνηση δε θα αφήσουμε να ερημοποιηθεί η Θεσσαλία, υλοποιώντας και τα μικρά και τα μεγάλα έργα που απαιτούνται».
Ο νομάρχης Λάρισας Λουκάς Κατσαρός και ο κ. Κοκκινούλης κάλεσαν την κυβέρνηση να τοποθετηθεί ξεκάθαρα στο θέμα, ενώ ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Αστερ. Ροντούλης σχολίασε πολύ «μπλα, μπλα, αλλά χωρίς λέξη για τον Αχελώο».
Για «αποκαλυπτήρια της κυβέρνησης», έκανε λόγο σε δήλωσή του ο βουλευτής της ΝΔ Μάξιμος Χαρακόπουλος.
Χαιρετισμούς απηύθυναν επίσης η β΄ αντιπρόεδρος της Βουλής Ροδούλα Ζήση, ο πρόεδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ Γρ. Αλεξιάδης και οι εκπρόσωποι της ΣΥΔΑΣΕ και της πανελλήνιας Ένωσης Νέων Αγροτών Αν. Χατζηγιάννης και Λεων. Πολυμενάκης.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με καταθέσεις στεφάνων και τήρηση ενός λεπτού σιγής στην μνήμη των νεκρών του Κιλελέρ.
nooz.gr
Read more...
Εντονες διεργασίες ενόψει Συνόδου Κορυφής
Διχασμένη εμφανίζεται η ΕΕ για το σχέδιο βοήθειας στην Ελλάδα, λίγα 24ωρα πριν τη Σύνοδο Κορυφής, με την Αγκελα Μέρκελ να δηλώνει ότι δεν θα υπάρχει το θέμα της ενίσχυσης στην ατζέντα, «δεδομένου ότι η ίδια η Ελλάδα μας λέει ότι δεν χρειάζεται τη στιγμή αυτή βοήθεια» και τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι να τάσσεται στο πλευρό της χώρας μας. Την ίδια ώρα, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο ασκεί πιέσεις στη Γερμανία για αποδοχή μηχανισμού βοηθείας.
Συγκεκριμένα, η Γερμανίδα καγκελάριος θα δεχόταν ως έσχατη λύση ένα μηχανισμό διμερούς οικονομικής ενίσχυσης των κρατών της ΕΕ προς την Ελλάδα, εκτιμά όμως ότι κάτι τέτοιο δεν είναι προς το παρόν απαραίτητο.
Αν η Ελλάδα απειλούταν με παύση πληρωμών θα βοηθούνταν «με διμερή τρόπο από τα κράτη ή ακόμα θα μπορούσε να καταφύγει στη βοήθεια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου», δήλωσε, κατά τη διάρκεια συνέντευξής της στο γερμανικό ραδιόφωνο.
«Οι υπουργοί Οικονομικών πρέπει σίγουρα να μιλήσουν μεταξύ τους» για την στάση που θα υιοθετήσουμε σε περίπτωση χρεοκοπίας ενός κράτους, πρόσθεσε η καγκελάριος. «Αλλά γι' αυτό το θέμα, δεν έχει ληφθεί καμία πολιτική απόφαση (...) Γι' αυτό το λόγο θεωρώ κατηγορηματικά ότι παραμένει ανοιχτό», συνέχισε.
Η Γερμανίδα καγκελάριος πιστεύει ότι η απόφαση για αυτό το ζήτημα δεν πρέπει να ληφθεί κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενωσης την επόμενη εβδομάδα. «Πιστεύω ότι προς το παρόν η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από χρήματα και η ελληνική κυβέρνηση το επιβεβαίωσε. Γι' αυτό το λόγο θα συμβούλευα να μην δημιουργήσουμε αναταραχές στις αγορές δημιουργώντας ψευδείς προσδοκίες από τη σύνοδο της Πέμπτης», τόνισε.
«Τι θα πρέπει να κάνουμε σε περίπτωση που η Ελλάδα αντιμετωπίσει αδυναμία πληρωμών; Το ζήτημα αυτό δεν τίθεται, όμως, τη στιγμή αυτή. Η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει αδυναμία πληρωμών και επομένως δεν είμαστε υποχρεωμένοι να συζητήσουμε τη στιγμή αυτή για βοήθεια», υπογράμμισε.
Επίσης, η Αγκελα Μέρκελ διαβεβαίωσε ότι «θα κάνουμε τα πάντα για να διατηρήσουμε τη σταθερότητα της ζώνης του ευρώ».
O υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, στη συνέντευξή του στην Μπιλντ της Κυριακής, δηλώνει ότι η Γερμανία θα αποδεχτεί τη διμερή οικονομική ενίσχυση των ευρωπαϊκών χωρών προς την Ελλάδα, αλλά δεν διευκρινίζει εάν το Βερολίνο θα συμμετάσχει σ΄ αυτόν το μηχανισμό.
«Για τη βοήθεια της Ευρωπαϊκής Ενωσης προς την Ελλάδα, δεν υπάρχει συλλογικό όργανο. Με αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία θα προχωρήσουμε σε συντονισμένη διμερή ενίσχυση και σε εθελοντική βάση», αναφέρει. Επίσης, προσθέτει ότι η Αθήνα διαθέτει τη δυνατότητα να ζητήσει ένα δάνειο από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ).
«Είναι προς το συμφέρον της Γερμανίας να διασφαλίσει τη σταθερότητα της ευρωπαϊκής νομισματικής ένωσης», λέει στη γερμανική εφημερίδα Handelsblatt ο Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο. «Είμαι βέβαιος ότι η Γερμανία θα συμβάλει εποικοδομητικά στην επίλυση της παρούσας κρίσης», προσθέτει ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Την Παρασκευή, ο Μπαρόζο ζήτησε από τα κράτη-μέλη της ΕΕ τη δημιουργία ενός μηχανισμού για την αντιμετώπιση των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, ο οποίος θα απότελούνταν από ένα σύστημα συντονισμένων διμερών δανείων, στο πλαίσιο της ευρωζώνης.
«Είμαι απόλυτα σίγουρος ότι αυτό το θέμα είναι εξαιρετικά ευαίσθητο για την εσωτερική πολιτική της Γερμανίας», επισήμανε, αλλά η Ευρωπαϊκή Ενωση πρέπει τώρα «να λύσει με επείγουσα διαδικασία» το ελληνικό πρόβλημα και αυτό «ανεξάρτητα από την πολιτική ατζέντα των κρατών-μελών», υπαινισσόμενος τις περιφερειακές εκλογές που θα διεξαχθούν στις 9 Μαΐου στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, το αποτέλεσμα των οποίων είναι εξαιρετικά κρίσιμο για το μέλλον του κυβερνώντος γερμανικού συνασπισμού.
Η καγκελάριος της Γερμανίας είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Γιώργο Παπανδρέου, το απόγευμα της Κυριακής.
«Ο Ελληνας πρωθυπουργός επαναβεβαίωσε ότι η Ελλάδα δεν χρειάζεται οποιαδήποτε οικονομική βοήθεια. Η καγκελάριος επανέλαβε τη στήριξη της στη μεταρρυθμιστική πολιτική της Ελλάδας και την αποφασιστικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να κάνει ό,τι είναι αναγκαίο, για να διασφαλίσει τη σταθερότητα της ευρωζώνης», δήλωσε Γερμανός κυβερνητικός εκπρόσωπος.
Από το Γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού επιβεβαιώθηκε ότι ο κ. Παπανδρέου «επανέλαβε ότι, η Ελλάδα δεν έχει ζητήσει χρηματοδοτική βοήθεια από τους εταίρους της» και ότι «ανέλυσε τις ελληνικές θέσεις σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να διασφαλίσει και να ενισχύσει την σταθερότητα της Ευρωζώνης».
Ο Γιώργος Παπανδρέου διεμήνυσε το Σάββατο ότι η Ελλάδα θα λύσει μόνη της τα προβλήματά της και θα πληρώσει η ίδια τα δικά της χρέη, αλλά ζητεί πολιτική στήριξη εναντίον των κερδοσκόπων που αφαιρούν από τη χώρα τη δυνατότητα να δανειστεί με όρους που θα της επιτρέψουν να ανασάνει. Γι' αυτό, σημείωσε, ζητάμε να είναι «τα όπλα πάνω στο τραπέζι, ώστε να μας αφήσουν ήσυχους οι κερδοσκόποι».
Στο μεταξύ, ο πρωθυπουργός της Ιταλίας Σίλβιο Μπερλουσκόνι είπε ότι η χώρα του «στηρίζει απόλυτα» την παροχή οικονομικής βοήθειας στην Ελλάδα από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Παράλληλα, συμπλήρωσε ότι ακόμα είναι πολύ νωρίς για να πούμε αν η ελληνική οικονομική κρίση θα βρεθεί στο επίκεντρο της Συνόδου. «Δεν το έχουμε ακόμα συζητήσει αυτό», ανέφερε.
Από την πλευρά του ο Επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων Όλι Ρεν, λέει στην εφημερίδα Welt am Sonntag ότι «η ΕΕ έχει τα μέσα (να θέσει σε λειτουργία) μία ταχεία και συντονισμένη βοήθεια». «Τα χρηματοοικονομικά μέτρα βοηθείας μπορεί να υλοποιηθούν σύντομα, αλλά θα συνεπάγονται αυστηρών υποχρεώσεων» της Ελλάδας έναντι των εταίρων της, αναφέρει.
Ταυτόχρονα, απορρίπτει τις προτάσεις της καγκελαρίου Μέρκελ να αυξηθούν οι κυρώσεις προς τις χώρες που δεν μπορούν να θέσουν υπό έλεγχο το έλλειμμά τους.
«Ο κύριος στόχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν πρέπει να είναι η επιβολή αυστηρότερων κυρώσεων προς τις χώρες αυτές (με υπέρογκο έλλειμμα), αλλά η βελτίωση των προληπτικών μέτρων στο πλαίσιο του Συμφώνου Σταθερότητας», σημείωνει και προσθέτει: «Αν η ΕΕ διέθετε τα απαραίτητα μέσα για να διασφαλίσει από την αρχή ότι ο εθνικός προϋπολογισμός μίας χώρας θα πληροί τις απαιτήσεις της ευρωζώνης, δεν θα υπήρχε ανάγκη για επιβολή κυρώσεων».
Ακόμη, τονίζει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα πρέπει να συμμετέχει περισσότερο στη διαδικασία καθορισμού του δημοσιονομικού προϋπολογισμού των χωρών-μελών, διότι αυτό θα επιτρέψει στην Κομισιόν να εντοπίζει εγκαίρως αν μία χώρα-μέλος της Ευρωζώνης δεν μπορεί πλέον να ικανοποιήσει τις υποχρεώσεις της όπως αυτές ορίζονται από το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης.
«Αν μίας χώρας ο προϋπολογισμός κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση, αυτό χρειάζεται να συζητηθεί με σοβαρό τρόπο από το Εurogroup», δηλαδή τους 16 υπουργούς Οικονομικών της Ευρωζώνης.
«Σήμερα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία είναι επιφορτισμένη με την αξιολόγηση του προϋπολογισμού μίας χώρας, ενημερώνεται από τα κράτη-μέλη της μόνο όταν οι προϋπολογισμοί τους έχουν ήδη οριστικοποιηθεί», είπε ο Ρεν, προσθέτοντας ότι «τότε είναι πολύ αργά».
Συγκεκριμένα, η Γερμανίδα καγκελάριος θα δεχόταν ως έσχατη λύση ένα μηχανισμό διμερούς οικονομικής ενίσχυσης των κρατών της ΕΕ προς την Ελλάδα, εκτιμά όμως ότι κάτι τέτοιο δεν είναι προς το παρόν απαραίτητο.
Αν η Ελλάδα απειλούταν με παύση πληρωμών θα βοηθούνταν «με διμερή τρόπο από τα κράτη ή ακόμα θα μπορούσε να καταφύγει στη βοήθεια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου», δήλωσε, κατά τη διάρκεια συνέντευξής της στο γερμανικό ραδιόφωνο.
«Οι υπουργοί Οικονομικών πρέπει σίγουρα να μιλήσουν μεταξύ τους» για την στάση που θα υιοθετήσουμε σε περίπτωση χρεοκοπίας ενός κράτους, πρόσθεσε η καγκελάριος. «Αλλά γι' αυτό το θέμα, δεν έχει ληφθεί καμία πολιτική απόφαση (...) Γι' αυτό το λόγο θεωρώ κατηγορηματικά ότι παραμένει ανοιχτό», συνέχισε.
Η Γερμανίδα καγκελάριος πιστεύει ότι η απόφαση για αυτό το ζήτημα δεν πρέπει να ληφθεί κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενωσης την επόμενη εβδομάδα. «Πιστεύω ότι προς το παρόν η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από χρήματα και η ελληνική κυβέρνηση το επιβεβαίωσε. Γι' αυτό το λόγο θα συμβούλευα να μην δημιουργήσουμε αναταραχές στις αγορές δημιουργώντας ψευδείς προσδοκίες από τη σύνοδο της Πέμπτης», τόνισε.
«Τι θα πρέπει να κάνουμε σε περίπτωση που η Ελλάδα αντιμετωπίσει αδυναμία πληρωμών; Το ζήτημα αυτό δεν τίθεται, όμως, τη στιγμή αυτή. Η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει αδυναμία πληρωμών και επομένως δεν είμαστε υποχρεωμένοι να συζητήσουμε τη στιγμή αυτή για βοήθεια», υπογράμμισε.
Επίσης, η Αγκελα Μέρκελ διαβεβαίωσε ότι «θα κάνουμε τα πάντα για να διατηρήσουμε τη σταθερότητα της ζώνης του ευρώ».
O υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, στη συνέντευξή του στην Μπιλντ της Κυριακής, δηλώνει ότι η Γερμανία θα αποδεχτεί τη διμερή οικονομική ενίσχυση των ευρωπαϊκών χωρών προς την Ελλάδα, αλλά δεν διευκρινίζει εάν το Βερολίνο θα συμμετάσχει σ΄ αυτόν το μηχανισμό.
«Για τη βοήθεια της Ευρωπαϊκής Ενωσης προς την Ελλάδα, δεν υπάρχει συλλογικό όργανο. Με αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία θα προχωρήσουμε σε συντονισμένη διμερή ενίσχυση και σε εθελοντική βάση», αναφέρει. Επίσης, προσθέτει ότι η Αθήνα διαθέτει τη δυνατότητα να ζητήσει ένα δάνειο από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ).
«Είναι προς το συμφέρον της Γερμανίας να διασφαλίσει τη σταθερότητα της ευρωπαϊκής νομισματικής ένωσης», λέει στη γερμανική εφημερίδα Handelsblatt ο Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο. «Είμαι βέβαιος ότι η Γερμανία θα συμβάλει εποικοδομητικά στην επίλυση της παρούσας κρίσης», προσθέτει ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Την Παρασκευή, ο Μπαρόζο ζήτησε από τα κράτη-μέλη της ΕΕ τη δημιουργία ενός μηχανισμού για την αντιμετώπιση των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, ο οποίος θα απότελούνταν από ένα σύστημα συντονισμένων διμερών δανείων, στο πλαίσιο της ευρωζώνης.
«Είμαι απόλυτα σίγουρος ότι αυτό το θέμα είναι εξαιρετικά ευαίσθητο για την εσωτερική πολιτική της Γερμανίας», επισήμανε, αλλά η Ευρωπαϊκή Ενωση πρέπει τώρα «να λύσει με επείγουσα διαδικασία» το ελληνικό πρόβλημα και αυτό «ανεξάρτητα από την πολιτική ατζέντα των κρατών-μελών», υπαινισσόμενος τις περιφερειακές εκλογές που θα διεξαχθούν στις 9 Μαΐου στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, το αποτέλεσμα των οποίων είναι εξαιρετικά κρίσιμο για το μέλλον του κυβερνώντος γερμανικού συνασπισμού.
Η καγκελάριος της Γερμανίας είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Γιώργο Παπανδρέου, το απόγευμα της Κυριακής.
«Ο Ελληνας πρωθυπουργός επαναβεβαίωσε ότι η Ελλάδα δεν χρειάζεται οποιαδήποτε οικονομική βοήθεια. Η καγκελάριος επανέλαβε τη στήριξη της στη μεταρρυθμιστική πολιτική της Ελλάδας και την αποφασιστικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να κάνει ό,τι είναι αναγκαίο, για να διασφαλίσει τη σταθερότητα της ευρωζώνης», δήλωσε Γερμανός κυβερνητικός εκπρόσωπος.
Από το Γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού επιβεβαιώθηκε ότι ο κ. Παπανδρέου «επανέλαβε ότι, η Ελλάδα δεν έχει ζητήσει χρηματοδοτική βοήθεια από τους εταίρους της» και ότι «ανέλυσε τις ελληνικές θέσεις σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να διασφαλίσει και να ενισχύσει την σταθερότητα της Ευρωζώνης».
Ο Γιώργος Παπανδρέου διεμήνυσε το Σάββατο ότι η Ελλάδα θα λύσει μόνη της τα προβλήματά της και θα πληρώσει η ίδια τα δικά της χρέη, αλλά ζητεί πολιτική στήριξη εναντίον των κερδοσκόπων που αφαιρούν από τη χώρα τη δυνατότητα να δανειστεί με όρους που θα της επιτρέψουν να ανασάνει. Γι' αυτό, σημείωσε, ζητάμε να είναι «τα όπλα πάνω στο τραπέζι, ώστε να μας αφήσουν ήσυχους οι κερδοσκόποι».
Στο μεταξύ, ο πρωθυπουργός της Ιταλίας Σίλβιο Μπερλουσκόνι είπε ότι η χώρα του «στηρίζει απόλυτα» την παροχή οικονομικής βοήθειας στην Ελλάδα από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Παράλληλα, συμπλήρωσε ότι ακόμα είναι πολύ νωρίς για να πούμε αν η ελληνική οικονομική κρίση θα βρεθεί στο επίκεντρο της Συνόδου. «Δεν το έχουμε ακόμα συζητήσει αυτό», ανέφερε.
Από την πλευρά του ο Επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων Όλι Ρεν, λέει στην εφημερίδα Welt am Sonntag ότι «η ΕΕ έχει τα μέσα (να θέσει σε λειτουργία) μία ταχεία και συντονισμένη βοήθεια». «Τα χρηματοοικονομικά μέτρα βοηθείας μπορεί να υλοποιηθούν σύντομα, αλλά θα συνεπάγονται αυστηρών υποχρεώσεων» της Ελλάδας έναντι των εταίρων της, αναφέρει.
Ταυτόχρονα, απορρίπτει τις προτάσεις της καγκελαρίου Μέρκελ να αυξηθούν οι κυρώσεις προς τις χώρες που δεν μπορούν να θέσουν υπό έλεγχο το έλλειμμά τους.
«Ο κύριος στόχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν πρέπει να είναι η επιβολή αυστηρότερων κυρώσεων προς τις χώρες αυτές (με υπέρογκο έλλειμμα), αλλά η βελτίωση των προληπτικών μέτρων στο πλαίσιο του Συμφώνου Σταθερότητας», σημείωνει και προσθέτει: «Αν η ΕΕ διέθετε τα απαραίτητα μέσα για να διασφαλίσει από την αρχή ότι ο εθνικός προϋπολογισμός μίας χώρας θα πληροί τις απαιτήσεις της ευρωζώνης, δεν θα υπήρχε ανάγκη για επιβολή κυρώσεων».
Ακόμη, τονίζει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα πρέπει να συμμετέχει περισσότερο στη διαδικασία καθορισμού του δημοσιονομικού προϋπολογισμού των χωρών-μελών, διότι αυτό θα επιτρέψει στην Κομισιόν να εντοπίζει εγκαίρως αν μία χώρα-μέλος της Ευρωζώνης δεν μπορεί πλέον να ικανοποιήσει τις υποχρεώσεις της όπως αυτές ορίζονται από το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης.
«Αν μίας χώρας ο προϋπολογισμός κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση, αυτό χρειάζεται να συζητηθεί με σοβαρό τρόπο από το Εurogroup», δηλαδή τους 16 υπουργούς Οικονομικών της Ευρωζώνης.
«Σήμερα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία είναι επιφορτισμένη με την αξιολόγηση του προϋπολογισμού μίας χώρας, ενημερώνεται από τα κράτη-μέλη της μόνο όταν οι προϋπολογισμοί τους έχουν ήδη οριστικοποιηθεί», είπε ο Ρεν, προσθέτοντας ότι «τότε είναι πολύ αργά».
nooz.gr
Read more...
ΜΠΑΡΟΖΟ: "ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ Η ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ"
Απο ΤΑ ΝΕΑ ΟnlineΔιχασμένη εμφανίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση λίγο πριν από την κρίσιμη σύνοδο κορυφής στις 25 και 26 Μαρτίου με τον πρόεδρο της Κομισιόν Ζοζέ Μπαρόζο να παρεμβαίνει λέγοντας στη Γερμανία ότι είναι προς το συμφέρον της να διασφαλίσει τη σταθερότητα της Ευρωζώνης. «Είμαι βέβαιος», συνέχισε ο Μπαρόζο «ότι η Γερμανία θα συνεισφέρει εποικοδομητικά στην επίλυση της κρίσης»...
Την Παρασκευή, ο Μπαρόζο είχε ζητήσει από τα κράτη-μέλη της ΕΕ τη δημιουργία ενός μηχανισμού για την αντιμετώπιση των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, ο οποίος θα αποτελούνταν από ένα σύστημα συντονισμένων διμερών δανείων, στο πλαίσιο της ευρωζώνης.
«Είμαι απόλυτα σίγουρος ότι αυτό το θέμα είναι εξαιρετικά ευαίσθητο για την εσωτερική πολιτική της Γερμανίας», πρόσθεσε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Handelsblatt.
Αλλά η Ευρωπαϊκή Ενωση πρέπει τώρα «να λύσει με επείγουσα διαδικασία» το ελληνικό πρόβλημα και αυτό «ανεξάρτητα από την πολιτική ατζέντα των κρατών-μελών» πρόσθεσε ο ίδιος, υπαινισσόμενος τις περιφερειακές εκλογές που θα διεξαχθούν στις 9 Μαΐου στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, το
αποτέλεσμα των οποίων είναι εξαιρετικά κρίσιμο για το μέλλον του κυβερνώντος γερμανικού συνασπισμού.
Ο ΄Ολι Ρεν
Την ίδια ώρα πάντως ο Ευρωπαίος επίτροπος Όλι Ρεν αφήνει να εννοηθεί ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι έτοιμη να προχωρήσει σε μια ταχεία παρέμβαση για την οικονομική βοήθεια της Ελλάδας και ο Ιταλός πρωθυπουργός τονίζει ότι η αν η Ε.Ε. δεν είναι έτοιμη να βοηθήσει χώρα μέλος της Ευρωζώνης που βρίσκεται σε κρίση, τότε δεν υπάρχει λόγος να υπάρχει Ένωση.
Το θερμόμετρο των διαβουλεύσεων για την παροχή οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα ανεβαίνει καθώς πλησιάζει η κρίσιμη σύνοδος κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) στις 25 και 26 Μαρτίου.
Χαρακτηριστκό είναι το γεγονός ότι η αδιαλλαξία της κυβέρνησης Μέρκελ και η επιμονή της για το ΔΝΤ έχουν φέρει σε αδιέξοδο όλη την ευρωζώνη, προκαλώντας ορατά ρήγματα στον γαλλογερμανικό άξονα, καθώς το Παρίσι τονίζει ότι η λύση στην ελληνική κρίση χρέους πρέπει να δοθεί εντός της ζώνης του ευρώ.
«Η ΕΕ έχει τα μέσα (να θέσει σε λειτουργία) μία ταχεία και συντονισμένη βοήθεια», τονίζει ο Όλι Ρεν, σε συνέντευξη που θα δημοσιευθεί στο φύλλο της κυριακάτικης εφημερίδας Welt am Sonntag.
«Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι έτοιμη να κάνει μία συγκεκριμένη πρόταση προς αυτή την κατεύθυνση. Τα χρηματοοικονομικά μέτρα βοήθειας μπορεί να υλοποιηθούν σύντομα, αλλά θα συνεπάγονται αυστηρές υποχρεώσεις» της Ελλάδας έναντι των εταίρων της, σημειώνει.
«Είναι σημαντικό την προσεχή εβδομάδα η ΕΕ να καταλήξει σε ένα συγκεκριμένο πολιτικό συμπέρασμα αναφορικά με το ευρωπαϊκό πλαίσιο για μία συντονισμένη και υπό όρους ενέργεια, αν αυτό χρειασθεί και κριθεί αναγκαίο» συμπληρώνει ο Φινλανδός επίτροπος.
Η Μέρκελ
Ωστόσο, σύμφωνα με το Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων, σε συνέντευξή της στο ραδιοφωνικό σταθμό Deutschlandfunk, η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ τόνισε ότι η Ελλάδα δεν χρειάζεται οικονομική στήριξη και το ζήτημα της βοήθειας προς την Ελλάδα δεν θα πρέπει να βρεθεί στο επίκεντρο της Συνόδου Κορυφής: «Δεν βλέπω ότι η Ελλάδα χρειάζεται χρήματα αυτή τη στιγμή και η ελληνική κυβέρνηση το επιβεβαίωσε αυτό. Γι'αυτό θα ζητούσα να μην προκαλέσουμε αναστάτωση στις αγορές, εγείροντας προσδοκίες για το συμβούλιο της Πέμπτης...Το θέμα της βοήθειας προς την Ελλάδα δεν θα είναι στην ατζέντα της συνάντησης την Πέμπτη γιατί η Ελλάδα λέει ότι δεν χρειάζεται βοήθεια αυτή τη στιγμή».
Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, σε σημερινή του συνέντευξη στην εφημερίδα Bild, λέει ότι η κυβέρνηση της χώρας του θα αποδεχτεί τη διμερή οικονομική ενίσχυση των ευρωπαϊκών χωρών προς την Ελλάδα, χωρίς, ωστόσο, να διευκρινίζει έαν το Βερολίνο θα συμμετάσχει σε αυτόν το μηχανισμό.
«Για τη βοήθεια της ΕΕ προς την Ελλάδα, δεν υπάρχει συλλογικό όργανο. Με αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία θα προχωρήσουμε σε συντονισμένη διμερή ενίσχυση και σε εθελοντική βάση» σημειώνει και προσθέτει ότι η Αθήνα διαθέτει επίσης τη δυνατότητα να ζητήσει δάνειο από το ΔΝΤ.
« Η Ελλάδα μεταξύ άλλων (....) έχει την έννομη δυνατότητα να επωφεληθεί της βοήθειας του ΔΝΤ» δηλώνει χαρακτηριστικά.
Διχασμένη η γερμανική κυβέρνηση
Η γερμανική κυβέρνηση εμφανίζεται διχασμένη για τη βοήθεια στην Ελλάδα, ενώ η Μέρκελ δείχνει σταδιακά να αλλάζει στάση και να δηλώνει «ανοικτή» σε «διάφορες επιλογές» σχετικά με τη στήριξη της ελληνικής οικονομίας.
Ενδεικτική των «δύσκολων» σχέσεων Μέρκελ-Σόιμπλε είναι η φημολογία (σε δημοσίευμα του Spiegel) ότι ο Σόιμπλε έχει δώσει εντολές στο προσωπικό του υπουργείου του να μην επικοινωνεί με στελέχη της καγκελαρίας, αν προηγουμένως δεν έχει δώσει την έγκριση του, φημολογία η οποία ανάγκασε την καγκελαρία να προχωρήσει σε διαψεύσεις.
Ο Μπερλουσκόνι
Η Ιταλία είναι «απολύτως υπέρ» της βοήθειας από την Ευρωπαϊκή Ένωση στην Ελλάδα, δήλωσε ο Ιταλός πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι, μία ακόμα ένδειξη του πόσο διχασμένες είναι οι χώρες της
ευρωζώνης ως προς το τι πρέπει να πράξουν για την ελληνική οικονομική κρίση.
«Είμαστε απολύτως υπέρ», είπε ο Μπερλουσκόνι ερωτηθείς για το αν η Ιταλία θεωρεί ότι η Ε.Ε πρέπει να βοηθήσει την Ελλάδα.
Μιλώντας στο περιθώριο προεκλογικής συγκέντρωσης στην Μπολόνια, ο Ιταλός πρωθυπουργός είπε ότι ακόμα είναι πολύ νωρίς για να πούμε αν η ελληνική οικονομική κρίση θα βρεθεί στο επίκεντρο της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε την Πέμπτη, στις Βρυξέλλες.
«Δεν το έχουμε συζητήσει αυτό ακόμη», είπε ο Μπερλουσκόνι.
/fimotro
Read more...
ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΥΠ.ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΠΕΡΙΚΟΠΩΝ ΣΤΑ ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
Φρένο στα σχέδια των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων για την περικοπή των μισθών των εκπαιδευτικών δεσμεύεται το υπουργείο Παιδείας...
"Ο νόμος για την εισοδηματική πολιτική αφορά στο δημόσιο τομέα για την εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την περικοπή αποδοχών εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, προς όφελος των ιδιωτικών συμφερόντων", αναφέρει το υπουργείο και τονίζει: "Ως εκ τούτου το Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του θα σταματήσει κάθε προσπάθεια ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων προς αυτή την κατεύθυνση".
Read more...
ΤΑ 'ΜΕΝΟΥ' ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΕ...ΤΑ 150 ΔΙΣ. ΔΟΛΑΡΙΑ
Ρεπορτάζ: Mιχάλης Ιγνατίου (απο ΕΘΝΟΣ της Κυριακής)Μία πρώτη κίνηση για επενδύσεις Ελληνοαμερικανών εκατομμυριούχων στην Ελλάδα με στόχο την ενίσχυση της οικονομίας της ήταν το δείπνο που παρατέθηκε προς τιμή του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου στην Ουάσιγκτον, το βράδυ της 9ης Μαρτίου...
Στη δεξίωση που προηγήθηκε του δείπνου συμμετείχε και ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον, ο οποίος ανακοίνωσε στον πρωθυπουργό την ετοιμότητά του να υποστηρίξει τη μάχη που δίνεται σ’ όλο τον κόσμο για να αλλάξει η εικόνα της Ελλάδας και να βοηθηθεί η οικονομία της. Το θέμα της αλλαγής της εικόνας της Ελλάδας συζήτησαν και οι ομογενείς με τον κ. Παπανδρέου και τους συνεργάτες του.
Οι επιχειρηματίες κατέθεσαν «φρέσκιες ιδέες» είπε στο «Εθνος της Κυριακής» ένας εκ των συμμετασχόντων, ο οποίος τόνισε πως διέκρινε αποφασιστικότητα για να εξέλθει η Ελλάδα της κρίσης.
Το «μενού» Γιώργου με... τα 150 δισ. $
Ο πρωθυπουργός, που είχε την υπομονή να ακούσει τις σκέψεις όλων των επιχειρηματιών, έγινε και δέκτης των παραπόνων τους. Οσοι είχαν επιχειρήσει να επενδύσουν στην Ελλάδα τα τελευταία 20 χρόνια έφυγαν τρέχοντας χάνοντας τα χρήματα που επένδυσαν. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση του Τζον Κατσιματίδη της Red Apple Co., ο οποίος όπως είπε στον κ. Παπανδρέου «κάηκε» επενδύοντας στην Ελλάδα επί κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Τον τόνο στη συζήτηση έδωσε ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Δημήτριος, ο οποίος «προβοκάρισε» τους επιχειρηματίες λέγοντας -απευθυνόμενος και ενημερώνοντας τον πρωθυπουργό- ότι μερικοί εξ αυτών έχασαν στις χρηματαγορές της Νέας Υόρκης μέχρι και 200 εκατομμύρια δολάρια χωρίς να ενοχληθούν.
Ο Αρχιεπίσκοπος κάλεσε τους επιχειρηματίες να υποστηρίξουν και να στηρίξουν την Ελλάδα, αναφέρθηκε στην πολύ δύσκολη και πολύ κρίσιμη στιγμή που περνά η χώρα και τόνισε πως θεωρεί ότι δεν είναι πρόβλημα για τον καθένα εκ των παρισταμένων να επενδύσουν 20-30 εκατ. Επίσης, τους ζήτησε να χρησιμοποιήσουν τις επαφές που έχουν στα ανώτατα κλιμάκια οικονομικών οργανισμών και τραπεζών για να δημιουργηθεί θετικό επενδυτικό κλίμα. Η αρχιεπισκοπική έκκληση βοήθησε τη συζήτηση, η οποία ήταν ειλικρινής και ανθρώπινη αν και μερικοί εκ των παρευρισκομένων περιλαμβάνονται στους πλέον σημαντικούς και σκληρούς παίκτες της Γουόλ Στριτ.
Οι επιχειρηματίες που προσκλήθηκαν ασχολούνται με τη χημική βιομηχανία, τα σούπερ μάρκετ, τα πετρέλαια, με αγοραπωλησίες ακινήτων, με κατασκευαστικά έργα, με τη ναυτιλία, με τις ανανεώσιμες μορφές ενέργειας, με ξενοδοχεία, μηχανήματα κλιματισμού, κατασκευές, γούνες, εστιατόρια, ομόλογα, hedge funds, τράπεζες, τον αθλητισμό και τον κινηματογράφο.
ΤΖΟΝ ΚΑΤΣΙΜΑΤΙΔΗΣ
Του είπα να κάνει υπουργό επενδύσεων
Ο τζον Κατσιματίδης δήλωσε στο «Εθνος της Κυριακής» ότι ήταν καταλυτική η ομιλία του Αρχιεπισκόπου. «Η παρέμβασή του έπαιξε θετικό ρόλο», είπε. Ο ομογενής επιχειρηματίας πρότεινε να συνεχιστούν οι επαφές με την ελληνική κυβέρνηση. Ετσι ορίστηκε ως σύνδεσμος των επιχειρηματιών με το Μαξίμου ο ιερέας Αλέξανδρος Καρλούτσος και ο πρόεδρος της Dow Chemicals Αντριου Λιβέρης. Ο κ. Κατσιματίδης που επένδυσε στην Ελλάδα το 1991 και έφυγε απογοητευμένος, πρότεινε τη δημιουργία θέσης στο υπουργικό συμβούλιο με αντικείμενο τις επενδύσεις.
«Πολλοί Ελληνοαμερικανοί», είπε στο «Εθνος της Κυριακής», «έχουν καεί επειδή στην Ελλάδα οι επιχειρηματίες έχουν το δικό τους ‘κλαμπ’ και θεωρούν ανεπιθύμητους τους ξένους. Γι’ αυτό κι είναι δύσκολο για έναν Ελληνοαμερικανό να επενδύσει στην Ελλάδα. Ομως αγαπούμε τη γενέτειρα και θέλουμε να βοηθήσουμε. Του εισηγήθηκα να δημιουργήσει χωριστή θέση στο υπουργικό συμβούλιο, με αρμοδιότητα μόνο τις επενδύσεις και την εξάλειψη των εμποδίων της γραφειοκρατίας και να λογοδοτεί αποκλειστικά στον πρωθυπουργό».
Στην εφημερίδα «Greek News» ο κ. Κατασιματίδης δήλωσε ότι ο πρωθυπουργός τους ανέφερε «ότι πρόσφατα συνελήφθησαν δέκα άτομα για διαφθορά κι ότι προτίθεται να φέρει νέους ανθρώπους στην κυβέρνηση, για να γίνει αποδοτικότερη». Είναι σημαντικό ότι μετά τη συζήτηση με τον κ. Παπανδρέου ο Ελληνοαμερικανός επιχειρηματίας αισιοδοξεί ότι η Ελλάδα θα τα καταφέρει και σύντομα θα βρεθεί σε καλύτερη θέση διεθνώς. «Με ενθάρρυνε ο τόνος των δηλώσεων του πρωθυπουργού», δήλωσε στην ίδια εφημερίδα.
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΣΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
Είμαστε λύση...
Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΣΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, που βαδίζει στ’ αχνάρια του πατέρα του Αγγελου Τσακόπουλου, ιδρυτή της μεγάλης κατασκευαστικής εταιρείας ΑΚΤ, προσήλθε στη συνάντηση με τον πρωθυπουργό για να ακούσει και να προσφέρει τις ιδέες του. Σε e-mail που έστειλε στο «Εθνος της Κυριακής», αναφέρει:
«Οι Ελληνες του εξωτερικού αποτελούσαν πάντοτε κομμάτι της λύσης των οποιωνδήποτε προβλημάτων της γενέτειρας».
Ο νεαρός επιχειρηματίας, που θεωρείται ένας εκ των πλέον σοβαρών της κτηματομεσιτικής αγοράς της Καλιφόρνιας, θεωρεί τα μέτρα που έλαβε η Ελλάδα απαραίτητα. Δήλωσε συγκεκριμένα:
«Το μέγεθος της λανθασμένης παρουσίασης στοιχείων από προηγούμενες κυβερνήσεις είναι τεράστιο και η έλλειψη εμπιστοσύνης από τα χρηματοπιστωτικά στοιχεία σημαντική. Ο νέος πρωθυπουργός με αποφασιστικότητα ανακοίνωσε δύσκολα μέτρα λιτότητας για την αναδιάρθρωση του προϋπολογισμού και τη μείωση του κυβερνητικού χρέους».
Ο κ. Τσακόπουλος είπε στο «Εθνος της Κυριακής» ότι ο ελληνικός λαός θα υποφέρει ακόμα πιο πολύ εάν τα νέα μέτρα, που χαρακτηρίζει αναπόφευκτα, δεν επιλύσουν τα προβλήματα της οικονομίας. Απαντώντας σε ερώτηση για τα swaps που πρόσφερε στην Ελλάδα η Goldman Sachs, ο ομογενής επιχειρηματίας τόνισε ότι «προκάλεσαν τεράστια ζημιά οι συμβουλές αυτές, που στόχευαν να αποκρύψουν τις μεγάλες κρατικές δαπάνες από τον προϋπολογισμό». Πρόσθεσε επίσης ότι «για να λειτουργήσουν αποτελεσματικά οι αγορές, αλλά και οι κυβερνήσεις, απαιτείται διαφάνεια. Τόσο οι εταιρείες αυτές όσο και η προηγούμενη ελληνική κυβέρνηση δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιήσουν αυτά τα τρικ», κατέληξε ο κ. Τσακόπουλος.
ΠΑΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ
Είμαστε έτοιμοι να βοηθήσουμε
Ο Πανίκος Παπανικολάου, πρόεδρος της JF Constructing, που συμμετέχει και στο «ελληνικό λόμπι» πιστεύει ότι ο επιχειρηματικός κόσμος της Ομογένειας επιθυμεί να σταθεί στο πλευρό της Ελλάδας και του λαού της σ’ αυτήν τη χειρότερη κρίση που περνά η οικονομία. Είπε σχετικά στο «Εθνος της Κυριακής»:
«Ακούσαμε τον πρωθυπουργό να μας λέει την αποφασιστικότητά του να αλλάξει κάποια κακώς κείμενα στην Ελλάδα. Είναι αποφασισμένος να προχωρήσει με τις τρέχουσες αλλαγές. Ανταλλάξαμε κάποιες εποικοδομητικές ιδέες για το πώς μπορούν τα πράγματα στην Ελλάδα να γίνουν καλύτερα από πλευράς προσέλκυσης ομογενών από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο πρωθυπουργός φάνηκε να έχει αποφασιστικότητα και καλή θέληση για να προχωρήσουν τα πράγματα. Από την πλευρά μας τονίσαμε στον πρωθυπουργό ότι αυτήν τη στιγμή αντιλαμβανόμαστε πλήρως τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Ελλάδα.
Είπαμε ότι πιστεύουμε πως εμείς ως άτομα αλλά και ολόκληρη η Ελληνοαμερικανική Κοινότητα είμαστε έτοιμοι και αποφασισμένοι να βοηθήσουμε με κάθε δυνατό τρόπο τη γενέτειρα».
ΤΖΕΪΜΣ ΤΣΕΪΝΟΣ
Δεν σας χτύπησα
Ο Τζέιμς Τσέινος που αποτελεί τον φόβο και τον τρόμο χωρών και χρηματαγορών, δήλωσε στον κ. Παπανδρέου ότι επιθυμεί να βοηθήσει την Ελλάδα για να αντιμετωπίσει τους κερδοσκόπους. Ενας εκ των παρευρισκομένων είπε στο «Εθνος της Κυριακής» ότι ο κ. Τσέινος που προεδρεύει του πλέον επιθετικού και κερδοφόρου hedge fund με την επωνυμία Kynicos (!), βοήθησε τον πρωθυπουργό να αντιληφθεί πώς παίζουν τα παιχνίδια τους οι κερδοσκόποι, κάνοντας ειδική αναφορά στις μεθόδους που χρησιμοποιούν. Διευκρίνισε επίσης ότι ο ίδιος δεν «χτύπησε» την Ελλάδα ούτε κερδοσκόπησε καθ’ οιονδήποτε τρόπο.
ΤΖΟΝ ΚΑΛΑΜΟΣ
Ολα ιδιωτικά
Ο κ. Τζον Κάλαμος πρόεδρος της Calamos Investments, ο οποίος ελέγχει αμοιβαία κεφάλαια 55 δισεκατομμυρίων δολαρίων ήταν ίσως ο μόνος εκ των παρευρισκομένων που δεν άφησε να τον κυριαρχήσουν τα καλά αισθήματα που προκαλεί η ελληνική καταγωγή στους ομογενείς. Είπε ότι υπάρχουν προβλήματα με τη δομή του ελληνικού κράτους. «Είναι τεράστιο το κράτος», τόνισε χαρακτηριστικά και ζήτησε από τον κ. Παπανδρέου να προχωρήσει σε πλήρη ιδιωτικοποίηση. «Μίλησε σαν σκληρός Ρεπουμπλικάνος», δήλωσε ένας εκ των επιχειρηματιών. Ο κ. Κάλαμος είναι ένας εξ αυτών που θα μπορούσε να «εξυπηρετήσει» την Ελλάδα επενδύοντας λογικά στο ελληνικό χρέος.
fimotro
Read more...
ANTIΔΡΑ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ ΣΤΗ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΣΟΔΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Απο realnews.grΑντισυνταγματική και ανήθικη χαρακτηρίζει ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών & πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος τη φορολόγηση με συντελεστή 20% των εσόδων της Εκκλησίας, ενώ προειδοποιεί με προσφυγή στα ελληνικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια...
Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Real News ο κ. Ιερώνυμος προτείνει να ισχύσει ο «λογιστικός προσδιορισμός», με βάση τα έσοδα και τα έξοδα, και να φορολογηθεί η Εκκλησία με 20%, επί του υπολοίπου, του καθαρού.
«Το κράτος μας λέει, δεν ξέρω τι έσοδα έχεις, εγώ θέλω το 20% από αυτά που εισπράττεις. Αυτό είναι αντισυνταγματικό. Και πολεμιέται τόσο στα Ελληνικά όσο και στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια. Είναι όμως και ανήθικο. Πως θα πας να πάρεις από τον άλλον το 20%, όταν μπορεί να μην βγάζει τα έξοδά του;», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Παράλληλα, χαρακτηρίζει παραμύθι ότι η εκκλησία έχει 25 εκατ. ευρώ: «Ελάτε να μας τα δείξετε και να μας πείτε που τα βρίσκετε όλα αυτά. Ελάτε να τα μετρήσουμε».
Εκφράζει, τέλος, την πρόθεσή του να συναντηθεί με τον πρωθυπουργό για να του πει «πως η υπομονή μας εξαντλήθηκε».
fimotro
Read more...
ΤΑ ΝΕΑ GOLDEN BOYS TOY ΟΠΑΠ...
Ρεπορτάζ : Χρήστος Ιωάννου(από την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία)
Μπορεί αρκετοί βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, πάνω από 30, να ζητούσαν επίμονα κοινοβουλευτικό έλεγχο για τα όσα «στραβά» συνέβαιναν στον ΟΠΑΠ επί διοίκησης Χρήστου Χατζηεμμανουήλ και να κόπτονταν -πολύ σωστά- για τη διαφάνεια και το συμφέρον τού υπό κρατικό έλεγχο οργανισμού, αλλά αυτά γίνονταν όταν ήταν στην αντιπολίτευση. Τώρα... που ήρθαν στην κυβέρνηση, σιωπούν. Ετσι, την ώρα που η κυβέρνηση «κόβει» τα επιδόματα των δημόσιων υπαλλήλων και μειώνει τις δαπάνες, στον ΟΠΑΠ συνεχίζεται το πάρτι των υψηλών αμοιβών, του βολέματος των αρεστών, των «βλαπτικών» αποφάσεων, που θέτουν σε κίνδυνο τα συμφέροντα του οργανισμού, όπως έλεγαν και οι εκπρόσωποι του λαού.
Στο ντούκου περνάει και η σωστή, αλλά ετεροχρονισμένη, παρέμβαση του γενικού επιτρόπου Επικρατείας, Γ. Σχοινιωτάκη, ο οποίος έκανε ιδιαίτερη μνεία στην εξαίρεση φορέων, όπως ο ΟΠΑΠ, από τον έλεγχο δημόσιου χρήματος, χαρακτηρίζοντας ανίσχυρη και κατάφωρα αντισυνταγματική τη σχετική νομοθετική ρύθμιση, η οποία προκαλεί το δημόσιο αίσθημα.
15.000 μηνιαίως
Τα γεγονότα έχουν ως εξής:
1 Ορίστηκαν αλλά δεν δημοσιοποιούνται οι αμοιβές των κυρίων Χάρη Σταματόπουλου και Γιάννη Σπανουδάκη, προέδρου και διευθύνοντος συβούλου της ΟΠΑΠ Α.Ε., αντίστοιχα. Πληροφορίες από τον οργανισμό αναφέρουν ότι οι μηνιαίες αποδοχές ανέρχονται σε 15.500 ευρώ ο καθένας. Προβλέπονται και πρόσθετα bonus, τα οποία θα ορισθούν στη σύμβασή τους.
Το ΠΑΣΟΚ ασκούσε έντονη κριτική για την αμοιβή του προηγούμενου προέδρου κα διεθύνοντος συμβούλου Χρ. Χατζηεμμανουήλ, ο οποίος κατείχε και τις δύο θέσεις με αμοιβή 15.000 ευρώ μηνιαίως συν τα bonus. Ηταν ένα από τα γαλάζια Golden Boys. Τώρα, οι δύο παίρνουν υπερδιπλάσια!
Αλλά οι παχυλοί μισθοί δεν περιορίζονται στο Νο 1 και το Νο 2. Στη νέα διοίκηση, που όρισε το Δημόσιο, συμμετέχει -αρχικά ως ανεξάρτητο και μη εκτελεστικό μέλος- ο Γιώργος Κυριακός. Τα ανεξάρτητα μη εκτελεστικά μέλη αμείβονται είτε συμβολικά είτε συμμετέχουν χωρίς αμοιβή.
Ως εκ θαύματος, ο Γ. Κυριακός ορίστηκε εκτελεστικό μέλος έπειτα από λίγες ημέρες, δηλαδή συμμετέχει σε αυτό με σχέση εργασίας, με μηνιαίες αποδοχές 8.000 ευρώ, όπως αναφέρουν πληροφορίες από τον οργανισμό. Ο ίδιος ορίστηκε και υπεύθυνος επικοινωνίας της ΟΠΑΠ Α.Ε., παρότι λειτουργεί αρμόδια γενική διεύθυνση. Οταν μάλιστα αντελήφθη ότι θα έχει πολλή δουλειά, φρόντισε να προσληφθεί ως βοηθός του ένας δημοσιογράφος με αποδοχές άνω των 50.000 ευρώ το χρόνο.
Τώρα, μαθαίνουμε ότι κι ένα άλλο, μη εκτελεστικό, μέλος του δ.σ. «φλερτάρει» με τη θέση του επικεφαλής της γενικής διεύθυνσης και συγκεκριμένα της οικονομικής. Πρόκειται για τον Βενετσάνο Ρογκάκο, στέλεχος της Eurobank, ο οποίος διορίστηκε στον ΟΠΑΠ από τον υπουργό Πολιτισμού, Π. Γερουλάνο. Και μία λεπτομέρεια της τελευταίας στιγμής. Ο ίδιος διορίστηκε την προηγούμενη εβδομάδα σε επιτροπή για την ανασυγκρότηση της Λυρικής Σκηνής. Ποιος λέτε να τον διόρισε; Φυσικά, ο υπουργός Πολιτισμού, κ. Π. Γερουλάνος.
Παράκαμψη αρμοδιοτήτων
2 Επιχειρείται μεθοδευμένα παράκαμψη του κανονισμού λειτουργίας των πρακτορείων και νομιμοποίηση της σύμβασης αποκλειστικότητας του ΟΠΑΠ με τους πράκτορες.
Μέχρι τώρα, την αρμοδιότητα για το πώς θα λειτουργούν τα πρακτορεία του ΟΠΑΠ έχουν τα συναρμόδια υπουργεία Οικονομικών και Πολιτισμού, τα οποία και ορίζουν εκπροσώπους τους στο διοικητικό συμβούλιο του ΟΠΑΠ. Ομως, τώρα, επιχειρείται η μεταβίβαση της αρμοδιότητας αυτής αποκλειστικά στο διοικητικό συμβούλιο του οργανισμού.
Η μεθόδευση έγκειται στο ότι επιχειρήθηκε να περάσει νομοθετική ρύθμιση (τροπολογία) στο φορολογικό νομοσχέδιο για την αλλαγή αρμοδιότητας. Ομως το υπουργείο Οικονομικών αντέδρασε, λέγοντας ότι «θα το εξετάσουμε» και αφαίρεσε τη «φυτευτή» τροπολογία από το νομοσχέδιο.
Λέγεται πως ανάλογο κείμενο νομοθετικής ρύθμισης θα έρθει στη Βουλή σε άσχετο νομοσχέδιο αρμοδιότητας... υπουργείου Πολιτισμού. Αν αυτό γίνει, τότε θα οδηγήσει και σε νομιμοποίηση της σύμβασης που συνέταξε η προηγούμενη διοίκηση με τους πράκτορες και αποδέχεται η τωρινή. Την εν λόγω σύμβαση κατήγγειλε το ΠΑΣΟΚ (όταν ήταν αντιπολίτευση) ως μη νόμιμη και μη επωφελή για τον οργανισμό. Επίσης, ο σύλλογος των εργαζομένων στον ΟΠΑΠ υποστήριξε ότι ο οργανισμός θα γίνει όμηρος των πρακτόρων.
Οπως λένε, η σύμβαση θέτει σε κίνδυνο τα συμφέροντα του ΟΠΑΠ, καθώς δίνει δικαίωμα στους πράκτορες α) άρνησης σε οποιαδήποτε προσπάθεια ίδρυσης νέων πρακτορείων, ενόψει της εφαρμογής νέων παιχνιδιών, σε χώρους εκτός ΟΠΑΠ, β) ίδρυσης συνεταιρισμού εγκαθιστώντας δίκτυο πώλησης διάφορων προϊόντων μέσα στα πρακτορεία και εκμεταλλευόμενοι την υπεραξία του ονόματος του ΟΠΑΠ, δίχως ο οργανισμός να έχει το παραμικρό όφελος, γ) μεταβίβαση αδειών λειτουργίας των πρακτορείων τους σε τρίτους κ.λπ.
3 Ενα τρίτο φαινόμενο είναι αυτό της διατήρησης σε «χειμερία νάρκη» της νομικής υπηρεσίας του οργανισμού. Σύμφωνα με πληροφορίες, έχει τεθεί σχέδιο αναδιοργάνωσης της ΟΠΑΠ Α.Ε. δίχως να προβλέπεται σε αυτό η επανασύσταση της νομικής υπηρεσίας, ζήτημα που οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ υποστήριζαν σφόδρα (έλεγαν πως δεν είναι δυνατόν ο οργανισμός να εξαρτάται από τις νομικές συμβουλές των αρεστών της εκάστοτε διοίκησης).
Η νομική υπηρεσία του ΟΠΑΠ «καταργήθηκε» από την προηγούμενη διοίκηση του Χρ. Χατζηεμμανούλ, προκειμένου ο πρώην επικεφαλής να προσλάβει «δικούς» του δικηγόρους, όπως για παράδειγμα τον Δ. Παναγέα (νομικός σύμβουλος διοίκησης) και τη Β. Παπαθανασοπούλου (ειδική σύμβουλος). Λέγεται ότι εξασφάλιζε γνωμοδοτήσεις και λάμβανε αποφάσεις δίχως να υπόκεινται στη βάσανο του έλεγχου της νομικής υπηρεσίας που είχε ενιαία άποψη για τα θέματα.
Επικοινωνήσαμε με τον ΟΠΑΠ για να μας επιβεβαιώσουν ή να διαψεύσουν τις πληροφορίες για τις αμοιβές των στελεχών και την πρόσληψη του δημοσιογράφου. Ο νομικός σύμβουλος Δ. Παναγέας, μάς είπε πως η εταιρεία ακολουθεί συγκεκριμένη διαδικασία δημοσιοποίησης πληροφοριών, που σχετίζονται με τις αμοιβές των μελών της διοίκησης ως εισηγμένη επιχείρηση στο Χρηματιστήριο Αθηνών.
Οι αμοιβές αυτές εγκρίνονται και από τη γενική συνέλευση των μετόχων και δημοσιοποιούνται στη γενική συνέλευση και στον απολογισμό της εταιρείας, όπως μας είπε. Τα υπόλοιπα τόνισε ότι είναι προσωπικά δεδομένα.
Με άλλα λόγια, οι μέτοχοι και οι επενδυτές μαθαίνουν εκ των υστέρων πράγματα που αποφασίζονται στο διοικητικό συμβούλιο μιας εισηγμένης εταιρείας που τυγχάνει μάλιστα να είναι υπό κρατικό έλεγχο. Μας επιβεβαιώνει δηλαδή την άνιση μεταχείριση που υφίστανται σε επίπεδο ενημέρωσης οι χιλιάδες μέτοχοι και επενδυτές.
fimotro
Read more...
ΑΔΥΝΑΤΗ Η ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ...
Ρεπορτάζ : Νίκος Παπαχρήστου(από την Κυριακάτικη Καθημερινή)
Η καθαρογραφή της εκκλησιαστικής περιουσίας στην Ελλάδα δείχνει να είναι ισοδύναμης δυσκολίας με την αποκρυπτογράφηση του ανθρώπινου γονιδιώματος. Εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα γης, αμέτρητα αστικά ακίνητα, μετοχές και καταθέσεις εκατομμυρίων ευρώ κατανέμονται σε περισσότερα από 6.700 (!) Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου όπως μητροπόλεις, ενοριακούς ναούς, μοναστήρια και «ιερά καθιδρύματα». Ετσι ούτε η Εκκλησία -κάτι που μάλλον... την «εξυπηρετεί»- αλλά ούτε και η Πολιτεία, που αγκομαχά εν μέσω οικονομικής κρίσης να ολοκληρώσει το εθνικό κτηματολόγιο, είναι σε θέση να απαντήσουν στο ερώτημα τι περιλαμβάνει και ποια είναι η αξία της «ιερής περιουσίας». Πάντως από τα στοιχεία που κατά καιρούς έχουν εκτιμηθεί, συνάγεται ότι η εκκλησιαστική περιουσία καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση μετά την περιουσία του ελληνικού κράτους.
Και ξενοδοχεία
Είναι χαρακτηριστικό ότι η περιουσία μόνον της Εκκλησιαστικής Κεντρικής Υπηρεσίας Οικονομικών (ΕΚΥΟ) της Εκκλησίας της Ελλάδος (χωρίς δηλαδή την περιουσία μητροπόλεων, μονών και ναών) υπολογίζεται περίπου στο ποσό των 700 εκατ. ευρώ. Σε αυτήν περιλαμβάνονται κατοικίες, καταστήματα και χώροι στάθμευσης σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις. Ανάμεσά τους το κτίριο της οδού Μητροπόλεως, όπου στεγαζόταν το υπουργείο Παιδείας, το κτίριο της Εμπορικής Τράπεζας στην οδό Πανεπιστημίου καθώς και το ξενοδοχείο «Ηλέκτρα» στην οδό Ερμού. H EKYO στο Λεκανοπέδιο διαθέτει περισσότερα από 350 ακίνητα, συνολικής επιφανείας άνω των 60.000 τ.μ. Ωστόσο... «από το σύνολο της περιουσίας που είχε η Εκκλησία το 1830, σήμερα της έχει απομείνει μόλις το 4%» υποστηρίζει στην «Κ» ο κ. Αντώνης Ζαμπέλης, γενικός διευθυντής της ΕΚΥΟ. Αυτό το φαινομενικά μικρό ποσοστό αντανακλά σε μια τεράστια περιουσία στην οποία, σύμφωνα με τις κατά καιρούς δηλώσεις ιεραρχών και λαϊκών στελεχών της εκκλησιαστικής διοίκησης, στηρίζεται το πολυδιάστατο φιλανθρωπικό και κοινωνικό έργο της. Τα εκκλησιαστικά ΝΠΔΔ εμφανίζονται να κατέχουν σχεδόν 1,3 εκατ. στρέμματα γης σε όλη τη χώρα. Δάση, βοσκοτόπια και αγροτικές εκτάσεις ανήκουν κυρίως σε ιερές μονές, οι οποίες πολλές φορές δεν διαθέτουν καν τίτλους ιδιοκτησίας, ενώ σε άλλες περιπτώσεις, επικαλούνται οθωμανικά φιρμάνια και έγγραφα που τους «αποδίδουν» τη νομή και κατοχή ολόκληρων περιοχών στις οποίες, ωστόσο, σήμερα έχουν αναπτυχθεί οικισμοί. Αξίζει να σημειωθεί ότι κάποτε το μεγαλύτερο τμήμα της Αττικοβοιωτίας μοιράζονταν οι Μονές Πεντέλης και Πετράκη.
Η εικόνα της συνολικής έκτασης του εκκλησιαστικού «κτηματολογίου» διαφοροποιείται από τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Συγκεκριμένα, οι «ιερές» εκτάσεις περιορίζονται στα 855.000 στρέμματα εκ των οποίων σχεδόν τα μισά χαρακτηρίζονται διακατεχόμενα, δηλαδή εκτάσεις για τις οποίες η Εκκλησία δεν διαθέτει για διάφορους λόγους τίτλους ιδιοκτησίας ή αυτές έχουν καταπατηθεί. Πάντως, ένας σημαντικός αριθμός εκτάσεων που ανήκουν στην Εκκλησία και βρίσκονται σε αστικές περιοχές είναι δεσμευμένος από ΟΤΑ. «Διάφοροι δήμοι τα έχουν χαρακτηρίσει χώρους πρασίνου, αναψυχής ή για πολιτιστικές δραστηριότητες, έχουμε προσφύγει στη Δικαιοσύνη, δικαιωθήκαμε με τελεσίδικες αποφάσεις και επί 7 χρόνια το υπουργείο Περιβάλλοντος δεν εκτελεί τις αποφάσεις» υποστηρίζει ο κ. Ζαμπέλης.
Το ενδιαφέρον, ωστόσο, επικεντρώνεται στα εκκλησιαστικά έσοδα, σημαντικό μέρος των οποίων προέρχεται από εκμίσθωση ακινήτων. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Εκκλησιαστική Κεντρική Υπηρεσία Οικονομικών της Εκκλησίας της Ελλάδος ήδη από τις αρχές της δεκαετίας έστρεψε το ενδιαφέρον της στην αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας της καθώς και στην επένδυση μέρους των εσόδων της σε μετοχές. Οπως προκύπτει από τον οικονομικό, τελευταίο, απολογισμό της ΕΚΥΟ για το έτος 2008 τα καθαρά έσοδα της Εκκλησίας ανήλθαν στα 19.601.354,42 ευρώ ενώ το 2009, σύμφωνα με δηλώσεις στελεχών της, άγγιξαν τα 12 εκατ. ευρώ. Και σε αυτά δεν συμπεριλαμβάνονται τα έσοδα των μητροπόλεων, των ιερών μονών και των ιερών ναών, που αποτελούν ξεχωριστά ΝΠΔΔ.
Ελλειμματικός απολογισμός
«Τα έσοδα αυτά καλύπτουν όλες τις λειτουργίες της Ιεράς Συνόδου καθώς και τη μισθοδοσία των υπαλλήλων της» σημειώνει ο κ. Ζαμπέλης, διευθυντής των εκκλησιαστικών οικονομικών. Προσθέτει πως για πρώτη φορά η Εκκλησία της Ελλάδος θα καταγράψει ελλειμματικό απολογισμό εξαιτίας της μη καταβολής των μερισμάτων - περίπου 8 εκατ. ευρώ από τις μετοχές της ΕΤΕ που διαθέτει. Πάντως οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης αποτυπώνονται στη χρηματιστηριακή αξία των μετοχών που διαθέτει η Εκκλησία, η οποία μειώθηκε αισθητά, παρά το γεγονός ότι αύξησε τον αριθμό των χρεογράφων που διαθέτει. Συγκεκριμένα το 2007 κατείχε 5.947.492 μετοχές της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, χρηματιστηριακής αξίας 277.747.876 ευρώ. Το 2008 αύξησε το χαρτοφυλάκιό της με την αγορά 1.600.000 μετοχών, ανεβάζοντας -μαζί με την παροχή επιπλέον μετοχών- το μερίδιό της στα 7.785.405 τεμάχια, ενώ σήμερα διαθέτει 9 εκατ. μετοχές της ΕΤΕ. Η χρηματιστηριακή αξία τους, ωστόσο, κυμαίνεται περίπου στα 140 εκατ. ευρώ. Για την αγορά των μετοχών διέθεσε περισσότερα από 30 εκατ. ευρώ μειώνοντας τα αποθεματικά της -για το 2008- σε 11.121.841,23 ευρώ.
Read more...
ΟΙ "ΠΡΑΣΙΝΕΣ" ΜΠΙΖΝΕΣ ΤΟΥ Τ.Τ.
Ρεπορτάζ : Χρήστος Ιωάννου(από την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία)
«Πράσινες» business ήθελε να κάνει η προηγούμενη, διορισμένη από τη Ν.Δ., διοίκηση του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και ίδρυσε κοινή εταιρεία, την Post Bank Green Institute Α.Ε., με έναν ιδιώτη (50%-50%). Επέλεξε για συνέταιρο τον Κυριάκο Γριβέα, «μέσω του νομικού προσώπου C&C International», όπως δήλωσε... στην «Κ.Ε.» ο πρώην πρόεδρος της τράπεζας, Αγγ. Φιλιππίδης, χωρίς όμως να το ανακοινώσει ως ώφειλε και χωρίς να απευθύνει πρόσκληση ενδιαφέροντος σε άλλους πιθανούς υποψήφιους (για λόγους διαφάνειας και μόνο, γιατί δεν ήταν υποχρεωμένη εκ του νόμου η διοίκηση να το πράξει).
Το συνεταιριλίκι-δώρο έσκασε αρχικά σαν βόμβα στη νέα διοίκηση του Τ.Τ. (μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου η νέα κυβέρνηση άλλαξε τη διοίκηση), η οποία όμως γρήγορα διαπίστωσε πως ο συνέταιρος δεν είναι όποιος όποιος, αφού είχε κάνει τα δέοντα ανοίγματα στην πράσινη ανάπτυξη.
Ο Κ. Γριβέας είχε αναπτύξει συνεργασία με τον Ανδρέα Παπανδρέου, αδελφό του σημερινού πρωθυπουργού, και τη μη κυβερνητική οργάνωση «Ινστιτούτο για την Κλιματική Αλλαγή και Ενεργειακή Ασφάλεια» (Ι4CENSE), στην οποία ιδρυτής και επικεφαλής είναι ο αδελφός του Πρωθυπουργού. Οι δύο τους συνδιοργανώνουν συνέδρια κάθε χρόνο για να προωθήσουν την πράσινη ανάπτυξη στην Ελλάδα.
Τώρα, ο επικεφαλής της νέας διοίκησης του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, Κλ. Παπαδόπουλος, δηλώνει στην «Κ.Ε.» πως θα αντικαταστήσει τον διευθύνοντα σύμβουλο της Post Bank Green Institute Α.Ε., δηλαδή τον Κ. Γριβέα, και στη θέση του θα τοποθετήσει τον Δ. Ζήση (ίσως λόγω της παρέμβασης της «Κ.Ε.»).
Μένει, όμως, να αποδειχθεί ότι ο Κ. Γριβέας παραμένει ακόμα και σήμερα βασικός μέτοχος, κάτι που η σημερινή διοίκηση του Τ.Τ. αποφεύγει συστηματικώς να διευκρινίσει, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις.
Η ιστορία
Η ιστορία ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2009, όταν η διοίκηση του Αγγ. Φιλιππίδη, έλαβε απόφαση για την ίδρυση τριών θυγατρικών. Η μία εξ αυτών συστάθηκε άμεσα τον Αύγουστο (οι άλλες δύο δεν έχουν συσταθεί μέχρι σήμερα) και έλαβε την επωνυμία Post Bank Green Institute Α.Ε., για να δραστηριοποιηθεί στον τομέα της πράσινης ανάπτυξης. Το καταστατικό έχει διάφορες δραστηριότητες από παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών, διοργανώσεις συνεδρίων, μέχρι εμπορία ρύπων και επενδύσεις -μέσω θυγατρικών- στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειες.
Αυτά δεν έγιναν άμεσα γνωστά, ως όφειλε να κάνει μια εταιρεία εισηγμένη στο Χρηματιστήριο, όπως το Τ.Τ. Δεν υπήρξε ιδιαίτερη ανακοίνωση, πράγμα σπάνιο ακόμα και για τον πρώην πρόεδρο, Αγγ. Φιλιππίδη, όταν επί των ημερών του η τράπεζα ανακοίνωνε μέχρι και τη συμμετοχή της σε συνέδρια και εκθέσεις.
Η ίδρυση της νέας εταιρείας γνωστοποιήθηκε στο επενδυτικό κοινό τον Νοέμβριο του 2009, δηλαδή τρεις μήνες μετά τη σύστασή της, όταν το Τ.Τ. ανακοίνωσε τα οικονομικά αποτελέσματα 9μήνου. Το αρχικό μετοχικό κεφάλαιο της νέας εταιρείας ήταν 500.000 ευρώ με τη συμμετοχή του Τ.Τ. να ορίζεται σε 50%.
Αυτά που δεν έχουν ανακοινωθεί μέχρι σήμερα είναι ότι:
* Το υπόλοιπο 50% των μετοχών απέκτησε ένα νομικό πρόσωπο, η εταιρεία C&C International, συμφερόντων του επιχειρηματία Κ. Γριβέα.
* Ο ίδιος επιχειρηματίας ορίστηκε και διευθύνων σύμβουλος με αποκλειστικό δικαίωμα υπογραφής για τα πάντα.
* Ως έδρα της νέας εταιρείας ορίστηκε η Μεταμόρφωση της Αττικής, που αποτελεί έδρα και των άλλων επιχειρήσεων του Κ. Γριβέα.
Οι εκπλήξεις δεν σταματούν εδώ. Στο διοικητικό συμβούλιο του «πράσινου ινστιτούτου» (Green Institute) βρέθηκε ο Εμμανουήλ Κελαϊδάκης, μέλος διοικητικού συμβουλίου της Εγνατίας Οδού Α.Ε. (διορίστηκε από τον τότε υπουργό ΠΕΧΩΔΕ, Γιώργο Σουφλιά). Ο ίδιος διετέλεσε και μέλος του Ινστιτούτου «Κων. Καραμανλής», καθώς επίσης και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας Εναλλακτική Ενέργεια Α.Ε. (σ.σ.: είναι η εταιρεία που ήρθε στη δημοσιότητα με αφορμή τη μίσθωση οικοπέδου ιδιοκτησίας της οικογένειας του πρώην υπουργού Ευριπίδη Στυλιανίδη για την ανάπτυξη φωτοβολταϊκού πάρκου).
fimotro
Read more...
ΣΚΟΠΕΛΟΣ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ...
Ρεπορτάζ : Πάνος Παπαϊωάννου(από ΤΟ ΒΗΜΑ της Κυριακής)
Μπορεί το ενδιαφέρον για την αναχρηματοδότηση του δημόσιου χρέους να εστιάζεται τους δύο επόμενους μήνες, Απρίλιο και Μάιο, όταν λήγουν ομόλογα συνολικής αξίας 21,4 δισ. ευρώ όμως, ακόμη και αν ξεπεράσουμε τον σκόπελο αυτόν, δεν σημαίνει ότι θα λύσουμε τα προβλήματά μας. Τα χρόνια που ακολουθούν είναι εξίσου δύσκολα για την αναχρηματοδότηση του χρέους. Το ζήτημα του πώς... και με τι επιτόκιο θα δανειστούμε, θα έρχεται και θα ξανάρχεται στην επικαιρότητα κάθε φορά που θα λήγουν κρατικοί τίτλοι. Την επόμενη τετραετία (2011-2014) λήγουν ομόλογα συνολικής αξίας 120 δισ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί περίπου στο 50% του εθνικού εισοδήματος (ΑΕΠ), χωρίς να υπολογίζεται η αναχρηματοδότηση των εντόκων γραμματίων, οι λήξεις των οποίων είναι της τάξεως των 9-10 δισ. ευρώ ετησίως. Τα κεφάλαια αυτά αντιστοιχούν σε δάνεια που πήραμε πριν από πέντε, δέκα ή περισσότερα χρόνια, τότε που η ανάπτυξη έτρεχε με ρυθμούς της τάξεως του 5%, τους υψηλότερους της ευρωζώνης, όπως συνηθίζαμε να ακούμε από την εκάστοτε κυβέρνηση, και η λέξη «χρεοκοπία» δεν υφίστατο στο λεξιλόγιό μας. Τώρα όμως έχει έλθει η ώρα να πληρώσουμε τον λογαριασμό, σε μια εποχή μάλιστα που η οικονομία βρίσκεται σε ύφεση και το κόστος δανεισμού αυξάνεται.
Συνολικά εφέτος, όπως προβλέπεται στον προϋπολογισμό, θα δανειστούμε 54 δισ. ευρώ. Από τα κεφάλαια αυτά θα πρέπει να καλυφθεί το έλλειμμα του προϋπολογισμού ύψους 21 δισ. ευρώ και να πληρωθούν τα ομόλογα και έντοκα ύψους 33 δισ. ευρώ που λήγουν στη διάρκεια του έτους. Ηδη από την αρχή του έτους με τις δύο ομολογιακές εκδόσεις των 5 και των 10 ετών, το Δημόσιο έχει δανειστεί 13 δισ. ευρώ και επιπλέον 3,5 δισ. ευρώ μέσω εντόκων γραμματίων. Μέχρι στιγμής το Δημόσιο έχει δανειστεί με υψηλό κόστος. Ενώ στη διάρκεια του 2009 το μέσο κόστος δανεισμού διαμορφώθηκε κοντά στο 4,2%, μέχρι στιγμής με τις δύο εκδόσεις ομολόγων και τις εκδόσεις τρίμηνων, εξάμηνων και ετήσιων εντόκων γραμματίων που έχουν πραγματοποιηθεί το 2010 το μέσο κόστος δανεισμού υπολογίζεται περί το 5,6%, δηλαδή μιάμιση μονάδα παραπάνω. Σε σύνολο δανεισμού 54 δισ. ευρώ, τα υψηλότερα επιτόκια επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό του 2011 όταν θα αρχίσουν να πληρώνονται οι τόκοι με περίπου 750 εκατ. ευρώ. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί στα κεφάλαια που θα εξοικονομήσει το Δημόσιο από τη μείωση κατά 30% των επιδομάτων Χριστουγέννων, Πάσχα και αδείας των δημοσίων υπαλλήλων. Είναι λοιπόν σαφές ότι η μείωση του κόστους δανεισμού αποτελεί πρώτη προτεραιότητα για την επιτυχή υλοποίηση του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης.
Read more...
ΟΙ 15 ΗΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΑΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ...
Ρεπορτάζ : Αντώνης Καρακούσης(από ΤΟ ΒΗΜΑ της Κυριακής)
Πριν από δύο εβδομάδες όταν ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου έλαβε τη μεγάλη απόφαση και ανέλαβε το βάρος των πολύ σκληρών οικονομικών μέτρων οι περισσότεροι έμειναν με την εντύπωση ότι η Ελλάδα θα τύχει καλύτερης αντιμετώπισης από τους εταίρους και τις αδημονούσες ως τότε αγορές. Ωστόσο, παρά... τα πρώτα καλά λόγια και τους πολλούς επαίνους από τις Βρυξέλλες, από τη Φραγκφούρτη, από τους κκ. Σαρκοζί, Γιούνκερ, Τρισέ αλλά και από την αυστηρή κυρία Μέρκελ, πρόοδος εντυπωσιακή δεν υπήρξε.
Τα spreads, οι διαφορές μεταξύ επιτοκίων των ελληνικών δεκαετών ομολόγων από τα αντίστοιχα γερμανικά, σημείωσαν ανεπαίσθητη υποχώρηση κάτω από τις τρεις ποσοστιαίες μονάδες, χωρίς όμως να δημιουργούν αισθήματα ασφάλειας στον υπουργό Οικονομίας κ. Γ. Παπακωνσταντίνου και στους διαχειριστές του ελληνικού χρέους.
Η επόμενη εβδομάδα ήταν χειρότερη και απογοήτευσε πλήρως την ελληνική κυβέρνηση. Από την περασμένη Κυριακή, εν αναμονή των συνεδριάσεων του Εurogroup και του Εco/Fin, μαύρα φίδια άρχισαν να ζώνουν το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης.
Γερμανική απειλή
Πρωτίστως οι Γερμανοί και δευτερευόντως οι Ολλανδοί προέβαλαν ενστάσεις και αντιρρήσεις, έκαναν ό,τι ήταν δυνατόν να εμποδίσουν το ενδεχόμενο απευθείας βοήθειας προς τη χώρα μας και άρχισαν πάλι τα επικριτικά σχόλια για την Ελλάδα.
Η κυρία Μέρκελ αντιμετώπιζε μιαν απολύτως εχθρική προς την Ελλάδα κοινή γνώμη και μαζί κινδύνευε να θέσει σε δοκιμασία, εν όψει των περιφερειακών εκλογών, τον κυβερνητικό συνασπισμό με τους Ελεύθερους Δημοκράτες, οι οποίοι είχαν ταχθεί αναφανδόν κατά τής απευθείας βοήθειας προς την Ελλάδα.
Αντιστοίχως, οι Ολλανδοί μετά και την πρόσφατη κατάρρευση της κυβέρνησης του Αμστερνταμ, εξαιτίας της εμπλοκής των ολλανδικών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν, δεν άντεχαν και δεύτερο μέτωπο υπεράσπισης ενός σχήματος εξωτερικής βοήθειας προς τρίτη χώρα.
Κάπως έτσι την περασμένη Δευτέρα και Τρίτη επιβεβαιώθηκε η προβληματικότητα των συνθηκών. Παρ΄ ότι οι ιθύνοντες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας πίεζαν φανερά, μεταδίδοντας προς πάσαν κατεύθυνση ότι τεχνικά ο μηχανισμός χρηματοδότησης είναι έτοιμος, η διεκδικούμενη πολιτική απόφαση δεν ήλθε.
Ο κ. Παπακωνσταντίνου έμεινε πάλι στα κρύα του λουτρού και αντί της πολυαναμενόμενης απόφασης για τον μηχανισμό στήριξης και βοήθειας εισέπραξε μόνο καλά λόγια, γεγονός που τον ανάγκασε να δηλώσει επιθετικά στους συναδέλφους του υπουργούς Οικονομίας ότι κατόπιν αυτών η χώρα μας δεν έχει άλλη επιλογή από την προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Από εκείνη τη στιγμή και εντεύθεν ενεργοποιήθηκε και πάλι ο μηχανισμός πίεσης προς τη χώρα μας. Οι Γερμανοί έσπευσαν να δηλώσουν ότι αυτή είναι η καλύτερη λύση και οι αγορές άρχισαν να κινούνται και πάλι επιθετικά εναντίον της Ελλάδας. Την επομένη στο Συμβούλιο υπουργών Οικονομίας των «27» τα πράγματα έγιναν χειρότερα καθώς η απόφαση παραπέμφθηκε στη Σύνοδο Κορυφής της 25ης Μαρτίου- κατά σύμπτωση την ημέρα της εθνικής επετείου- όπου και θα κριθεί οριστικά το θέμα.
Σταδιακά αναπτύχθηκε νέος κύκλος φημών και διαδόσεων που κλόνισε εκ νέου την όποια εμπιστοσύνη κερδήθηκε από τα μέτρα. Την περασμένη Πέμπτη το Χρηματιστήριο Αθηνών κατέρρευσε, οι τράπεζες άρχισαν να πιέζονται, τα παπαγαλάκια της συμφοράς έφθασαν να μιλάνε ακόμη και για αναβίωση της δραχμής, επικράτησε και πάλι ο κύκλος της παράλογης φθοράς και της απόλυτης ανοησίας που ήθελε τον Χολαργό να κόβει δήθεν καινούργια χαρτονομίσματα. Την περασμένη Παρασκευή είχαν χαθεί όλα τα κέρδη της προηγούμενης προσπάθειας, οι διαφορές επιτοκίων εκτινάχθηκαν ξανά πάνω από τις 330 μονάδες και ο πυρετός της ανασφάλειας επανήλθε δριμύτερος.
Η απογοήτευση
Το βράδυ της περασμένης Παρασκευής η κατάσταση έμοιαζε και πάλι οριακή. Ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κ. Λ. Παπαδήμος έβλεπε τις διαφορές των επιτοκίων να αυξάνονται και δεν πίστευε στα μάτια του. Στις ιδιαίτερες συνομιλίες του, σύμφωνα με όσα μεταδίδουν οι συνομιλητές του, δεν έκρυβε την απογοήτευσή του για τους χειρισμούς σε Ελλάδα και Γερμανία. Επέκρινε την ελληνική πλευρά για την υπερπροβολή της υποτιθέμενης μπλόφας-απειλής για προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Τη θεωρούσε απολύτως καταστρεπτική και υπεύθυνη σε μεγάλο βαθμό για την επικράτηση και πάλι κακών συνθηκών. Ουσιαστικά πιστεύει ότι διήγειρε πάλι τις αγορές και διευκόλυνε αφάνταστα όσους δεν ήθελαν την ευρωπαϊκή λύση.
Και στη Γερμανία επίσης οι πολλές δηλώσεις των εκεί υπευθύνων έφτιαξαν κλίμα αρνητικό στην κοινή γνώμη και μπλόκαραν ακόμη και εκείνους που πιθανώς ήθελαν και διεκδικούσαν μια ευρωπαϊκή λύση στο ελληνικό πρόβλημα.
Το δυστύχημα είναι ότι η Ευρώπη δείχνει ανίκανη να διαχειρισθεί το ελληνικό πρόβλημα, η οικονομική πολιτική της ευρωζώνης φαντάζει ασθενής και το ευρώ εισέρχεται σε νέα φάση αμφισβήτησης.
Οπως και αν έχει, δεκαπέντε ημέρες απεδείχθησαν αρκετές για να ακυρώσουν στο πεδίο των εντυπώσεων τη βαριά προσπάθεια δημοσιονομικής εξυγίανσης που επωμίσθηκε ο ελληνικός λαός.
Read more...
ΝΕΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ...
Ρεπορτάζ : Κώστας Σιωμόπουλος(από ΤΟ ΒΗΜΑ της Κυριακής)
Φόρους για όλους. Αλλά το κυριότερο είναι οι «παγίδες» για τούς κατά σύστημα φοροφυγάδες που κρύβει το φορολογικό νομοσχέδιο το οποίο ανακοίνωσε ο υπουργός Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου και θα τεθεί την Τρίτη προς έγκριση από το Υπουργικό Συμβούλιο. Μετά τη δοκιμασία... που πέρασαν όλοι οι μισθωτοί, ειδικά του δημόσιου τομέα, με τις περικοπές των αποδοχών τους η κυβέρνηση με το νομοσχέδιο θέλει να στείλει μήνυμα «δικαιοσύνης». Για αυτόν τον λόγο προχώρησε μέσω της φορολογικής κλίμακας σε οριακές έστω ελαφρύνσεις της φορολογίας.
Την ίδια στιγμή όμως επιβάλλει σκληρά τεκμήρια ακόμη και για την κύρια κατοικία προκειμένου να «παγιδεύσει» κυρίως τους ελεύθερους επαγγελματίες- που ξεπερνούν τις 600.000- οι οποίοι δηλώνουν επί σειρά ετών (και προ κρίσης) εισοδήματα χαμηλότερα από το αφορολόγητο όριο των 12.000 ευρώ.
Τα τεκμήρια, ο λογιστικός προσδιορισμός των εισοδημάτων διαφόρων επαγγελματικών ομάδων όπως οι ιδιοκτήτες ταξί που εξακολουθούν να διαμαρτύρονται, η επιβολή ταμειακών μηχανών παντού ακόμη και στις λαϊκές αγορές περιλαμβάνονται στο πλέγμα των μέτρων κατά της φοροδιαφυγής.
Ενώ όμως οι προθέσεις της κυβέρνησης για δικαιότερο φορολογικό σύστημα αποτυπώνονται στο νομοσχέδιο των 200 σελίδων, τις εντυπώσεις έκλεψε η απόφαση να αυξηθεί η φορολογία επί των αποζημιώσεων (άνω των 30.000 ευρώ) εργαζομένων που απολύονται.
Επιπροσθέτως το υπουργείο δεν απέφυγε και αυτή τη φορά «χονδροειδή λάθη». Η διάταξη για τη φορολογία των διανεμόμενων κερδών (μερισμάτων) που πλέον θα αθροίζονται με τα άλλα εισοδήματα και υπολογίζεται με βάση τη φορολογική κλίμακα οδηγεί σε υπερφορολόγηση των κερδών. Και αυτό καθώς η σχετική διάταξη (άρθρο 13 του νομοσχεδίου) δεν προβλέπει την αφαίρεση του παρακρατούμενου στην πηγή φόρου. Προφανώς η διάταξη θα τροποποιηθεί.
Εντονες αντιδράσεις προκαλεί και η επιβολή φόρου υπεραξίας 15% στα βραχυπρόθεσμα κέρδη από μετοχές καθώς θεωρείται ότι « αποτελεί χαριστική βολή για τους Έλληνες επενδυτές που έχουν απομείνει στη χρηματιστηριακή αγορά ».
«Το Βήμα» σήμερα παρουσιάζει αναλυτικά τις αλλαγές και τις επιβαρύνσεις που επιφέρει το νέο φορολογικό νομοσχέδιο.
Read more...
"ΙΕΡΑ ΕΞΕΤΑΣΗ" ΣΤΗΝ ΡΗΓΙΛΛΗΣ...
Ρεπορτάζ : Άρης Ραβανός(από ΤΟ ΒΗΜΑ της Κυριακής)
Περίοδο ισχυρών εσωκομματικών αναταράξεων διανύει η Νέα Δημοκρατία, δυσκολεύοντας την προσπάθεια πολιτικής της ανάκαμψης που ξεκίνησε χθες από το προσυνέδριο του κόμματος στη Θεσσαλονίκη ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Αντ. Σαμαράς. Στην πορεία της ΝΔ προς το 8ο Συνέδριο του Ιουνίου, οπότε θα γίνει ιδεολογικό ξεκαθάρισμα, αλλά και θα προχωρήσει η «αυτοκάθαρση», επικρατεί εμφυλιοπολεμικό κλίμα. Οι διαγραφές... «αμαρτωλών» στελεχών που προαγγέλλονται από τη Ρηγίλλης όλη την προηγούμενη εβδομάδα- μετά και τις δημόσιες επισημάνσεις του κ. Σαμαρά- ενίσχυσαν τη «γαλάζια» εσωστρέφεια. Παράλληλα έφεραν ξανά στο προσκήνιο πρόσωπα, κυρίως πρώην υπουργούς, τα οποία «ακυρώθηκαν» την τελευταία περίοδο των κυβερνήσεων Καραμανλή και θεωρούνται «ανεπιθύμητα» για μεγάλο τμήμα της κομματικής βάσης. Αν και για τη νέα ηγεσία θεωρείται επιβεβλημένη, παρά τα όποια προβλήματα, η επιλογή των διαγραφών, πολλά κορυφαία στελέχη που δεν ανήκουν στην ηγετική ομάδα υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει βάση ώστε να δικαιολογείται η λήψη της απόφασης για καρατομήσεις. «Ο Σαμαράς δεν χρωστάει σε κανέναν και δεν παίζει αλλά το εννοεί ότι θα γίνει αυτοκάθαρση» απαντάνε βασικοί συνομιλητές του και συνεχίζουν: «Να τελειώνουμε με αυτή την ιστορία και να αφοσιωθούμε στην αντιπολίτευση». Στενοί του συνεργάτες χαρακτηρίζουν ειλημμένη απόφαση την απομάκρυνση από το κόμμα όλων όσοι προκάλεσαν με τη συμπεριφορά τους, με το σκεπτικό ότι τα συγκεκριμένα στελέχη δεν ανήκουν σε ευρύτερες ομάδες, άρα δεν πρόκειται να μεγιστοποιηθεί η εσωκομματική κρίση. «Με όσα είπε στο συνέδριο της ΟΝΝΕΔ για την αυτοκάθαρση, ο κ. Σαμαράς έθεσε το γενικό πλαίσιο. Οταν έχει κάτι να πει ή θεωρήσει επιβεβλημένο να κάνει τα επόμενα βήματα, θα το κάνει και θα το ανακοινώσει ο ίδιος» λέει ο εκπρόσωπος της ΝΔ κ. Π. Παναγιωτόπουλος .
«Ολα ανοιχτά μετά τις 17 Απριλίου»
Ηδη έχουν αρχίσει να ρίχνονται οι τροχιοδεικτικές βολές από τη Ρηγίλλης και είναι προφανές για όσους γνωρίζουν καλά τον κ. Σαμαρά ότι από τη στιγμή που εμφανίστηκε δημοσίως αποφασισμένος να ξεκαθαρίσει τα πράγματα, θα το έκανε, έστω και εάν δεν επρόκειτο να προκληθεί. Το χρονικό ορόσημο για τη Ρηγίλλης είναι η 17η Απριλίου, οπότε και θα γίνει το προσυνέδριο της ΝΔ στο Ναύπλιο. «Από εκεί και μετά όλα είναι ανοικτά» λένε ηγετικά στελέχη και παρέχεται η διαβεβαίωση ότι στο εξής «θα υπάρχουν κυρώσεις και για όποιον αμφισβητεί έστω και μέρος της κεντρικής γραμμής της ΝΔ», αλλά και «για όποιον επιμείνει στις διαφωνίες του μετά τη λήψη αποφάσεων από αρμόδια κομματικά όργανα».
Αν και οι διαγραφές από το κόμμα δεν θα θίγουν τους πυρήνες της ισχύουσας εσωκομματικής αντιπολίτευσης, πολλά θα κριθούν στο εξής από τις αντιδράσεις που θα προκύψουν από κορυφαία αυτόνομα στελέχη. Το κεντρικό ερώτημα που τίθεται από πρώην υπουργούς είναι εάν οι όποιες διαγραφές οδηγήσουν σε εκτόνωση ή αν απλώς κλείσουν έναν κύκλο εσωτερικών αναμετρήσεων για να ανοίξουν τον επόμενο. Πολλοί είναι προβληματισμένοι και έλεγαν ότι η διαχείριση της υπόθεσης θα έπρεπε να γίνει παρασκηνιακά και όχι δημοσίως και κυρίως (π.χ. Ευ. Μεϊμαράκης ) ότι δεν έπρεπε να ανοίξει τέτοιο θέμα στην παρούσα χρονική περίοδο, κατά την οποία παρατηρούνται πολλά «φάλτσα» στελεχών.
Read more...
Σάββατο 20 Μαρτίου 2010
Συγκροτημένη, βαθιά πολιτική και με πλήρες πολιτικό πλαίσιο, η σημερινή τοποθέτηση του Στέφανου Τζουμάκα, στο Ε.Σ. ΠΑΣΟΚ
Πρόκειται για ένα Σχέδιο προοδευτική πολιτικής, για την οικονομία, την ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή
Μεταξύ άλλων, επισημαίνει:
…η παρούσα κρίση δεν αφορά απλά μία μορφή του καπιταλισμού. Χτυπά στην καρδιά του, στο ανώτερο εξελικτικό του στάδιο. Γι’ αυτό και τα παραδοσιακά εργαλεία είτε αποτυγχάνουν είτε εμφανίζονται κατώτερα των περιστάσεων…
…αποδεικνύεται πλέον ότι δεν υπάρχει διέξοδος από την κρίση μέσα από το ίδιο το σύστημα που δημιούργησε την κρίση…
…είναι έσχατος αποπροσανατολισμός ότι η μισθωτή εργασία, στο δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα, καθόρισε την παρούσα δημοσιονομική κρίση. Τα δευτερεύοντα δεν μπορούν να βαπτίζονται σε πρωτεύοντα…
…οι αφελείς απόψεις περί συνταγής Brown ή Obama που θα σταματούσαν την κρίση και μάλιστα προς προοδευτική κατεύθυνση έχουν ήδη διαψευστεί…
…ο Πρωθυπουργός, αξιολογώντας το χαρακτήρα των μέτρων λιτότητας, τα έθεσε εκτός πλαισίου ΠΑΣΟΚ, προς λύπη βέβαια αρκετών αξιωματούχων σοσιαλ-φιλελεύθερων προσανατολισμών καθώς και πολλών άλλων που είναι γνωστοί θιασώτες μονεταριστικών προγραμμάτων λιτότητας…
…δεν χρειάζεται άλλα παπαγαλάκια ότι πρέπει να φτωχύνει η ελληνική κοινωνία για να γίνει ανταγωνιστική η ελληνική οικονομία, Δεν κινδυνεύει το έθνος. Το Έθνος θέλει ΘΕΤΙΚΟΥΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΕΜΠΡΑΚΤΟΥ…
…ΤΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ. ΕΙΝΑΙ Η ΥΦΕΣΗ, ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΓΚΗ ΕΝΟΣ ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝΤΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ, ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΡΑΞΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΔΡΑΝΕΙΑ…
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της παρέμβασης-εισήγησης του Στέφανου Τζουμάκα:
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ, ΤΗN ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΟΧΗ. ΣΧΕΔΙΟ ΘΕΣΕΩΝ
Θεσσαλονίκη, 20 Μαρτίου 2010
Η χώρα διέρχεται δημοσιονομική κρίση. Ειδικότερα, αιχμή της κρίσης αποτελούν: πρώτο η μέχρι τώρα δυσκολία εκτέλεσης του προγράμματος δανεισμού της κυβέρνησης προκειμένου να εξυπηρετήσει με αναχρηματοδότηση και με ευνοϊκούς όρους, το διογκωμένο δημόσιο χρέος και δεύτερο οι μεγάλες δυσχέρειες για την αντιμετώπιση, από τη κυβέρνηση, του υψηλού δημοσιονομικού ελλείμματος.
Η δημοσιονομική κρίση δεν είναι το αίτιο είναι το αποτέλεσμα του παρασιτικού και αντιπαραγωγικού μοντέλου ανάπτυξης της χώρας, είναι το αποτέλεσμα πολιτικών που οδήγησαν σε συρρίκνωση ή και σε διάλυση τη παραγωγική βάση της χώρας σε κλαδικό και περιφερειακό επίπεδο, στα πλαίσια μιας στρεβλής ανάπτυξης όπου η πραγματική οικονομία υποσκελίστηκε από τη χάρτινη με οριζόντια έργα υποδομών, με μονοπωλιακές πρακτικές, με τα καρτέλ, με τις χαριστικές συμβάσεις και με τις ανομίες των προμηθειών του δημοσίου, με τη συγκέντρωση πλούτου και πολιτικής δύναμης από μια παρασιτική ολιγαρχία που κατέχει τα ΜΜΕ και προβαίνει σε συστηματική χειραγώγηση και παραπληροφόρηση αναφορικά με τα πραγματικά προβλήματα της χώρας
Σε αυτή τη συγκυρία έχουν ξεπεράσει κάθε όριο κινδυνολογίας, εκφοβισμού των πολιτών σχετικά με τη θέση της χώρας ως προς το ευρώ ή ως προς τη δανειοληπτική δυνατότητα του ελληνικού δημοσίου, πρωτοστατώντας στη διαμόρφωση ενός ανιστόρητου νεότευκτου πολιτικό- κοινωνικού τόξου πολιτικών και κοινωνικών συνεργασιών, από τις παρυφές συντηρητικών αντιλήψεων εντός και εκτός του ΠΑΣΟΚ, διαπερνώντας και συνδέοντας τις με τις νεοφιλελεύθερες δυνάμεις της δεξιάς και της ακροδεξιάς. Είναι προφανές ότι τίθεται θέμα για μια δημόσια τοποθέτηση του ΠΑΣΟΚ σχετικά με την εκκόλαψη ή όχι ενός βαθιά ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΟΎ άξονα στη χώρα που αναιρεί και ακυρώνει όχι μόνο τη φυσιογνωμία του ΠΑΣΟΚ, αλλά και πολιτικές αρχών. Ο κυνισμός και ο καιροσκοπισμός είναι...
πολύ παλιά υλικά για ένα νέο δημοκρατικό ήθος στο δημόσιο βίο της χώρας.
Στόχοι του εν λόγω ‘’συστήματος’’: Η χειραγώγηση για ένα νέο Μ ο ν ό δ ρ ο μ ο , η εδραίωση οικονομικών επιλογών νεοφιλελεύθερου και αντιλαϊκού χαρακτήρα, η υποκατάσταση της οικονομίας, της παραγωγής της ανάπτυξης από τη δημόσια οικονομία, η αναπαλαίωση πρακτικών ενός νέου πολιτικού αυταρχισμού ,η επιβολή στο ΠΑΣΟΚ και στη κοινή γνώμη ενός διαπλεκόμενου ή πρόθυμου στελεχιακού δυναμικού που στη χειρότερη περίπτωση “πανηγυρίζει’’ για τη λιτότητα, τη μείωση των εισοδημάτων και την ύφεση επικαλούμενο ότι ως Κασσάνδρα τα έλεγε και τα προφήτευε. Στην καλύτερη περίπτωση το ίδιο στελεχιακό δυναμικό επικαλείται ότι δεν προέκυψαν αυτές οι επιλογές από τις στρατηγικές τριάντα χρόνων, αλλά …έτσι ήρθαν τα πράγματα…Μας έλαχε ο κλήρος… Ακόμα δεν ακούσαμε ότι ίσως ήταν… φυσικό φαινόμενο ή ότι ίσως ήταν ‘’θέλημα θεού’’!
2. Δημοσιονομική και εθνική κρίση. Η Κρίση στην Ε.Ε.
Στο πλαίσιο της παραπάνω συγκυρίας και πέραν των εσωτερικών εξελίξεων, έχουμε μια όξυνση της δημοσιονομικής κρίσης λόγω των επιθέσεων και των απειλών της νεοφιλελεύθερης και συντηρητικής ηγεσίας της Ε.Ε., σε βάρος της Ελληνικής οικονομίας. Αυτήν την πρωτοφανή επίθεση αξιοποίησαν με κάθε τρόπο οι οίκοι τοκογλυφίας, οι οίκοι αξιολόγησης ,οι οίκοι των κερδοσκόπων με το σιγοντάρισμα της εγχώριας ολιγαρχίας μέσω και του ελέγχου των ΜΜΕ, που σχεδόν μετέδιδαν πολεμικά ανακοινωθέντα, δημιουργώντας ψευδεπίγραφους συνειρμούς δήθεν ‘’εθνικής’’ κρίσης και αντίστοιχων πατριωτικών εξάρσεων. Είναι προφανές ότι δεν πρόκειται για εθνική κρίση ούτε για τη ‘’συντέλεια’’ του κόσμου! Είναι μια δημοσιονομική κρίση μιας χώρας της Ευρωζώνης.
Βέβαια όλη αυτή η πρωτοφανής βία και οι εκβιασμοί που υπέστησαν και συνεχίζουν να υφίστανται οι Έλληνες πολίτες από αυτό το ευρωπαϊκό και εν πολλοίς διεθνοποιημένο σ ύ μ π λ ε γ μ α πολιτικών και παρασιτικών κύκλων της χάρτινης οικονομίας ΔΕ θα είχε βρει εύκολα δρόμους στην Ελλάδα αν δεν είχε και τις προσβάσεις και τα προγεφυρώματα με ομοϊδεάτες καθώς και με μονεταριστικούς και τοκογλυφικούς κύκλους κοινών συμφερόντων ,στο πολιτικοοικονομικό λόμπυ των Αθηνών.
Ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, με τις πρωτοβουλίες του ανέδειξε τη βαθιά κρίση και την ανυπαρξία ηγεσίας στην Ε.Ε., στα πλαίσια της προφανούς απαίτησης του να κυριαρχήσει η πολιτική και οι πολιτικές ρυθμίσεις και μεταρρυθμίσεις απέναντι στη ζούγκλα του νεοφιλελεύθερου γκρουπ της κεντρικής Ευρώπης με επικεφαλής τη γερμανική δεξιά.
Είναι η ώρα οι ευρωπαϊκοί λαοί μαζί με τις προοδευτικές δυνάμεις στην Ευρώπη ,αλλά και της προοδευτικής διεθνούς κοινότητας να α π ο μ ο ν ώ σ ο υ ν και να οδηγήσουν σε ήττα αυτό το μοντέλο της οικονομικής και κοινωνικής ζούγκλας που κινείται με όρους οικονομικής αποικιοκρατίας, υπέρ-συγκέντρωσης πλούτου και πλεονασμάτων, ευτελών εξαγορών επιχειρήσεων, βίαιου καταμερισμού ανάμεσα σε χώρες εξαγωγών και σε άλλες εισαγωγών, με διάλυση της παραγωγικής τους βάσης και την οδήγηση τους σε χώρες διαρκώς ελλειμματικές. ,διαρκώς χαμηλής ανταγωνιστικότητας, με διαρκή υποβάθμιση του ανθρώπινου δυναμικού και των δεικτών της ανθρώπινης ανάπτυξης.
Είναι η ώρα οι ευρωπαϊκοί λαοί με τις προοδευτικές δυνάμεις τους να επιβάλουν αλλαγή πορείας στο βάρβαρο σχέδιο του σκληρό ευρώ που συνεπάγεται: μείωση εισοδημάτων ,μείωση του μισθολογικού κόστους εργασίας, ανεργία, κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους ,μια νέα φτώχεια ,μια νέα ύφεση σε όλη την Ευρώπη.
Ο πρωθυπουργός με άλλους ηγέτες της Ε.Ε. συγκρότησαν σχέδιο για τη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου. ΔΕΝ είναι η λύση. Θα είναι μια νομική βάση, μια ρύθμιση πειθαρχίας και ποινολογίου εφαρμογής της συνθήκης του Μάστριχτ και του Συμφώνου Σταθερότητας. Η Ε.Ε χρειάζεται επειγόντως ηγεσία. Χρειάζεται ένα δημοκράτη αριστερό ευρωπαίο Ντε Γκωλ ή ένα Φ. Μιτεράν. Μπορεί να είναι από το Νότο! Από την περιφέρεια. Η κεντρική Ευρώπη βρίθει από ατζέντηδες. Ο ένας ήθελε να προβεί σε κατασχέσεις σε βάρος του λαού της Ισλανδίας, η άλλη προωθεί πωλήσεις τανκς και α/φών Γιουροφάιτερ, ο άλλος πολεμικές φρεγάτες, ο άλλος εκπροσωπεί μια χώρα των εξωχώριων και των φορολογικών παραδείσων .
Χρειάζεται μια συμμαχία ηγετών με όραμα για μια Ευρώπη της δημοκρατίας ,της παραγωγής ,της καινοτομίας, της γνώσης ,της ευημερίας των λαών ,με νέους κανόνες αμοιβαιότητας με την άλλη πλευρά του Ατλαντικού ,που πρέπει να υποχρεωθεί στο τερματισμό του καπιταλισμού καζίνο. Όπου η πολιτική της κυβέρνησης των ΗΠΑ πρέπει να επιβάλει στην πράξη και όχι στα λόγια, τη περίφημη Regulation στο χρηματοπιστωτικό σύστημα .
Και παράλληλα οι χώρες του πλεονάσματος δηλαδή σήμερα η Κίνα και η Γερμανία να υλοποιήσουν τις υποδείξεις προς αυτές, από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, (ιδιαίτερα η Γερμανία που κάνει υποδείξεις να προσφύγουν άλλες χώρες στο ΔΝΤ ας πειθαρχήσει η ίδια στα κελεύσματα του ΔΝΤ). Να σταματήσουν τις επιθετικές και επεκτατικές πολιτικές όταν στο εσωτερικό τους, η προκλητική συγκέντρωση πλούτου από τους ολίγους, η ανεργία, η φτώχεια, οι συνθήκες περιβαλλοντικού και οικονομικού και κοινωνικού Dumping είναι παράδειγμα προς αποφυγή.(Οι εργαζόμενοι σε αλυσίδες καταστημάτων στη Γερμανία ,αμείβονται λιγότερο από ότι στη Τουρκία και οι χαμηλόμισθοι στη Κίνα με δύο δολάρια ημερομίσθιο).
3. Η ΝΕΑ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ. Μεταρρυθμίσεις και εναλλακτικές επιλογές.
Μπορούμε να οργανώσουμε μια ΝΕΑ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ, την επιτήρηση των πολιτών, των εργαζόμενων, των παραγωγών, των επιχειρήσεων, των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ,της νέας γενιάς σε όλες τις στρατηγικές επιλογές και στις μέχρι τώρα αποφάσεις της Ε.Ε,
Μετά τη χρηματιστηριακή και τη χρηματοπιστωτική κρίση, είμαστε στη τρίτη κρίση, τη δημοσιονομική. Οι μεγαλοστομίες, τα Show, τα ‘’μεγάλα σκηνικά’’. η δραματολογική προσέγγιση των δεδομένων μας εμποδίζουν να συγκροτήσουμε πολιτικές ,σχέδιο και εναλλακτική λύση .
Ο Γ. Παπανδρέου πρέπει να επιμείνει σε ένα άμεσο μεταρρυθμιστικό σχέδιο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Να λάβει ‘’σάρκα και οστά’’ η πρόταση Σαρκοζί για μια οικονομική κυβέρνηση στην Ε.Ε.
Εδώ και τώρα:
-Να θεσμοθετηθεί και να τοποθετηθεί υπουργός οικονομικών της Ένωσης .
– Να θεσμοθετηθεί ενιαίο φορολογικό σύστημα για όλη την Ε.Ε.
-Να τροποποιηθεί το καταστατικό της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας .Η ΕΚΤ θα δανείζει τις χώρες.
-.Να καταργηθούν άμεσα οι τοκογλυφικές διατάξεις με τις οποίες η ΕΚΤ δανείζει τράπεζες και οι τράπεζες να έχουν μετατραπεί σε τοκογλυφικά δίκτυα σε βάρος των χωρών της Ένωσης, δανείζοντας τις χώρες.
-Να καταργηθούν άμεσα οι διατάξεις με τις οποίες η ΕΚΤ αναγνωρίζει μόνο την αξιολόγηση των οικονομιών των χωρών της Ένωσης, από κερδοσκοπικές ,επενδυτικές και χρηματιστηριακές εταιρίες.
-Να θεσμοθετηθούν τα ευρωομόλογα ως διαδικασία ισότιμου δανεισμού χωρών με το ίδιο νόμισμα και να παύσει η νεοαποικιακή και νεοφιλελεύθερη πρακτική της ΕΚΤ.
- Να συγκροτηθεί έκτακτη Πανευρωπαϊκή Διάσκεψη με σώμα κοινά αποδεκτό(Αντιπροσωπείες κυβερνήσεων ,κοινοβουλίων, ευρωκοινοβουλίου, εκπροσώπων των εργαζόμενων. των επιχειρήσεων ,των αγροτών ,των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ,των νέων ), με δύο θέματα:
α) Αναθεώρηση της συνθήκης του Μάαστριχτ όπως αναθεωρήθηκε με τη συμφωνία της Λισαβόνας.
β) Αναθεώρηση του Συμφώνου της Σταθερότητας. Τίποτε δεν είναι αναλλοίωτο ,τίποτε δεν είναι ακλόνητο, τίποτε δεν είναι αιώνιο. Οι άνθρωποι αποφασίζουν για αποφάσεις των ανθρώπων.
4. Η δημοσιονομική επιτήρηση της χώρας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
.Η κυβέρνηση προκειμένου να μειώσει τις δαπάνες και να αυξήσει τα έσοδα για την αντιμετώπιση των αναγκών εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους και του δημοσιονομικού ελλείμματος:
α) Επέλεξε πολιτικές με βάση τα αποτέλεσμα και όχι τα αίτια.
β) Δεν προχώρησε ΑΜΕΣΑ, ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΜΗΝΑ, σε διαφοροποιημένες πηγές δανεισμού, προκειμένου να προβεί σε δημόσιες επενδύσεις ,στην αναθέρμανση της οικονομίας και στη τόνωση της ζήτησης.
γ) Αντίθετα αποφάσισε μέτρα περιοριστικών πολιτικών, μείωσης των εισοδημάτων ,πολιτικές επιβολής έμμεσης φορολογίας ,λιτότητας και περιορισμού της ζήτησης.
δ) Οι επιλογές αυτές αποτελούν τη κλασική συνταγή του νεοφιλελευθερισμού οδηγούν σε ύφεση ,σε διόγκωση της ανεργίας σε νέες ανισότητες σε βάρος της μισθωτής εργασίας και των μικρομεσαίων οικονομικών δραστηριοτήτων.
ε) τα μέτρα είναι άδικα και θα αποδεχτούν αναποτελεσματικά, ’όπως αποδείχτηκε από εμπειρίες άλλων χωρών που υπεβλήθησαν στη καταστροφή ενός μεγάλου μέρους των παραγωγικών δυνάμεων των χωρών τους. Από αντίστοιχα μονεταριστικά σχέδια λιτότητας.
στ) Χωρίς ανάπτυξη, χωρίς παραγωγή πλούτου, όσα δάνεια ,όση φορολογία και όσες μειώσεις εισοδήματος, δεν αποτελούν τη λύση. Πέραν του λόγου ότι με την ύφεση και τη μείωση του πλούτου της χώρας, είναι προφανής και η μείωση των φορολογικών εσόδων.
Τα τελευταία δέκα χρόνια το ελληνικό δημόσιο κατέβαλε 300δις ευρώ ως χρεολύσια έναντι του δημοσίου χρέους. Δηλαδή κατέβαλε στους τοκογλύφους κεφάλαιο αντίστοιχο του χρέους. Δεν είμαστε ούτε υπήκοοι ,ούτε ιθαγενείς. Δεν χρειαζόμαστε μυστικισμό και παρασκήνιο .Χρειαζόμαστε αυτογνωσία. Χρειαζόμαστε ανάλυση και πληροφόρηση. ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΙΤΕ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ ΣΕ ΧΑΛΚΕΙΑ ‘’ΕΙΔΗΣΕΩΝ’’ ΕΙΤΕ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ ΕΚΠΟΜΠΩΝ.
Τα τελευταία δέκα πέντε χρόνια οι ρυθμοί ανάπτυξης της χώρας κινήθηκαν κατά μέσο όρο στο 4,5έως 5% του ΑΕΠ. Και οι κυβερνήσεις της εν λόγω περιόδου προέβαιναν σε δανεισμό στο ίδιο ύψος με τη αύξηση του ΑΕΠ!! Ήταν την ίδια περίοδο που με επιλογές των κυβερνήσεων διπλασιάστηκαν οι δαπάνες στο δημόσιο. Είναι προφανές ότι δεκάδες δις ευρώ ετησίως και εκατοντάδες δις ευρώ τα τελευταία χρόνια δεν καταναλώθηκαν για τον διπλασιασμό των δαπανών του δημοσίου που είχε ένα μέσο ετήσιο κύκλο δαπανών 80δις ευρώ. Και είναι προφανές τα υπόλοιπα 200δις ευρώ ετησίως επί δέκα πέντε χρόνια αποτέλεσαν τη δεξαμενή του επταπλασιάσου του πλούτου-ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ- από το 20%των πιο πλούσιων Ελλήνων, όταν οι μισθωτοί έπαιρναν αυξήσεις με βάση τον πληθωρισμό , και όταν το απέναντι 20% ζούσε και ζει στο όριο της φτώχειας. Ήταν η δεκαπενταετία του πλουτισμού από τη παραοικονομία, τη φοροδιαφυγή-30δις ετησίως-την εισφοροδιαφυγή, 7δις ετησίως, την αδήλωτη εργασία 20 και πλέον δις ετησίως.
ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΙΚΗ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΗ ΚΑΝΕΙ. ΑΥΤΗ Η ΔΙΚΗ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΠΟΤΕ ΓΙΑΤΙ ΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΠΑΡΑΣΙΤΙΚΟ ΠΛΟΥΤΙΣΜΟ ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΝΤΙΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΙΤΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ. Και είναι έσχατος αποπροσανατολισμός ότι η μισθωτή εργασία, στο δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα, καθόρισε την παρούσα δημοσιονομική κρίση. Τα δευτερεύοντα δεν μπορούν να βαπτίζονται σε πρωτεύοντα. Και ότι με την αναζήτηση ορισμένων κλεμμένων θα αποδοθεί –ιστορικά- δικαιοσύνη. Αυτού του τύπου αναζήτησης και προπαγάνδας ,περί δικαιοσύνης ,εξυπηρετεί τη παρασιτική ολιγαρχία, διαπλεκόμενα πολιτικά πρόσωπα και τους νεοφιλελεύθερους και μονεταριστικούς κύκλους των Βρυξελλών, της Φραγκφούρτης και, βεβαίως, των Αθηνών.
Τέλος, είναι γνωστό ότι ο Πρωθυπουργός, αξιολογώντας το χαρακτήρα των μέτρων λιτότητας, τα έθεσε εκτός πλαισίου ΠΑΣΟΚ, προς λύπη βέβαια αρκετών αξιωματούχων σοσιαλ-φιλελεύθερων προσανατολισμών καθώς και πολλών άλλων που είναι γνωστοί θιασώτες μονεταριστικών προγραμμάτων λιτότητας. Ανακούφισε όμως εκατομμύρια έλληνες πολίτες ανεξάρτητα από πολιτικές αναφορές .ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΣΗΜΕΡΑ Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΧΩΡΑ. ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΟΜΩΣ, ΤΟ ΠΛΕΟΝ ΚΡΙΣΙΜΟ ΕΙΝΑΙ Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ, ΚΑΙ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ,ΣΤΟ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ .
Πέντε μήνες μετά τη μεγάλη νίκη ,είναι απαραίτητη η ΕΠΑΝΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΠΟΡΕΙΑΣ.
Γιατί δεν μπορεί να είναι ο Πρωθυπουργός ο ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΕΚΦΡΑΣΤΗΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΦΑΣΕΩΝ, άλλων παραγόντων και κύκλων ως προς τις επιλογές ΣΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΣΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ.
Ποια είναι σήμερα η Κεντρική φυσιογνωμία και η ταυτότητα σε σημαντικούς τομείς. ΠΟΙΟΙ έχουν την Ατζέντα, ποιοι ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ την ‘’ημερήσια διάταξη’’, τη δημόσια συζήτηση. Δεν χρειάζεται άλλα παπαγαλάκια ότι πρέπει να φτωχύνει η ελληνική κοινωνία για να γίνει ανταγωνιστική η ελληνική οικονομία, Δεν κινδυνεύει το έθνος. Το Έθνος θέλει ΘΕΤΙΚΟΥΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΕΜΠΡΑΚΤΟΥ! Η χώρα δεν έχει ανάγκη από άλλο εμπόριο φόβου και καταστροφών, η χώρα δεν έχει ανάγκη από τη υποκρισία και το κυνισμό των παρασιτικών κύκλων που κινούνται και σε κυβερνητικούς κύκλους. Η χώρα θέλει σχέδιο, προοπτική .
Έχει ενδιαφέρον να σημειώσουμε από την ομιλία της Καγκελαρίου της Γερμανίας στη Γερμανική βουλή μόλις πριν τρις ημέρες: ‘’Το Γερμανικό δημόσιο θα προβεί σε δανεισμό 80 δις ευρώ προκειμένου να προβούμε σε επενδύσεις .Δεν θα ακολουθήσουμε πολιτικές λιτότητας’’!! Η κυβέρνηση μιας χώρας του Ευρώ προβαίνει στα αυτονόητα.
Μετά την ανακοίνωση του δημοσιονομικού προγράμματος της κυβέρνησης ακολούθησε ακατάσχετη κινδυνολογία .Όλοι κρίνουμε και κρινόμαστε. Η πραγματική οικονομία στην Ευρωζώνη είναι της τάξης των 9,5 τρις ευρώ. Και οι ευρωπαϊκές τράπεζες κατέχουν τίτλους αξίας 41 τρις Ευρώ, εκ των οποίων τα 26 τρίς είναι τοξικά σκουπίδια λαφυραγώγησης των εισοδημάτων και των κερδών παραγωγικών επιχειρήσεων ΟΧΙ στις ΗΠΑ! Στην Ευρωπαϊκή Ένωση! Και η κατώτερη των περιστάσεων και πολιτικά ανύπαρκτη ηγεσία της Ε.Ε ταλανίζεται, άγεται και φέρεται και ‘’δείχνει’’ ως υπεύθυνη για τη κρίση την ελληνική οικονομία που το μέγεθος της στο σχηματισμό του Ευρωπαίκού πλούτου δεν υπερβαίνει το 2,5%!.
Είναι προφανές ότι αν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 25 Μαρτίου δεν υποστηριχθούν ΕΜΠΡΑΚΤΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ που έθεσε η Ελληνική Κυβέρνηση, ο Πρωθυπουργός πρέπει να προβεί άμεσα, χωρίς ταλαντεύσεις και χρονοτριβές, σε αίτημα δανεισμού από άλλες χώρες που διαθέτουν πλεονάσματα και να σταματήσει τη φθοροποιό φιλολογία περί της προσφυγής ή όχι στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
ΤΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ. ΕΙΝΑΙ Η ΥΦΕΣΗ, ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΓΚΗ ΕΝΟΣ ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝΤΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ, ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΡΑΞΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΔΡΑΝΕΙΑ
Η κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα μας σε οικονομικό, κοινωνικό, πολιτιστικό και πολιτικό επίπεδο κινητοποιεί ήδη προοδευτικές δυνάμεις για την άμεση στροφή προς πολιτικές ριζοσπαστικών αλλαγών , προοδευτικής κατεύθυνσης .Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση ,πρώτα με τη κατάρρευση των χρηματιστηρίων , στη συνέχεια με τη χρηματοπιστωτικό κράχ και τώρα με τη δημοσιονομική κρίση που έχουν περιέλθει ή είναι προ των πυλών δεκάδες ανεπτυγμένες χώρες, συμπίπτει με τη χρόνια, σοβούσα ενδογενή κρίση του -μη- παραγωγικού μοντέλου της χώρας μας και τις συντηρητικές επιλογές των κυρίαρχων πολιτικών δυνάμεων ,προκαλεί ήδη μεγάλες δυσχέρειες , αλλά την ίδια στιγμή δημιουργεί δυνατότητες για θετικές εξελίξεις και δημιουργικές προοπτικές για τη χώρα αλλά και τον απανταχού ελληνισμό.
Ήδη βρισκόμαστε μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις και έχουμε να επιλέξουμε μεταξύ δύο δρόμων: Ο ένας, εστιασμένος σε ριζοσπαστικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις οδηγεί με την καθοδηγητική δύναμη μιας ισχυρής κοινωνικής πρωτοπορίας στην οικοδόμηση βιώσιμου αναπτυξιακού μοντέλου, κοινωνίας συνοχής, οικονομικής και κοινωνικής δημοκρατίας, στον εμπλουτισμό της πολιτικής δημοκρατίας μέσω της ανατροπής του κατεστημένου συσχετισμού δύναμης και σε ένα ισχυρό λόγο διεθνώς .
Ο άλλος δρόμος, εστιασμένος σε διαχειριστικές, κοντόφθαλμες επιλογές οδηγεί στην εμπέδωση μονεταριστικών και δεξιών αντιλήψεων, σε περαιτέρω αναδιανομή πλούτου από τους λιγότερο προνομιούχους πολίτες προς την άρχουσα τάξη, στην επιβίωση του παρασιτικού και αντί- αναπτυξιακού μοντέλου και εν τέλει στην κυριαρχία κατεστημένων πολιτικών δυνάμεων που θα οδηγούν σε περαιτέρω κρίσεις το τόπο.
Σήμερα το ΠΑΣΟΚ αλλά και ευρύτερα προοδευτικές και ριζοσπαστικές δυνάμεις και οι δυνάμεις της δημοκρατικής αριστεράς οφείλουμε να βρούμε σημεία προσέγγισης ,κοινού βηματισμού ,συνεργασιών , ανάλυσης και δράσης διεθνώς, πανευρωπαϊκά και σε εθνικό επίπεδο, με στόχο την υλοποίηση των απαιτουμένων αλλαγών. Χρειαζόμαστε τις συλλογικότητες εκείνες που θα κινητοποιήσουν το λαό, τη νεολαία, τις παραγωγικές και δημιουργικές δυνάμεις του τόπου και που θα σηματοδοτήσουν το πέρασμα σε μια άλλη ιστορική φάση για τη χώρα.
Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΗΜΕΡΑ:
Η διεθνής συγκυρία χαρακτηρίζεται από τη δομική κρίση του παγκόσμιου καπιταλισμού, στο χρηματοπιστωτικό τομέα, στις δημοσιονομικές προοπτικές αλλά και στην πραγματική οικονομία, η οποία και ανέδειξε τις κομβικές, συστημικές ανισορροπίες του.
Η παρούσα κρίση ήρθε ως συνέχεια μιας σειράς κρίσεων: των εταιριών υψηλής τεχνολογίας στις ΗΠΑ, στις ασιατικές τίγρεις, στη Ρωσία με την κατακρήμνιση του ρουβλίου, η προ δεκαετίας κρίση στην Αργεντινή και ευρύτερα στη Λ. Αμερική, υπό τις επιταγές του ΔΝΤ, η μακροχρόνια οικονομική στασιμότητα ή ασθενική ανάπτυξη στην ΕΕ, η κρίση των τροφίμων πριν δύο χρόνια σε μια σειρά κρατών και η εντεινόμενη περιβαλλοντική κρίση συνιστούν κάποια από τα βασικά παραδείγματα σοβαρών κρίσεων σε εστίες του καπιταλισμού, είτε στο κέντρο, είτε στην «περιφέρεια». Οι κρίσεις αυτές αντιμετωπίστηκαν με ευκαιριακά εργαλεία, με νομισματικά παιχνίδια και προκλητικές κερδοσκοπίες και τοκογλυφικές πρακτικές, αλλά και με επικίνδυνη στροφή στον ιμπεριαλισμό και τον μιλιταρισμό, από πλευράς ΗΠΑ.
Στην ανάλυση της παρούσας κατάστασης κυριάρχησε η πολιτικά αντιδραστική εκείνη η αποτίμηση που δίνει έμφαση στα συγκυριακά χαρακτηριστικά της κρίσης. Οι αιτίες της όμως είναι βαθιές και βρίσκονται στις δομικές αντιφάσεις του παγκόσμιου καπιταλισμού και τη θηριώδη διεύρυνσή τους μέσα από την κερδοσκοπική και ιμπεριαλιστική του φύση, του καπιταλισμό- καζίνο.
Η παρούσα κρίση δεν αφορά απλά μία μορφή του καπιταλισμού. Χτυπά στην καρδιά του, στο ανώτερο εξελικτικό του στάδιο. Γι’ αυτό και τα παραδοσιακά εργαλεία είτε αποτυγχάνουν είτε εμφανίζονται κατώτερα των περιστάσεων.
Αναδεικνύονται λοιπόν σήμερα οι κρίσιμες διεθνείς, καπιταλιστικές ανισορροπίες: πρώτον, η διόγκωση του χρηματοπιστωτικού τομέα και η επικυριαρχία της άυλης οικονομίας επί της παραγωγής, με εντεινόμενο ρυθμό μετά την κατάρρευση των εταιρειών υψηλής τεχνολογίας στις αρχές του νέου αιώνα στη Silicon Valley, η αποθέωση των ομολόγων και των παραγώγων τους, των διαφόρων τραπεζικών προϊόντων- συχνά επισφαλών- και φυσικά των χρηματιστηριακών παιχνιδιών ενθάρρυναν τη δημιουργία μιας παγκόσμιας και κύρια στις δυτικές χώρες, φούσκας, η οποία έσκασε με πάταγο. Ο παγκόσμιος καπιταλισμός ολοένα και λιγότερο εδράζεται σε υλικά στοιχεία. Ο κυρίαρχος ρόλος περνά σε λογιστικές έννοιες και αυθαίρετες νοητικές κατασκευές, που απλά ενισχύουν την προϊούσα υποταγή της παραγωγής και της πραγματικής οικονομίας στην κερδοσκοπία. Η παγκόσμια ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ αποτιμήθηκε φέτος στο ύψος των 60 τρις δολάρια. Και η ΧΑΡΤΙΝΗ , μόνο από τα παράγωγα, στο ύψος ων 520τρις δολάρια!!
Δεύτερον, η οικονομική- παραγωγική ανισορροπία. Η τάση μετακίνησης του βιομηχανικού κεφαλαίου αλλά πλέον και τμημάτων της οικονομίας τη γνώσης, από τις παραδοσιακές δυτικές χώρες σε χώρες της Ασίας, με προεξάρχουσες την Κίνα και την Ινδία και σε κράτη της Λ. Αμερικής και της ΝΑ Ευρώπης τείνουν προς μία βίαιη εξίσωση προς τα κάτω για τους εργατικούς και μίκρο ή μέσο- αστικούς πληθυσμούς των δυτικών κρατών, γεγονός με ευρύτερες συνέπειες στον παγκόσμιο οικονομικό κύκλο.
Τρίτον, η γεωπολιτική ανισορροπία. Οι τεκτονικές αλλαγές της μετακίνησης του καπιταλιστικού κέντρου από τη Δύση στην Ανατολή και εν μέρει στη Ν. Αμερική δημιουργούν το υπόστρωμα των διακρατικών εντάσεων, που προκύπτουν μέσα από την πορεία διακρατικών και ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων. Οι διεθνείς σχέσεις και το θεσμικό εποικοδόμημά τους δοκιμάζονται ως προς τη σταθερότητά τους και θα δοκιμαστούν έτι περαιτέρω στο κοντινό μέλλον. Η Κίνα αναδεικνύεται σε κρίσιμο οικονομικό εταίρο αλλά και ανταγωνιστή των ΗΠΑ και των υπολοίπων δυτικών κρατών, συμμετέχει ενεργά στο ενεργειακό «παιχνίδι», εντείνει την προσπάθειά της για γεωπολιτική επιρροή και αυξάνει τις στρατιωτικές της ικανότητες. Οι σχέσεις αλληλεξάρτησης με τις ΗΠΑ δεν είναι διόλου ανέφελες. Η παρέμβαση της Κίνας σε κρίσιμες από άποψη πλουτοπαραγωγικών πόρων περιοχές, η ισχυρή ρευστότητά της, το μέγεθός της αλλά και οι σχέσεις καχυποψίας ή και ανταγωνιστικότητας που διατηρεί με άλλες ασιατικά κράτη, όπως είναι η Ινδία, οι αθέμιτες εμπορικές πρακτικές που συχνά ακολουθεί αλλά και η διατήρηση του γουάν σε χαμηλά επίπεδα πυροδοτούν εντάσεις που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει εάν θα λειανθούν μέσω μιας εταιρικής σχέσης ΗΠΑ και Κίνας ή θα ενισχυθούν. (Ήδη η Κίνα πιέζεται από τις ΗΠΑ και την Ε.Ε να προβεί σε ανατίμηση του εθνικού της νομίσματος.)
Ταυτόχρονα, νέοι πόλοι όπως η Ινδία και η Ρωσία αλλά και η Βραζιλία, μαζί με αναδυόμενες περιφερειακές δυνάμεις επιδιώκουν να χαράξουν την πορεία τους με μεγαλύτερη αυτονομία από τις ΗΠΑ, δομώντας νέες συμμαχίες. Η έλλειψη θεσμών παγκόσμιας δημοκρατικής διακυβέρνησης πιθανόν θα οδηγήσουν σε εντάσεις και συγκρούσεις.
Τέταρτον, η νομισματική ανισορροπία. Η επιλογή του φθηνού δολαρίου ευθέως πλήττει τις εξαγωγές των κρατών- μελών της ΟΝΕ, κατάσταση ευρισκόμενη στην καρδιά της επίθεσης σήμερα εναντίον της Ελλάδας και σύντομα όπως όλα δείχνουν και εναντίον άλλων κρατών, όπως η Πορτογαλία και η Ισπανία. Η πρόσδεση του γουάν στο δολάριο ενισχύει τις εξαγωγές των Κινέζων εις βάρος των ΗΠΑ και της ευρωζώνης. Η ισχύς του δολαρίου ως του κατεξοχήν διεθνούς νομίσματος δίκαια τίθεται εν αμφιβόλω, την ίδια στιγμή που δεν υπάρχει στον ορίζοντα συμφωνία για κανόνες ρύθμισης των ισοτιμιών ή πολύ περισσότερο για ένα διεθνές κοινό νόμισμα- καλάθι νομισμάτων ως σταθερό σημείο αναφοράς.
Πέμπτον, η ανισορροπία στον τομέα της γνώσης. Ενώ η επιστημονική εξέλιξη προσφέρει τεράστιες δυνατότητες βιώσιμης ανάπτυξης με ανθρώπινη και κοινωνικά δίκαιη φύση, η ιδιωτική και συχνά κερδοσκοπική χρήση αυτής, τόσο διεθνώς όσο και στο εσωτερικό των κρατών έχει διαμορφώσει ένα γιγαντιαίο γνωστικό και τεχνολογικό χάσμα, εις βάρος των φτωχότερων τάξεων και κρατών.
Έκτον, η περιβαλλοντική ανισορροπία. Παρότι η οικολογική κρίση πλήττει το σύνολο του πλανήτη και της ζωής σε αυτόν, περισσότερο πλήττει τους φτωχότερους πληθυσμούς. Ένα μεγάλο τμήμα της μετανάστευσης αλλά και των εμπόλεμων συρράξεων λαμβάνει χώρα και θα συντελείται ακόμα περισσότερο στο μέλλον εξαιτίας περιβαλλοντικών αιτιών.
Απέναντι στον παγκόσμιο καπιταλισμό, η αριστερά όλων των τάσεων και αποχρώσεων διεθνώς απέτυχε έως σήμερα να ορθώσει το ανάστημά της και να παλέψει για αντί- συστημική εναλλακτική πορεία. Οι αφελείς απόψεις περί συνταγής Brown ή Obama που θα σταματούσαν την κρίση και μάλιστα προς προοδευτική κατεύθυνση έχουν ήδη διαψευστεί. Μετά από 20 έτη αναδιανομής εισοδήματος υπέρ των ελίτ, ένα χρόνο αφότου η αναδιανομή εισοδήματος αυτή εντάθηκε διότι ο τραπεζικός τομέας κρίθηκε ως “too big to fail” και άρα χρησιμοποιήθηκαν προς διάσωσή του τα χρήματα των φορολογουμένων, τώρα επιχειρείται τρίτη φάση αναδιανομής πάλι υπέρ των ελίτ, στη βάση της κερδοσκοπίας με τα ομόλογα των κρατών και με στόχο την «εξυγίανση» των δημοσιονομικών των κρατών.
Αποδεικνύεται πλέον ότι δεν υπάρχει διέξοδος από την κρίση μέσα από το ίδιο το σύστημα που δημιούργησε την κρίση. Τουλάχιστον όχι για τους πολλούς, όχι για τους λαούς. Μόνο η οργάνωση μιας ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ απέναντι σε αυτό το σύστημα , με τη δημοκρατική και σοσιαλιστική αριστερά σε μια ΝΕΑ ΗΓΕΜΟΝΙΑ μπορεί να οδηγήσει σε μια ΘΕΤΙΚΗ ΔΙΕΞΟΔΟ τους λαούς ,τις κοινωνίες, τις παραγωγικές οικονομικές δραστηριότητες από το να πληρώσουν ένα δυσβάσταχτο ανθρώπινο, περιβαλλοντολογικό, κοινωνικό και οικονομικό κόστος για την επιβίωση των παγκόσμιων καπιταλιστικών ελίτ.
Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ:
Η κρίση του καπιταλισμού και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και βεβαίως στην Ευρωζώνη όχι μόνο εκδηλώθηκε με ιδιαίτερη σφοδρότητα αλλά κατέδειξε και κομβικές αδυναμίες τους σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο.
Πρώτο προβληματικό στοιχείο τόσο της ΕΕ, όσο και της ΟΝΕ είναι η έλλειψη συλλογικής, ευρωπαϊκής ταυτότητας σε επίπεδο λαών. Ως δημιουργήματα των ελίτ των ευρωπαϊκών κρατών και χωρίς επαρκή δημοκρατική νομιμοποίηση και έλεγχο, τόσο η ΕΕ όσο και η ΟΝΕ λειτουργούν χωρίς επαρκή δημοκρατικό έλεγχο από τους πολίτες, σε καθεστώς αδιαφάνειας και προς όφελος των lobbies και των ελίτ. Η περίπτωση της καταψήφισης της συνθήκης της Λισαβόνας και η επαναφορά της έως ότου υπερψηφιστεί είναι ενδεικτική της αποστασιοποίησης της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών και των εθνικών κυβερνήσεων από τις λαϊκές απαιτήσεις.
Δεύτερο στοιχείο της προβληματικής είναι η έλλειψη συλλογικού υποκειμένου και σε επίπεδο κορυφής. Είναι σαφές ότι εντός της ΕΕ των 27 αλλά και εντός της ΟΝΕ η αλληλεγγύη έχει μάλλον περιορισμένα όρια. Μια σειρά ζητημάτων, από την υπόθεση του μεταναστευτικού έως την εκβιαστική αυτό- εξαίρεση της Τσεχίας από την ΕΣΔΑ και από τον πόλεμο στο Ιράκ έως τη διαχείριση της τωρινής παγκόσμιας κρίσης αναδεικνύουν κρίσιμα χάσματα μεταξύ των επιδιώξεων των εθνικών κυβερνήσεων. Ακόμα περισσότερο η παρούσα κατάσταση ανέδειξε τρία κέντρα ή αλλιώς τρεις γραμμές σε επίπεδο ΕΕ: την κυρίαρχη γερμανική άποψη, η οποία επιβάλλει το σκληρό ευρώ στην ευρωζώνη και τη βίαιη δημοσιονομική περιστολή, από κοινού με την ΕΚΤ, προς όφελος του ζουρλομανδύα του Μάαστριχτ. Η γαλλική γραμμή που εν μέρει συντάσσεται με τη γερμανική, εξασφαλίζοντας όμως για την ίδια τη δυνατότητα να ακολουθεί μια πιο ευέλικτη δημοσιονομική πολιτική. Η τρίτη είναι η αγγλική αντίληψη τη αποστασιοποίησης από τα «προβλήματα» της ηπειρωτικής Ευρώπης, στο πλαίσιο της σύμπλευσης με τις ΗΠΑ σε μια έως πρότινος επεκτατική δημοσιονομική πολιτική, υπέρ των τραπεζών κυρίως βέβαια, που σταδιακά δίνει τη θέση της σε εντονότερη περιστολή, εις βάρος των πολιτών φυσικά. Οι χώρες της Μεσογείου και της ευρωπαϊκής περιφέρειας δεν έχουμε διαμορφώσει μέχρι σήμερα μια κοινή αντίληψη. Εδώ αναδεικνύεται ένα κρίσιμο έλλειμμα από πλευράς του μεσογειακού νότου.
Τρίτο προβληματικό στοιχείο είναι αυτό που έχει να κάνει με την εξαιρετικά μεγάλη αυτονομία της ΕΚΤ και τη συνακόλουθη μονόπλευρη προσήλωσή της στη δημοσιονομική περιστολή και το ισχυρό ευρώ. Η νομισματική πολιτική επιβάλλεται στην οικονομία, φυλακίζοντας την ανάπτυξη. Η καθυστερημένη μείωση των επιτοκίων όταν ξεσπούσε η κρίση ακολουθείται από την προσήλωση στο υπερτιμημένο ευρώ, εις βάρος των ευρωπαϊκών προϊόντων και μάλιστα των λιγότερων ισχυρών οικονομιών και κρατών.
Τέταρτο σημείο είναι η έλλειψη κρίσιμων οικονομικών εργαλείων και θεσμών οικονομικής διακυβέρνησης εντός της ΕΕ και της ΟΝΕ. Οι συζητήσεις περί ευρωομολόγου και προσπάθειας διάσωσης της ελληνικής οικονομίας- αργότερα ίσως και άλλων- αποδεικνύουν ότι η ΟΝΕ δε σχεδιάστηκε κατά τρόπο που να παρέχει τη δυνατότητα αντιμετώπισης ιδιαίτερων και κρίσιμων καταστάσεων.
Πέμπτον, η εμμονή στους αντί- αναπτυξιακούς όρους του Μάαστριχτ και στη δημοσιονομική περιστολή εις βάρος των πολιτών των κρατών μελών, προς όφελος ενός ισχυρού ευρώ πλήττουν την ίδια τη συνοχή της ζώνης του Ευρώ. Το ευρώ σήμερα απειλείται από τη μονεταριστική ορθοδοξία και όχι από το έλλειμμα της Ελλάδας, το οποίο είναι ασήμαντο για την οικονομία της ευρωζώνης.
Έκτον, ο ίδιος ο σχεδιασμός της ευρωζώνης τόσο σε οικονομικό, όσο και σε δημοσιονομικό επίπεδο είναι προβληματικός. Μέσα στη ζώνη του ευρώ αλλά και στην ΕΕ τείνουν να επιβληθούν οι πολλαπλές ταχύτητες, όπου ορισμένες χώρες με πρώτη τη Γερμανία αλλά και τη Γαλλία και την Ιταλία ίσως θα παράγουν, κάποιες άλλες θα προσφέρουν υπηρεσίες σχετικά μεγάλης εξειδίκευσης και κάποιες άλλες θα είναι περιφερειακές οικονομίες που θα καταναλώνουν τα προϊόντα και τις υπηρεσίες των πρώτων και των δεύτερων. Δημιουργείται μια παραγωγική- οικονομική και έπειτα δημοσιονομική ανισοκατανομή και ανισορροπία. Η ΕΕ ευρύτερα και η ΟΝΕ ειδικότερα καθίστανται πεδίο ανταγωνισμού μεταξύ των εθνικών ελίτ, εις βάρος των πολιτών.
Έβδομον, το τεράστιο κοινωνικό έλλειμμα. Η ανταγωνιστικότητα με όρους κοινωνικού και μισθολογικού dubbing, η διάλυση του κοινωνικού κράτους πρόνοιας, οι επισφαλείς μορφές εργασίας και η διόγκωση του χάσματος Βορρά- Νότου απονομιμοποιούν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, όπως και της ΟΝΕ και μεσοπρόθεσμα το δυναμιτίζουν.
Όγδοον, είναι προφανές ότι δεν υπάρχει αξιόπιστος σχεδιασμός για τη διεθνή θέση της ΕΕ ή της ΟΝΕ, τόσο στο θέμα της διεύρυνσης και των σχέσεων με τους άλλους σημαντικούς γεωπολιτικούς πόλους, όσο και σε σχέση με τα δικά της νεότευκτα όργανα και τη στελέχωσή τους.
Συμπερασματικά, στην Ευρώπη όπως και διεθνώς, σε επίπεδο βάσης, δηλαδή λαών λείπει η διεθνιστική εκείνη αριστερά που θα κινητοποιήσει συλλογικότητες και θα πυροδοτήσει μαζικούς και νικηφόρους αγώνες. Εξαιτίας και παράλληλα με αυτήν την έλλειψη απουσιάζει σε επίπεδο κορυφής η ηγεσία ή οι ηγεσίες εκείνες που μπορούν να χτυπηθούν με την κατεστημένη γραφειοκρατία και τους κερδοσκοπικούς κύκλους που κρατούν ομήρους εκατομμύρια πολίτες, δίδοντας προοδευτική και δημοκρατική διέξοδο στην κρίση και τις ευρωπαϊκές αγκυλώσεις.
Η κατάσταση στην Ελλάδα:
Στη χώρα μας ίσως για πρώτη φορά μετά τη μεταπολίτευση σοβεί ταυτόχρονα και τόσο βαθιά, κρίση οικονομική, θεσμική, πνευματική και εν τέλει πολιτική. Το μεταπολιτευτικό οικοδόμημα με συντηρητικές ηγετικέ ομάδες ΚΥΡΙΩΣ ΠΡΟΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΕΣ , χωρίς βαθύτερες επιδιώξεις και στρατηγικές, έχει πια ξεπεράσει τα όριά του, λυγίζει υπό το βάρος εξελίξεων που δεν μπορεί να αντιληφθεί και το κυριότερο έχασε τη ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ έναντι της κυρίαρχης τάξης και της παραεξουσίας των ΜΜΕ. Στη χώρα κυριαρχούσε και κυριαρχεί ένα ντόπιο, κατεστημένο που βασικοί του πυλώνες ήταν και είναι η παρασιτική γραφειοκρατία ενός ιδιότυπου κοινωνικού συντηρητισμού μικροαστικού χαρακτήρα, τους ελεγχόμενους θύλακες εξουσίας συμπεριλαμβανομένης και της πολιτικής ελίτ και στην τα παρασιτικά κερδοσκοπικά ιδιωτικό- οικονομικά συμφέροντα που αποτελούν και τη ΚΥΡΙΑΡΧΟΥΣΑ βάση του εν λόγω συστήματος..
Υπήρξαν δύο κρίσιμες εξελίξεις που ώθησαν το κατεστημένο αυτό σε μια διαρκώς εντεινόμενη πορεία «αποσύνθεσης». Η πρώτη και κυριότερη ήταν η «στενή σύνδεση» της Ελλάδας στον πυρήνα των καπιταλιστικών χωρών ,αρχικά μέσω της ΕΟΚ- ΕΕ και αργότερα μέσω της ΟΝΕ. Η διαδικασία αυτή «μίκρυνε» τους χρόνους συγχρονισμού της ελληνικής οικονομίας με τη διεθνή καπιταλιστική οικονομία. Ο παγκόσμιος καπιταλισμός εισέρχεται πιο γρήγορα και πιο έντονα στις εσωτερικές δομές της χώρας, με συνέπεια να «συνθλίβει» ουσιαστικά τη δυνατότητα του κατεστημένου να διαχειριστεί τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις. Ο δεύτερος λόγος της επιταχυνόμενης κρίσης είναι η καταστροφική σύλληψη της ΝΔ για άλμα στο χθες, για κυριαρχία της με μεθόδους δεκαετίας ’60 και νεοφιλελεύθερες και νεοσυντηρητικές οικονομικές αποφάσεις.
Ευθύνες όμως υπάρχουν και στις προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Τη δεκαετία του ’90 επετεύχθησαν μεν ισχυροί ρύθμοι μεγέθυνσης του ΑΕΠ, οι ρυθμοί αυτοί όμως βασίστηκαν στην οικοδομή, τα μεγάλα έργα και το δανεισμό, όχι σε ένα άλλο, βιώσιμο παραγωγικό μοντέλο για τη χώρα. Παράλληλα και διαχρονικά, η ενδημική διαφθορά που στην κορυφή της συντηρεί το ντόπιο παρασιτισμό και στη βάση της τα δίκτυα κοινωνικού παρασιτισμού ουδέποτε αντιμετωπίστηκε με ένα προοδευτικό εναλλακτικό σχέδιο.
Σήμερα, διαχειριστική ή μονεταριστική διέξοδος από την κρίση δεν μπορεί να υπάρξει. Το δημοσιονομικό ζήτημα είναι μεν άμεσο, αν όμως το οριοθετήσουμε- όπως κάποιοι μας καλούν- ως το μείζον και το μοναδικό κινδυνεύουμε και αν ακόμα πετύχουμε το στόχο του δημοσιονομικού εξορθολογισμού, ο παρασιτισμός και το αντιπαραγωγικό μοντέλο της Ελλάδας να μείνουν άθικτα. Έτσι μπορεί εν τέλει το 2013 να είμαστε εκεί που βρισκόμαστε το 2002 πχ. ή και ακόμα πιο πριν. Κινδυνεύουμε να χαθεί μια ολόκληρη γενιά πολιτών και παραγωγικών δυνάμεων με οπισθοδρόμηση για τη χώρα και την κοινωνία μας. Εάν ακολουθηθεί δρόμος ισοπεδωτικής λιτότητας, όπως οι γραφειοκράτες και οι κερδοσκόποι προωθούν, η χώρα θα υποστεί υφεσιακό σοκ, τα μέτρα θα συναντήσουν την παθητική ή και ενεργητική αντίσταση των πολιτών, τα έσοδα θα είναι μικρά και οι παραγωγικές δυνάμεις θα εξακολουθήσουν να εγκλωβίζονται σε παρωχημένες παραγωγικές σχέσεις.
Η δημοσιονομική περιστολή και εξυγίανση πρέπει να προέλθει από εκεί η μεγάλη σπατάλη και τα τεράστια ελλείμματα προέρχονται συμβαίνουν. Η σπατάλη στα νοσοκομεία και τα ασφαλιστικά ταμεία, η εκτεταμένη εισφοροδιαφυγή και φοροδιαφυγή μεγάλων ομίλων, τα χρήματα που χαρίστηκαν στις τράπεζες υπό το νέο σύστημα ασφάλισης των υπαλλήλων τους, οι καθυστερήσεις του ΕΣΠΑ, η εκτεταμένη μαύρη εργασία, η νομιμοποίηση των μεταναστών διά της καταπολέμησης της μαύρης εργασίας, η μηχανοργάνωση και ο εκσυγχρονισμός του δημοσίου τομέα, η άμεση ολοκλήρωση της στελέχωσης της διοίκησης είναι κάποιες από τα μέτωπα που σε συνδυασμό με ορισμένες προβλέψεις του προγράμματος σταθερότητας θα μπορούσαν να επιφέρουν μια αποτελεσματική και δίκαιη συνάμα κατανομή βαρών.
Το πρόγραμμα σταθερότητας και ανάπτυξης όμως πρέπει να αποκτήσει και ισχυρό αναπτυξιακό σκέλος. Είναι απαραίτητο να υλοποιήσουμε τις βαθιές τομές που θα χαράξουν και θα καθοδηγήσουν τη συνολική αλλαγή του αναπτυξιακού μοντέλου της χώρας, από νομοθετικής και κοινωνικής απόψεως. Τη νέα κοινωνική- παραγωγική μας ταυτότητα.
1. Πρώτη βαθιά τομή αποτελεί η αναδιάταξη του πρωτογενούς τομέα στη βάση αγροτικών, συνεταιριστικών επιχειρήσεων, που θα συγκεντροποιήσουν την αγροτική παραγωγή και το απαιτούμενο κεφάλαιο, θα λειτουργούν δημοκρατικά αλλά και επιχειρηματικά, θα εξασφαλίζουν την παραγωγή, τυποποίηση και εμπορία του προϊόντος, θα μειώσουν την εξάρτηση σταδιακά του αγρότη από τις κοινοτικές επιδοτήσεις, θα δημιουργήσουν τα προϊόντα ετικέτας και εν τέλει θα ωθήσουν σε αλλαγές στις καλλιέργειες όπου αυτές απαιτούνται.
2. Η ανάπτυξη του δευτερογενούς τομέα αποτελεί προτεραιότητα, καθώς κανένα κράτος δεν έχει επιτύχει τη στήριξη μιας σταθερής και μέσο- μακροπρόθεσμης ανάπτυξης χωρίς κάποιες σταθερές βάσεις στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα. Βασικός πυλώνας για το δευτερογενή τομέα μπορεί να είναι η πράσινη ανάπτυξη διά της παραγωγής των εξαρτημάτων που απαιτούνται για τις ΑΠΕ από βιομηχανίες στη χώρα μας, με την παροχή ισχυρών κινήτρων πολλών ειδών για τέτοιου είδους επενδύσεις. Πιλοτική εφαρμογή του σχεδίου για επιχειρηματικό σύμβουλο από το δημόσιο στον επενδυτή- επιχειρηματία που θα επωμίζεται την ολοκλήρωση των ενεργειών έναρξης της εταιρείας, την παροχή συμβουλών κτλ.
3 Αλλά και στον τριτογενή τομέα βιώνουμε την αναγκαιότητα κομβικών αλλαγών. Η επανάκτηση του δημοσίου ελέγχου τμημάτων του τραπεζικού τομέα και παράλληλα η στροφή στη λογική της λειτουργίας τους είναι κρίσιμη. Ενοποίηση ταχυδρομικού ταμιευτηρίου και ΑΤΕ ούτως ώστε να δημιουργηθεί μια δημόσια τράπεζα με στοιχεία και υπηρεσίας κοινής ωφελείας. Έμφαση στη χρηματοδότηση μικρομεσαίων επιχειρήσεων, νέων επιστημόνων, νέων αγροτικών συνεταιρισμών αλλά και φυσικών προσώπων με ευνοϊκότερους σε σχέση με τις άλλες τράπεζες όρους. Παρόμοια επιλογή και σε ό,τι αφορά τη στρατηγική της Εθνικής Τράπεζας.
5. Κίνητρα για την αναδιάταξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίες είναι συχνά- όχι πάντα- πολύ μικρές και παρωχημένες για να επιβιώσουν. Νομοσχέδιο για άλλου τύπου μικρομεσαίες επιχειρήσεις, κύρια με συμμετοχή νέων επιστημόνων- πχ. νομικών, λογιστών, γεωπόνων, μηχανικών- που θα αναλάβουν τη δημιουργία των πράσινων γειτονιών. Ο στόχος πρέπει να είναι το σύνολο σχεδόν της πράσινης οικονομίας, πλην της παραγωγής του υλικού να ανατεθεί σε τέτοιου είδους επιχειρήσεις. Θα πρόκειται για το μεγαλύτερο σχέδιο αναδιανομής εισοδήματος στην Ελλάδα αλλά και ταυτόχρονα για ένα εναλλακτικό μοντέλο δόμησης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Συνεργασία με επιστημονικά ινστιτούτα ελληνικών και ξένων πανεπιστημίων.
6. Στις παραδοσιακού τύπου μικρομεσαίες επιχειρήσεις πρέπει να γίνουν τομές. Πρέπει να διεξαχθεί επιτέλους σοβαρός διάλογος για το πώς από τη μια θα διατηρηθεί και θα επιβιώσει η μικρή επιχείρηση με το δικό της χρώμα αλλά και πως θα ενισχυθεί ούτως ώστε να μπορεί να αναπτυχθεί υγιώς. Ένας τέτοιος διάλογος συμπεριλαμβάνει ζητήματα από την κατάσταση στα «κέντρα» των πόλεών μας και μάλιστα των μεγάλων έως τις πιθανές συνενώσεις εταιρειών σε ευρύτερο επιχειρηματικό πλαίσιο.
7. Η ατομική άσκηση ελεύθερου επαγγέλματος πρέπει σταδιακά να τροποποιηθεί προς τη (συν-) εταιρική μορφή άσκησής του, με αντίστοιχη ενίσχυση -πχ. από άποψη φορολογική, υποδομών κτλ- τέτοιων τύπων (συν-) εταιρικής του άσκησης, όπως πχ. για δικηγόρους, μηχανικούς κτλ.
8. Θα πρέπει να υπάρξει διαβούλευση, σφιχτή χρονικά και διαδικαστικά που θα καταλήξει ποιες υπηρεσίες πρέπει να παράσχει ο δημόσιος τομέας- κράτος και οργανωμένη κοινωνία- στους πολίτες, στο πλαίσιο μιας ισχυρής κοινωνίας συνοχής και αλληλεγγύης. Το δημόσιο πρέπει να επανακτήσει και να διατηρήσει το δημόσιο έλεγχο όλων των κρίσιμων κλάδων ή να έχει έστω στρατηγικού χαρακτήρα παρέμβαση σε αυτούς, όπως υποδομές, επικοινωνίες, τραπεζικός τομέας, μεταφορές, έρευνα και τεχνολογία, δυνατότητα αναχρηματοδότησης κρίσιμων μονάδων του πρωτογενούς -συνεταιρισμών-και δευτερογενούς τομέα. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να υπάρχει και ιδιωτική παρέμβαση ή συμμετοχή, όχι υπό τη μορφή ιδιωτικοποιήσεων των δημοσίων μονάδων αλλά στρατηγικής συνεργασίας.
9. Εφαρμογή τριετούς πλάνου σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες που σχετίζεται με τη συλλογή εσόδων του δημοσίου, πχ. εφορίες, ασφαλιστικά ταμεία κτλ, κεντρικά και στα υποκαταστήματά του, με μετρήσιμους στόχους που θα δεσμεύουν σε ετήσιο επίπεδο τους διευθυντές, προϊσταμένους και λοιπά διοικητικά στελέχη. Σε περίπτωση επιτυχίας θα πρέπει να υπάρχει απόδοση μπόνους- που θα είναι τμήμα των επιπλέον εσόδων- στους αρμοδίους υπαλλήλους με τη μορφή πχ. της ισόποσης αύξησης του εφάπαξ ή και με απευθείας απόδοση των ποσών αυτών. Σε περίπτωση αποτυχίας διοικητικές αλλαγές και ποινολόγιο.
10. Κοινωνικός διάλογος για τη νεολαία δίπλα στις υπόλοιπες πτυχές του ευρύτερο κοινωνικού διαλόγου. Είναι απολύτως κρίσιμο να δει κανείς πως θα αξιοποιηθεί το νέο δυναμικό σε όλα τα επίπεδα, της χώρας μας.
11. Αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου που θα περιέλθει εξ ολοκλήρου υπό τον έλεγχο ενός ενιαίου δημόσιου οργανισμού. Με εκτιμώμενη αξία 300 δις. ευρώ- βάσει αντικειμενικών αξιών- πρέπει καταρχήν να χρησιμοποιηθεί ως προίκα των ασφαλιστικών ταμείων. Τμήματα της δημόσιας περιουσίας θα μπορούσαν να τιτλοποιηθούν και εν γένει η αξιοποίησή της θα μπορούσε να επιφέρει τεράστια έσοδα.
12. Σε επίπεδο ΟΝΕ και ΕΕ μπορούμε και πρέπει να παλέψουμε για ορισμένες κρίσιμες τομές. Συμμαχία των χωρών του νότου αλλά και ευρύτερα απέναντι στο μονεταρισμό και το σκληρό ευρώ. Πρέπει να τεθεί το αίτημα της ανάληψης του ελέγχου της πιστοληπτικής ικανότητας των κρατών μελών της ΕΕ αποκλειστικά και μόνο από την ΕΚΤ ή από άλλο ειδικό προς τούτο φορέα της ΕΕ, τουλάχιστον σε ό,τι έχει να κάνει με την αποδοχή των ομολόγων τους από την ίδια την ΕΚΤ ως εγγυήσεων. Πρέπει να δοθεί μάχη για το ευρώ- ομόλογο. Πρέπει να διεκδικηθεί από την ΕΕ η εξαίρεση από τον υπολογισμό του ελλείμματος και του χρέους εξ ολοκλήρου ή έως και για κάποια χρόνια μετά την τέλεση της δαπάνης, περιοριστικά αναφερόμενων δαπάνες, για σκοπούς που μεσοπρόθεσμα οδηγούν στη δημοσιονομική εξυγίανση, όπως είναι πχ. η μηχανοργάνωση του δημοσίου τομέα. Επιπρόσθετα πρέπει να διεκδικηθεί η έκπτωση κοινωνικών δαπανών κρίσιμων για την κοινωνική συνοχή από τους όρους του Μάαστριχτ, τουλάχιστον όσο εξελίσσεται η κρίση. Θεσμοί δημοκρατικής οικονομικής διακυβέρνησης. Άνοιγμα της ΕΕ στις χώρες του BRIC και αυτονόμηση από τη μονόπλευρη δέσμευση στις ΗΠΑ.
13. Πρέπει και ως χώρα να αποδυθούμε σε μια προσπάθεια δόμησης ευρύτερων συμμαχιών, ξεκινώντας από το μεσογειακό νότο, επεκτεινόμενοι στις χώρες του BRIC, στα κράτη της Λ. Αμερικής και στα αραβικά κράτη. Η Ελλάδα πρέπει μέσα στην κρίση να πετύχει την ενίσχυση του διεθνούς ρόλου της.
14. Στο επίπεδο της κρατικής δομής, το σχέδιο «Καλλικράτης» συνιστά μια αφετηρία για την αλλαγή της δομής της κρατικής διοίκησης πρέπει όμως να συνδυαστεί με από-γραφειοκρατικοποίηση και συνολικές τομές υπέρ της διαφάνειας και της αποδοτικής λειτουργίας του δημοσίου σε κάθε τομέα. Απαιτούνται επαναστατικές αλλαγές στη δημοκρατική συμμετοχή των πολιτών, βάσει αμεσοδημοκρατικών διαδικασιών. Με ενδιάμεσο σταθμό μια βαθιά συνταγματική, αναθεωρητική τομή να ενισχύσουμε το πολίτευμά μας με άμεση λαϊκή συμμετοχή και θεσμούς κοινωνικοοικονομικής δημοκρατίας.
Συμπερασματικά, η γραμμή ότι η Ελλάδα δε θα γίνει Ιρλανδία πρέπει να υπηρετηθεί ορθά και με αποτελεσματικότητα από το ΠΑΣΟΚ αλλά και από κάποιους κρίσιμους κοινωνικούς εταίρους. Μπορεί δε να αποτελέσει το θεμέλιο λίθο μιας νέας λαϊκής ενότητας και μιας πορείας ανάταξης, συνδυασμένη με κινήσεις ριζοσπαστικού μετασχηματισμού. Εάν αντίθετα ο κόσμος αισθανθεί ότι το ΠΑΣΟΚ αλλάζει θέση, πιεζόμενο από τους γνωστούς κερδοσκοπικούς κύκλους και τους γραφειοκράτες των Βρυξελλών θα απογοητευθεί και θα αναδιπλωθεί ίσως σε αντιδραστικές τάσεις. Το ΠΑΣΟΚ έχει επωμιστεί την ιστορική ευθύνη της εξόδου της χώρας από την κρίση και δεν πρέπει να αποσείσει αυτήν την ευθύνη.
Πρέπει να έχουμε υπόψη πως το γεγονός ότι η Ελλάδα εμφανίζεται ως ευρισκόμενη στο επίκεντρο της διεθνούς καπιταλιστικής κρίσης, συνδυαστικά προς τις δικές της χρόνιες αδυναμίες δεν τη φέρει μόνο σε μία επισφαλή κατάσταση ως προς τη δημοσιονομική αλλά και οικονομική της πορεία: τη μετατρέπει σε ένα δυσανάλογα προς το μέγεθός της κρίσιμο κρίκο στο διεθνές στερέωμα. Εδώ δοκιμάζεται η δυνατότητα γραφειοκρατών και κερδοσκόπων να επιβάλλουν σε εθνικές κυβερνήσεις την πολιτική τους για (μη-) έξοδο από την κρίση, δηλαδή την περαιτέρω αναδιανομή πλούτου υπέρ των ελίτ, τη μεγέθυνση των ΑΕΠ χωρίς ανάπτυξη για τους πολλούς. Εν τέλει την επιβίωση του ίδιου μοντέλου που προκάλεσε την κρίση. Στην Ελλάδα η προσπάθεια αυτή λαμβάνει χαρακτήρα επιβολής μέτρων μονόπλευρης λιτότητας, χωρίς βιώσιμη ανάπτυξη.
Η Ελλάδα λοιπόν έχει τη δυνατότητα εάν πετύχει να εξέλθει από την κρίση επιλέγοντας ένα διαφορετικό δρόμο να βιώσει μια άλλη μεταπολίτευση, ευρισκόμενη συνάμα στη διεθνή πρωτοπορία. Η κυβέρνηση πρέπει να πετύχει μια μεγάλη λαϊκή συμφωνία προς την κατεύθυνση αυτή, δίδοντας τη στέρεη αίσθηση στους πολίτες ότι αξιοποιεί την κρίση προς όφελος του ριζοσπαστικού μετασχηματισμού. Μια τέτοια πορεία προϋποθέτει σταθεροποιητικά μέτρα και αναπτυξιακές τομές. Αλλά πρέπει να συνδυαστεί και με την εκρηκτική λαϊκή συμμετοχή σε όλα τα επίπεδα πολιτικής και οικονομικής ζωής.
Ας αναλάβουμε πρωτοβουλίες και ευθύνες. Να φύγουμε από τις περιγραφές και τις αξιολογήσεις και να περάσουμε σε σχεδιασμούς και σε δημιουργία . Αυτό είναι το χρέος ολόκληρης της προοδευτικής και δημοκρατικής αριστεράς και βεβαίως και του ΠΑΣΟΚ. Σε αυτό το πεδίο θα κριθεί εάν θα πετύχουμε το προοδευτικό άλμα προς τα εμπρός ή εάν θα μας επιβληθεί η συντηρητική οπισθοδρόμηση .
Η πρωτοβουλία για τη προοδευτική πολιτική, για την οικονομία, για την ανάπτυξη ,για τη κοινωνική συνοχή θα είναι ένα βήμα για διάλογο, για επεξεργασία προοδευτικού χαρακτήρα λύσεων και για τη προώθηση , υποστήριξη ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΤΩΝ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΏΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΕ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ Η ΚΑΙ ΔΙΑΦΩΝΙΕΣ για εναλλακτικές επιλογές προοδευτικού χαρακτήρα στη πολιτική, στο κοινωνικό πεδίο ,στην οικονομία, στις μορφωτικές υποθέσεις, στο πολιτισμό της χώρας. Με γνώμονα ότι πολλά κρίνονται και πολλά μπορούμε να αλλάξουμε στην Ε.Ε. Με συναίσθηση και αναφορές στις διεθνείς και περιφερειακές εξελίξεις.
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΤΖΟΥΜΑΚΑΣ, μέλος του Ε. Σ. του ΠΑΣΟΚ
Αναρτήθηκε από σίβυλλα
Read more...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)